18, జులై 2016, సోమవారం

అఖిల్-నాగ్ తిప్పలు (హాస్యం) -2

రాఘవేంద్ర రావు ఆఫీసు లో నాగార్జున ఎంటర్ అయ్యాడు. ఏవో పళ్ళ బొమ్మలు టేబుల్ మిద వేసుకుని అటు ఇటు తిప్పుతూ చేతితో పిసుకుతూ ఏదో ఆలోచిస్తున్నాడు దర్శకేంద్రుడు.

నాగ్: హలో రాఘవేంద్ర రావు గారు ! ఎలా ఉన్నారు. చూస్తుంటే చాల ఖాళీగా ఉన్నట్ట్టునారు.

RVR: ఏంటి నాగ్ ! ఇంత బాగా పనిచేసుకుంటూ  కనిపిస్తే ఖాళీగా ఉన్నానంట వెంటి? డమరుఖం దెబ్బ బాగానే తాకినట్లు ఉంది నీకు.

నాగ్: ఇప్పుడు దాని గొడవెందుకు లెండి ! డమరుఖం థియేటర్ లో మోగక పోయిన నా జీవితం లో బాగానే మోగింది. ఇంతకూ మీరేం పనిచేస్తున్నారు? ఏవో బొమ్మలతో ఆడుకుంటూ.

RVR: మన స్పెషాలిటి ఏంటి నాగ్? పండ్లు ఇంకా బొడ్డు. ఇప్పటి వరకు అక్కడే వేశాను కాని  వెరైటి గా ఇంకా ఎక్కడ వేస్తె బాగుంటుందో ఆలోచిస్తున్నా.

 నాగ్: ఎంటండి ఈ వయసు లో కూడా! పైగా ఇప్పుడు బొడ్డు మాత్రమే కాదు బికినీ లు వేసి హీరోయిన్ లు టాప్ లేపెస్తుంటే ఇంకా అక్కడే  ఆగిపోతే ఎలా? వేరేవి ఆలోచించండి.

RVR: ఈ వయసు లో నాకు అవసరమా ! మన కు వచ్చిన దాంట్లో ఏదో వెరైటి చూపాలని నేను అనుకుంటే  ఇలా విమర్శలు ఏంటి? ఇంతకూ నువ్వెందుకు వచ్చావ్?

నాగ్: మా అబ్బాయి అఖిల్ ను హీరో గా లాంచ్ చేద్దామనుకుంటున్నాను. మీరు మంచి సినిమా తీస్తే బాగుంటుంది.

RVR: నేను ఇప్పుడు అంత భక్తీ సినిమాలు తీస్తున్నా. నీకు తెలుసు కాద. నీకు ఇష్ట మయితే భక్త మార్కండేయ సినిమా తీద్దాం. మంచి భక్తీ సినిమా, ఇంకా గొప్ప ఆక్షన్ ఎపిసోడ్స్, సెంటిమెంట్ సిన్  లు పుష్కలంగా తీసి జనాన్ని  పిచ్చోలని చెయ్యొచ్చు.

నాగ్: నాకు ఆ  స్టొరీ పెద్దగా ఐడియా లేదు. ఒక్కసారి చెప్పండి.

RVR: మొన్ననే మన భారవి చెప్పాడు. చాల ఈజీ అది తియ్యటం,  పైగా బడ్జెట్ కుడా పెద్దగా అవ్వదు. మార్కండేయుడు అనే ఒక్క బుడ్డోడు శంకరుడి వర ప్రసందంగా పుడుతాడు. కాని అల్ప అయుష్కుడు, అందుకని శివుని గురించి తపసు చేసి యమున్ని ఓడించి 100 ఏండ్లు బ్రతుకుతాడు. చూశావ ఎంత ఈజీ నో !

నాగ్: కాని  అంత భక్తీ తప్ప నాకేం కనబడటం లేదు. ఇంకా లవ్ సిన్స్ కు స్కోప్ లేదు. 

RVR: ఏంటయ్యా నువ్వు మరీను. అన్నమయ్య లో స్కోప్ ఉందా! ఎన్ని డూఎట్లు పెట్టాను. ఆఖరికి దేవుళ్ళు  విష్ణు, లక్ష్మి కుడా నా ఐడియా లకు బలి అయిపోయారు. ఇంకా రామదాసు లో సీత క్యారెక్టర్ బొడ్డు కూడా చుపించేశా. ఇంకా పాండురంగడు లో అయితే నీ డార్లింగ్ టాబు ను లేటు  వయసు లో ఘాటుగా  చూపించి నాకు నేనే సాటి అని నిరూపించా. 

నాగ్: అర్ధం అయింది ! నీ పైత్యం తో అసలు స్టొరీ ని ముప్పుతిప్పలు పెట్టి ముక్కు పిండేస్తావ్.

RVR: అదే తప్పు ! కమర్షియల్ ఎలిమెంట్స్ అంటారు వాటిని. ఇంకా లవ్ సిన్స్ కోసం మార్కండేయుడికి ఒక ప్రియురాలు సృష్టిస్తాం. వారిద్దరి మధ్య సూపర్ రొమాంటిక్ సాంగ్, నా ట్రేడ్ మార్క్ తో పాలు, తేనే, గంధం ఇంకా పండ్లు! అబ్బో తలచు కుంటే ఈ వయసు లో నాకు ఏంచెయ్యాలో తెలియటం లేదు. ఇంకా ఇద్దరి మద్య సెంటిమెంటు అయితే గుండెలు పిండేస్తుంది. 

నాగ్: ఈ వయసులో మీ ఉషారు చూస్తుంటే, ముసలాడికి దసరా పండుగ అనే సామెత గుర్తొస్తుంది.  కాని అల్పాయుష్కుడు అంటే చిన్న వాడు అనుకుంట కాద. ప్రియురాలు, రొమాన్స్ అంటే బాగుంటుందా. 

RVR: అప్పట్లో చిన్నప్పుడే పెళ్ళి అయిపోయేది కాద. కావాలంటే పాటలో కవర్ చేద్దాం ! "ముక్కు పచ్చలారని బాలిక....... ముగ్గు లోకి దింపుతా రా ఇక" అని సాంగు.

 నాగ్: ఓహో ! ఇది రామదాసు లో "చాలు చాలు చాలు"  అనే పాట కన్నా గొప్పగా తియ్యాలి. నాకు చేసిన అన్యాయం మా వాడికి జరుగటానికి వీల్లేదు.

RVR:  ఇది మాత్రమే కాదు. హీరో తపస్సు చేసుకునే టప్పుడు ఇంద్రుడు పంపినట్లుగా రంభను పంపిస్తాం. అక్కడ మంచి ఐటం సాంగ్. చాన్సులు లేక ఖాళీగా ఉన్నా ఛార్మి నో లేక శ్రియ నో పెట్టి "తప్పస్సు చేసే మన్మథుడా లేచి రా రా  గురుడా" అని  లిరిక్స్.  అబ్బో ఆ విసువల్స్ తలచుకుంటే నాకు మతిపోతోంది.

నాగ్: ఓహో ఈ మధ్య పాటలు కుడా రాస్తున్నారా? పైగా మన్మథుడు అనేది అదిరింది, నా బిరుదు. యంగ్  మన్మథుడు అని  మా వాడికి బిరుదు కుడా ఇచ్చేయచ్చు యుంగ్ రెబెల్ స్టార్ లాగ. ఇంతకూ ఆక్షన్ పార్టు ఎలా కవర్ చేస్తారు.

RVR: సింపుల్ ! యముడికి, మార్కండేయుడికి గొప్ప ఫైట్ సిన్. 

నాగ్: ఏంటి మార్కండేయుడు ఫైట్ కుడా చేస్తాడ. మరి తపస్సు చేస్తాడు అన్నారు !

RVR: అవును నిజమే ! ఒక పని చేద్దాం. తపస్సు చేస్తుంటే మార్కండేయుడి భక్తీ మనిషిగా మారి  యముడి తో ఫైట్ చేసినట్లు చూపిద్దాం. ఆ విధంగా యముడు కి అతనిని చంపటనికి విలు కాదు. అబ్బా భలే కుదిరింది పాయింట్, ఈ వయసు లో కుడా ఇలాంటి కొత్త ఐడియా లు రావటం నాకే సాధ్యం. 

నాగ్: మురిసి పోయింది చాలు. షిరిడి సాయి దెబ్బ ఇంకా మాననే లేదు. మా టీవీ లో ఎంత ఉదారగోట్టిన,  ఎంత మంది తో గొప్ప సినిమా అని చెప్పించిన, సాయి బాబాతో స్టేపులు ఏంటి అంటూ తిప్పి కొట్టారు. ని వేషాలు నాతొ ఆపావ? పాపం బాలయ్యతో పాడురంగాడు లో ఆడవేషం వేయించి సాంతం సన్నాసిని చేశావు. నీ తొక్క లో ఐడియా లు నువ్వు.

RVR: అబ్బా అపు. ఏదో ఒకటి అలా అయిందని ఎప్పుడు అలాగే అవుతుందని అనుకుంటే ఎలా.

నాగ్: సరే సరే. మరి కామెడి ఎలా పండుతుంది ఇందులో. 

RVR: ఎంత అమాయకుడివయ్యా నువ్వు ! అన్నమయ్యలో కామెడి, రామదాసు లో కామెడి అదిరి పోయింది చూసి ఇంకా నీకు ఈ డౌట్స్. ఏముంది చెప్పు ! హీరో కి కొందరు ముని కుమారులు ఫ్రెండ్స్ గా ఉంటారు ! వాళ్ళందరూ బ్రహ్మానందం దగ్గర గురుకులంలో విద్యాబ్యాసం చేస్తూ ఉంటారు. అప్ కామింగ్ కమెడియన్స్ అందరిని పెడుతాం, కావలసినంత కామెడి. 

నాగ్: బాగుంది. మరి కాస్టింగ్ ! శివుడుగా ఎవరు?  యముడిగా ఎవరు?

RVR: శివుడిగా నువ్వు. యముడిగా మన శ్రీహరి. 

నాగ్: నేను శివుడా ! నాకు డాన్సు రాదుగా.

RVR: స్విమింగ్ రాని రంభకు స్విమ్ సూట్ వేసి ఎక్ష్పొసింగ్ చెయ్యించలెదా? డాన్సు రాని రాజశేఖర్ తో అల్లరి ప్రియుడు తియ్యలేదా? ఆక్టింగ్ రాని నీతో అన్నమయ్య తియ్యలేదా? నన్ను తక్కువ అంచనా వెయ్యకు. తిక్క రేగితే మోహన్ బాబు తో స్వామి వివేకానంద తీస్తా. 

నాగ్: కాని నాకు ఓపిక లేదండి. నేను డాన్స్ మానేసి చాల కాలం అయింది. ఇప్పుడు శివతాండవం అంటే. మళ్ళి అంత గ్లామర్ రోల్ కాదు అది. ఇప్పటికే సాయి బాబాతో చాల డామేజ్ జరిగింది నా గ్లామర్ కు, మళ్ళి అంటే చాల కష్టం. 

RVR: ఆలోచించు ! బాగా హెల్ప్ అవుతుంది,  నీకు,  మీ వాడికి.  ఈ వయసులో నాకు కుడా ఒక తృప్తి ఇలాంటి దైవ భక్తీ సినిమాలు తీస్తే. 

నాగ్: భక్తీ కంటే రక్తి ఎక్కువ అనిపిస్తోంది మీ సినిమాలలో. ఆలోచించు కొని చెప్పుతా. లేదంటే ఇంకేవరినయిన పెడుదాం ఆ రోల్ లో.  

RVR: సరే బాగా ఆలోచించు కో ! నీకు నచ్చితే మొదలు పెడుదాం సినిమా.


ఎటు తేల్చుకోలేని నాగార్జున అక్కడి నుండి బయలు దేరి ఇంటి ముఖం పట్టాడు. 

13, జులై 2016, బుధవారం

చల్లని కాష్టం !











నీ మాటే ఊపిరిగా బ్రతుకుతూ
నీతో నడక సత్తువయి సాగుతుంటే
వదిలి నన్ను, ఊపిరి ఉన్నా శవం చేశావు

నీ కోరికల  ఊపిరి తియ్యాలని నేనొస్తే
నా ఆశలకు పూర్ణాయువు నింపి
అందకుండా  విరిసి వేసావు

నీ కలలు నిజం చెయ్యలని నేననుకొంటె
నువ్వు నా కలలు కల్లలు చేసావు
నాజీవితంలో  తీరని కలలు నింపావు

నువ్వు లేని గతం వద్దని మరచి పోయాను
నిన్ను కలవని క్షణలు చెరిపి వెసాను
నువ్వు ! నాకు  భవితనే లేకుండా చేసావు

నీ ఏడుపు నా కన్నీరు చేశాను
నీ సంతోషం నా లక్ష్యం గా మార్చాను
చివరికి కన్నీరే ఫలితంగా ఇచ్చావు

ప్రేమ పంచె మాధుర్యం తన పేరంతేనా ?
జీవితమంతా కోరుకుంటే అత్యాశేనా?
ఆ చల్లని కాష్టంలో కాలిపోవాల్సిందేనా?

12, జులై 2016, మంగళవారం

అఖిల్-నాగ్ తిప్పలు (హాస్యం) -1

అఖిల్ ను లాంచ్ చెయ్యాలని నాగార్జున తీవ్రంగా అలోచించి ఇండస్ట్రీ లో ఉన్న పెద్ద డైరెక్టర్స్ అందరిని కలుసుకుని వాళ్ళ ఐడియా లతో మూవీ ప్లాన్ చెయ్యాలను కున్నాడు. అ ప్రస్తానం లో అయన ఎదురుకున్న పరిస్తిలు ఎలా ఉన్నాయి !

నాగ్, రాంగోపాల్  వర్మ ఆఫీసు లో కుర్చీని మాట్లాడుకుంటున్నారు. వర్మ చేతి లో వోడ్కా గ్లాస్ పట్టుకుని కూర్చున్నాడు.

నాగ్: వర్మ ! అప్పట్లో నేను నీకు బ్రేక్ ఇచ్చాను శివ సినిమా తో. ఇప్పుడు నువ్వు నాకు బ్రేక్ ఇవ్వాలి మా అబ్బాయి అఖిల్ ను లాంచ్ చేసి.

వర్మ: నాగ్ నువ్వు నా సినిమా చేసింది ఏదో నన్ను ఉద్దరించాలని కాదు. నేను చెప్పిన స్టొరీ నీకు నచ్చింది అందుకే చేశావు. నాకు బ్రేక్ ఇవ్వటం, తొక్క తోలు లాంటి వాటి మిద నమ్మకం లేదు.

నాగ్: ఓకే ఓకే నాకు అర్ధం అయ్యింది. మరి మా వాడి తో మూవీ గురించి ఏమంటావ్. ఎంత ఖర్చు అయిన పర్వాలేదు.

వర్మ: ఖర్చు పెడితే సినిమా హిట్ అవుతుంది అనుకుంటే ముర్కత్వం అవుతుంది. యు నో, అల అనుకుంటే కష్టపడి సెట్ లు వేసిన మన గోవిందా గోవిందా హిట్ అవ్వాలి కాదా?

నాగ్: ఇప్పుడు ఆ చేదు జ్ఞాపకాలు ఎందుకు. ఎన్ని రోజులు అయిన పర్వాలేదు మంచి సినిమా తీసి పెట్టు, మా వాడితో.

వర్మ: ఎక్కువ రోజులు తీస్తే సినిమా బాగా ఆడుతుందని అపోహ ఉంది జనం లో. అల అనుకుంటే నేను ఎన్నో రోజులు కష్ట పడి తీసిన షోలే రీమేక్ సూపర్ హిట్ అవ్వాలి కాదా?

నాగ్: నీతో వాదించలేను రాము నేను. మంచి స్టొరీ తో సినిమా తియ్యు.

వర్మ: చూడు నాగ్ ! స్టొరీ అనేది మంచిది చెడ్డది అనేది ఉండదు. ఎమోషన్ పట్టుకుంటే ఒక్క రాయిని పెట్టి కుడా సినిమా హిట్ చేయ్యోచు.

నాగ్: ఏంటి వర్మ, మా వాడిని పెట్టి సినిమా తియ్యమంటే రాయి రప్ప అంటావేంటి. పోనీ అందరికి నచ్చే సినిమా తియ్యు.

వర్మ: ఈ మాట నేను చాల సార్లు చెప్పాను. నేను నాకు నచ్చినట్లే సినిమా తీస్తాను. అ తరువాత చూసే వాడి ఖర్మ.

నాగ్: వర్మ ! ఏంటి నాకి ఖర్మ. సరే నీకు నచ్చినట్లు ఒక సినిమా తియ్యు మా వాడితో. ఆడితే మా అదృష్టం లేక పొతే వాడు మరో సుమంత్ లాగ, చైతన్య లాగ అయిపోతాడు.

వర్మ: నా మిద నీకు ఉన్నా కాన్ఫిడెన్స్ చూస్తుంటే,  నేనో పెద్ద జీనియస్ అని అనిపిస్తుంది నాకు.  అందుకే నా చుట్టూ ఎప్పుడు పిచ్చి బ్యాచ్ ను పెట్టుకుని తిరుగుతుంటాను. అప్పుడే కాద మన మిద మనకు నమ్మకం రెట్టింపు అవుతుంది.

నాగ్: నువ్వు ఎవడితో తిరుగున్నావ్ అని నేను అడిగానా? సినిమా ఎలా తియ్యబోతున్నవో చెప్పు ముందు.

వర్మ: ఈ మద్య ఓ కొత్త కెమెరా వచ్చింది,  నెట్ లో చూశాను.  మన షర్టు బటన్ సైజు అంత  ఉంటుంది,  కాని క్లారిటీ మాత్రం అచ్చం మన సినిమా కెమెరా లాగే ఉంటుంది. అలాంటివి ఒక అయిదు కెమెరా లు తెప్పించి, ప్రతి వాడి షర్టు బటన్ కు ఫిక్స్ చేస్తాం. సిన్ చెప్పి ఎవడికి ఇష్టం వచ్చినట్లు వాణ్ణి ఆక్టింగ్ చెయ్యామంటం. అప్పుడు ఎంత నాచురల్ గా ఉంటుందో ఉహించు.

నాగ్: ఎవడికి ఇష్టం వచ్చినట్లు వాడు ఆక్టింగ్ చేస్తే మరి నువ్వెందుకు? డైరెక్టర్ గా.

వర్మ: నీకు కాన్సెప్ట్ అర్ధం అయినట్లు లేదు. డైరెక్టర్ అనే వాడు స్టొరీ టెల్లర్, ఆక్టర్ లో ఉన్నా ఎమోషన్ పట్టుకుని, సిన్ ఎడిటింగ్ చేయించి, మంచి బ్యాక్ గ్రౌండ్ మ్యూజిక్ పెట్టి,   సిన్ ఎలివేట్ చేస్తాడు. యు నో, అప్పుడే జనాలు కనెక్ట్ అవుతారు.

నాగ్: జనాలతో ని కనెక్షన్ ఎప్పుడో కట్ అయ్యింది గాని, అసలు ఈ కొత్త కెమెరాల కాన్సెప్ట్ ఇప్పుడెందుకు?

వర్మ: కొత్త ప్రయోగం. ఇప్పటి వరకు కెమెరా లు మార్చి తీసాను. ఇప్పుడు అసలు కెమెరామెన్ లేకుండానే తీస్తాను. దటిజ్ వర్మ.

నాగ్: అసలు వర్కౌట్ అవుతుందంటావా?

వర్మ: అది చెప్పగలిగితే ఇన్ని ఫ్లాప్ లు ఎందుకు తీస్తాను. సినిమాకు వచ్చే ప్రేక్షకులు రక రకాల పరిస్తితుల్లో వస్తారు. అప్పుడు వాడు ఉన్నా స్టేట్ అఫ్ మైండ్ ఏంటో నాకేల తెలుస్తుంది. యు నో, సినిమా తియ్యటమే మన పని, నచ్చింద నచ్చ లేదా అనేది నా కంట్రోల్ లో లేదు.

నాగ్: వర్మ అసలు నువ్వే కంట్రోల్ తప్పి చాల కాలం అయింది. ఇంకా ఆశ చావక వచ్చాను. ఇంతకూ స్టొరీ ఏంటి?

రాము: కొత్తగా ఎందుకు ! నా హిట్ సినిమా సత్య కు సీక్వెల్ తీద్దాం.

నాగ్: అందులో హిరో చనిపోయాడు కాద?

వర్మ: నా డార్లింగ్ బతికే ఉంది కాద. హిరో కారెక్టర్ చనిపోక ముందు హిరో హీరోయిన్ ఇద్దరు ఖండాల వెళ్తారు గుర్తుందా, అక్కడ జరిగిన మ్యాటర్ కు మన హీరో పుడుతాడు.

నాగ్: ఎన్నాయిన చెప్పు ! దరిద్రపు గొట్టు ఐడియాలు ఇవ్వటం లో నువ్వు సూపర్. ని వాళ్ళే ఆ పూరి జగన్ పూర్తిగా నాశనం అయ్యాడు. తర్వాత ఏంటి?

వర్మ: హీరో కాలేజ్ లో ఒక్క మాఫియా డాన్ చెల్లెలిని ప్రేమిస్తాడు. అది ఇష్టం లేని మాఫియా డాన్ హీరోని,  హీరోయిన్ ని ఇద్దరినీ  చావా గొట్టి వార్నింగ్ ఇస్తాడు. అప్పుడు హీరో మరో మాఫియా డాన్ గా మారుతాడు. తిక్క రేగిన విలన్  హీరో తల్లిని చంపేస్తాడు. అది తట్టు కోలేని హీరో హీరోయిన్ ను అతి దారుణంగా రేప్ చేసి చంపేస్తాడు.

నాగ్: ఏంటి హీరో హీరోయిన్ ను హీరో చంపేస్తాడ? అది రేప్ చేసి. ఎంత దారుణం !

వర్మ: చూశావ ! నువ్వే అలా అనుకుంటున్నావ్. ఎమోషన్స్ తో ఆడుకుంటా. తర్వాత విలన్ హీరో మిద చేతబడి చేయిస్తాడు. హీరోయిన్ దెయ్యంగా మారి  విలన్ ను పట్టి పిడిస్తుంటుంది.

నాగ్: చంపింది హీరో అయితే విలన్ ను ఎందుకు పిడిస్తుంది?

వర్మ: అక్కడే సిక్రెట్ రివిల్ చేస్తాం. హీరో ఆమెను రేప్ చేసి చంపక ముందే విలన్ ఆమెను చంపేసాడు.

నాగ్: అంటే ఆల్రెడీ చచ్చి దెయ్యం అయినా హీరోయిన్ ను హీరో రేప్ చేసి చంపేసాడు. వాడికి ఆ  మాత్రం తెలియ లేదు? అంతేనా !

వర్మ: నన్ను నువ్వు,  నీ ఫామిలీ అర్ధం చేసుకున్నంతగా తెలుగు ఇండస్ట్రీ లో ఎవ్వరు  చేసు కోలేదు. అందుకే మీతో తప్ప ఎవరి తో తియ్యలేక పోయాను. పైగా ఈ ట్విస్ట్ నా సినిమాల్లో వేరి స్పెషల్.

నాగ్: అదంతా మా ఖర్మ కాని. ఇంతకూ ముందు ఎక్కడ వాడావ్ ఆ ట్విస్ట్?

వర్మ: దెయ్యం సినిమాలో కళ్ళు చిదంబరం దెయ్యం అని చివరలో తెలుస్తుంది. అలాగే డార్లింగ్ సినిమాలో దెయ్యం అయినా ఇషా డియోల్ తో ఫర్దీన్ ఖాన్ హాట్ గా రొమాన్స్ చేస్తాడు. వాటిని  అక్సేప్ట్ చేసినప్పుడు వీటిని కూడా చేయాల్సిందే.

నాగ్: అంటే ఆడియన్స్ ఏది చూడాలో నువ్వే డిసైడ్ చేస్తావ?  తర్వాత ఏంటో చెప్పు !

వర్మ: సింపుల్ దెయ్యంగా మారిన హీరోయిన్ విలన్ ను చంపేస్తుంది. చేతబడి చెయ్యబడ్డ హీరో కుడా చనిపోతాడు. ఇది కొత్త పాయింట్.

నాగ్: ఏది కొత్త పాయింట్ హీరో చనిపోవటమ ! ని సినిమాల్లో అది కమానే కదా?

వర్మ: కాదు ! చేతబడి తో  హీరో చనిపోవటం. ఇంతకూ ముందు చేతబడి చేసిన్నట్లు చూపించాను కాని చంపలేదు. ఇప్పుడు చంపేస్తున్నా.

నాగ్: !?!?!?*****!!!!!!!!????

వర్మ: జనరల్ గా సినిమాతో  మెసేజ్ ఇవ్వటం  నాకు నచ్చదు. కాని ఇందులో రెండు మెసేజ్ లు ఇవ్వాచు. ఒక్కటి అమ్మాయిలను రేప్ చేసి చంపకూడదు. వాళ్ళు దెయ్యం అయి నిన్ను చంపేస్తారు. రెండోది మాఫియా గా మారిన వాడు మాఫియా చేతి లోనే చచ్చి పోతాడు.

నాగ్: అసలు ఇది లవ్ స్టొరీ నా? మాఫియా స్టొరీ నా ? లేక హారర్ స్టొరీ నా?

వర్మ: అన్ని జోనర్ లు కలిపి కొత్త ప్రయోగం.  ఎలా ఉంది?

నాగ్: ఏంటి వర్మ !  నీలో ఉన్నా క్రియేటివిటీ ఏమయింది. ఇంత చెత్త ఐడియా లతో సినిమా లు తిస్తున్నావ్?

వర్మ: నేను శివ సినిమా తీసినప్పటి నుంచి ఈలాగే అంటున్నారు. కాని నా సినిమాకు క్రేజ్ ఎలా తెచ్చుకోవాలో నాకు తెలుసు. న్యూస్ కోసం మొహం వాచిన మీడియా ఉన్నంత కాలం నేను ఇలాగే బ్రతికేస్తుంటా. చీర్స్ ! వోడ్కా తో మీ రాము.

అక్కడ నుంచి బయట పడిన నాగ్ , ఇలా అనుకున్నాడు మనసు లో.....అన్నమయ్య తో నా ఇమేజ్ మార్చిన రాఘవేంద్ర రావు అయితే బెటర్. రేపే వెళ్ళి కలవాలి.


(ఆ అనుభవం ఎలా ఉంటుందో తర్వాత చూద్దాం.)

11, జులై 2016, సోమవారం

కూతురి ప్రేమాయణం

"అమ్మ ! ఈ రోజు ఎం జరిగిందో తెలుసా? వికాస్ గాడు ఏదో గ్రీటింగ్ కార్డు ఇచ్చి టెక్ యువర్ టైం, అని వెళ్ళి పోయాడు. తర్వాత ఓపెన్ చెస్తే, ఐ లవ్ యూ పవిత్ర అని ఉంది. వాడు మరి యిలా అర్థం చేసుకుంటాడు అనుకోలేదు" అని గల గల చెప్పుకుంటూ పోతున్నా కూతుర్ని నవ్వుతూ చూస్తోంది గాయత్రి. 

తర్వాత నెమ్మదిగా "దట్ మీన్స్ యు ఆర్ బ్యూటిఫుల్ అండ్ సంబడి అడ్మైరింగ్ యూ! నువ్వేం చెప్పాలనుకుంటున్నావ్?" అడిగింది చాలా సాధారణంగా. 

దానికి పవిత్ర సిగ్గు పడుతు గర్వ మయిన అనుభూతికి లోనయింది. "నో నో ఐ డోంట్ వంటూ గెట్ ఎనీ డిస్టబెన్స్ అండ్ కాన్సన్ ట్రేట్ ఆన్ మై స్టడీస్" అని అక్కడి నుండి వెళ్ళి పోయింది. 

ఇద్దరు తల్లి కూతుళ్ళ వరుస చూసిన గాయత్రి స్నేహితురాలు వనజకు మాత్రం చాలా ఎబ్బెట్టుగా అనిపించింది.  ఆపుకోలేక అడిగేసింది "ఏంటి గాయత్రి ! ఎదిగిన కూతురు ఎవడో లవ్ లెటర్ ఇచ్చాడని చెపితే, మంద లించకుండా అలా నువ్వేం అనుకుంటున్నావు, నువ్వు అందంగా ఉన్నావ్, అని ఇంకా ఏవో నూరి పొస్తున్నావ్" అంది మూతి మూడు వంకరలు తిప్పుకుంటూ. 


గాయత్రి ప్రశాంతంగా నవ్వి "మందలించాల !  ఎవర్ని? నా కూతుర్న? లేక లవ్ లెటర్ ఇచ్చిన తన స్నేహితుడినా? నా కూతుర్ని మందలించటానికి తను చేసిన తప్పేంటి? అందంగా పుట్టడమా? మంచి కాలేజ్ లో సీట్ వచ్చిందని కో-ఎడ్యుకేషన్ లో చేరటమా?  ఒక వేళ ఏదయినా తప్పు ఉంది అంటే ఆ అబ్బాయిది. కానీ నేను మందలించి వచ్చిన మరుసటి రోజు నుండి నా కూతురికి నరకం చూపిస్తాడు వాడు. ఎందుకంటే వాడి వయసు అలాంటిది" అంది వివరిస్తూ. 

వనజకు అహం దెబ్బతింది. కానీ దాన్ని బయటకు కనపడ నివ్వకుండా "ఎవడో కుర్రాడు లవ్ లెటర్ ఇచ్చేంత వరకు వచ్చాడు అంటే! నీ కూతురు వాడికి ఎంత అలుసు ఇచ్చి ఉండాలి? దాని గురించి మాట్లాడుతున్నాను" అంది దెప్పి పొడుస్తూ. 

"ఒకే దగ్గర చదువుకునే వాళ్ళు, కలిసి లాబ్ వర్క్ అని,  ప్రాజెక్ట్ వర్క్ అని పని చేసుకునే వాళ్ళు మాట్లాడుకుంటే తప్ప? వయసులో ఉన్న వాళ్ళు ఆకర్షణకు లోను కావటానికి ఎంత చనువు కావాలి? లవ్ ఎట్ ఫస్ట్ సైట్ అని సినిమాల్లో ఉదర గొట్టేస్తుంటే, ప్రపంచంలో ప్రేమ సమస్యలు తప్ప ఏమి లేనట్లు అచ్ఛంగా వాటినె సినిమాలుగా తీస్తుంటే, ఆ పసి మనసులు అపార్థం  చేసుకోవటంలో ఆశ్చర్యం ఏముంది." 

"అంటే సినిమాల ప్రభావం నీ కూతుర్ని, తన  మగ స్నేహితుడిని  తప్పు చేసేలా చేసింది అంటావ్! " అని వెటకారం ఆడింది వనజ. 

"సినిమాల ప్రభావం అవ్వచ్చు లేదా ఇంకా ఏదయినా అవ్వచ్చు. కాని వాళ్ళు తప్పు చెయ్యలేదు. నువ్వంటే ప్రేమ అని ఆ అబ్బాయి చెప్పాడు, నా కూతురు ఇంకా ఏమి చెప్పలేదు. మగ స్నేహితుడు అని ఎందుకు అంత నొక్కి మరి చెపుతున్నావ్? స్నేహితులు మగవాళ్ళు కాకూడదా? ఆడవాళ్ళు అన్ని పనులు చేసెయ్యాలి కానీ మగవాళ్ళతో స్నేహం మాత్రం చెయ్యకూడదు."

"తప్పు  చెయ్యలేదా? మరి ఇందాక తప్పు ఏదయినా ఉందంటే ఆ అబ్బాయిది, తనను మందలించాలి అన్నావ్?" నిష్టురంగా  అడిగింది వనజ.  

"అవును ఇప్పటికి అదే అంటాను,  ఏదయినా తప్పు ఉంటే అబ్బాయిదెనని. చదువు కోవటానికి వచ్చిన పిల్లలు ప్రేమ గీమ అంటూ తిరగటం తప్పేగా?" నిలదీసి అడిగింది గాయత్రి. 

"మరి సినిమాలు, పసి మనసులు అని ఇందాక ఏదో ఉపన్యాసం ఇచ్చవ్? " వనజ సంబరపడి పోయింది తనకేదో మంచి పాయింట్ దొరికిందని. 

గాయత్రి నవ్వుతూ "నా ఉద్దేశ్యం ఆ అబ్బాయి చేసింది మందలించేంత పెద్ద తప్పు కాదు, తప్పే కాదు అనేంత మాములు విషయం కాదు. పెద్ద వాళ్ళమయిన మనమే  ఎన్నో తప్పులు చేస్తుంటాం. అలాంటిది ఎదిగే పిల్లలు వాళ్ళు తప్పు చెయ్యటం సహజం, దాన్ని భూతద్దంలో చూసి రెచ్చ గొట్టకూడదు అన్నాను" అంది. 

"మరి నువ్వు అందంగా ఉన్నావ్! నువ్వంటే ఒకడికి మోజు అని కూతురికి లేని పోనీవి నూరి పోస్తున్నావ్. దానికి ఏం  అంటావ్." 

"అడ్మిరేషన్.... తెలుగులో మొహం లేదా మోజు. ఐ అడ్మైర్ యువర్ వర్క్ అంటే !  నీ పని అంటే మోజు నాకు. దాంట్లో తప్పు లేనప్పుడు మనిషిని అడ్మయిర్ చేస్తే తప్ప?  ఒక మనిషికి నువ్వు అందంగా ఉన్నావ్ అని చెప్పిన, కనీసం నీ డ్రెస్ బాగుంది అని చెప్పిన ఆత్మ విశ్వాసం పెరుగుతుంది. అలాంటిది నా కూతురికి చెపితే తప్ప?"

"అంతే కానీ నేను అందంగా ఉన్నాను కాబట్టి మగళ్ళను నా వెంట తిప్పు కోవాలని ని కూతురికి అనిపించదు అంటావ్." 

"నువ్వు నెగటివ్ సైడ్ మాత్రమే చూస్తున్నావ్. నేను తనకు ఆ మాట చెప్పింది, ఎక్కడ తను లవ్ లెటర్ ఇఛ్చిన అబ్బాయిని దూరం పెడుతుందో, దాని వల్ల కొత్త సమస్యలు ఎక్కడ వస్తాయో అని. నేను ఆ మాట చెప్పటం మూలంగా తాను ఇప్పుడు ఆ విషయానికి పెద్ద ఇంపార్టెన్స్ ఇవ్వదు, ఆ అబ్బాయికి  తానే నచ్ఛ చెపుతుంది. కానీ ఆ విషయం నేను చెప్పక పోతే నాకే ఎందుకు ఇలా జరుగుతుంది అని తనను తాను నిందించుకుని  డిప్రెషన్ కి వెళ్ళే ఛాన్స్ ఉంది. కాదంటావా? "

"ఒకే. కానీ నువ్వేం అనుకుంటున్నావు అని నిర్ణయం తనకే వదిలేసావ్. తాను కూడా ప్రేమ వైపు మొగ్గు చూపితే?"

"నేను తన మిద వదిలెయ్యలేదు. అభిప్రాయం అడిగాను. తన నిర్ణయాన్ని బట్టి దాంట్లో కష్ట నష్టాలు వివరించి చెప్పేదాన్ని."

"ఉమ్........సర్లే నాకు ఉంది కూతురు. మరి ఇంత కంప్లికేటెడ్ కాదులే. ఏదో కాలేజీ కి వెళ్ళి బుద్దిగా చదువు కుంటూ ఉంటుంది" అంది వనజ  చురకలేస్తున్నట్లు. 

"కాకి పిల్ల కాకికి ముద్దు అంటారు. కానీ నీ కూతురు నా కూతురి కన్న బాగుంటుంది. తనకు ఇలాంటి సమస్యలు రాలేదా?" అని ఆశ్చర్య పోయింది గాయత్రి. 

"చూడు గాయత్రి అందం కాదు. మగ పిల్లలతో మన ప్రవర్తన హద్దులు దాట కుండా ఉంటే ఎవడు మన జోలికి రాడు. ఆ విషయం నా కూతురికి బాగా తెలుసు" గర్వంగా పలికింది వనజ. 

"తప్పు వనజ. ప్రవర్తన కొంత వరకు నిజమే కానీ ఆకర్షణ అన్నింటికి మూల కారణం. అది ఎదుటి వారి పట్ల మనకు కావచ్చు, మన పట్ల ఎదుటి వారికి కావచ్చు"

"ఇప్పుడేంటి ? నీ కూతురికి ఎవడో లవ్ లెటర్ ఇచ్చాడని నా కూతురికి కూడా ఇవ్వలి అంటావా? "

"ఇచ్ఛే ఉంటారు. కానీ తాను మీకు చెప్పి ఉండదు. ఒక్కసారి తనతో మాట్లాడి చూడు." 

 "ఇది టూ మచ్ గాయత్రి. ఇప్పుడు నా కూతురికి లేని పోనీ ఆలోచనలు కల్పించాలా? తనేదో బుద్దిగా చదువుకుంటూ ఉంటే ఏంటి నీ ఊహ గానాలు" చిరాకు పడింది వనజ. 

"సరే ఇది చెప్పు. కాలేజ్ నుండి రాగానే ఎం మాట్లాడుకుంటారు?"

"ఎం ఉంటాయి మాట్లాడటానికి? ఏదో జ్యూస్ చేసిస్తాను తాగేసి తన రూం లో కెళ్ళి తలుపేసుకుంటుంది. తర్వాత నేనే డిన్నర్ కి పిలుస్తాను." 

"నువ్వు వెళ్ళే సరికి సిగ్గు పడుతూ ఫోన్ మాట్లాడుతూ ఉంటుంది."

"ఎవరూ అని అడిగితే పలానా  ఫ్రెండ్ అని అమ్మాయిల పేర్లు చెపుతుంది. అయినా తాను చదివేది గర్ల్స్ కాలేజ్, నీ పప్పులేం ఉడకవ్"

"నీ కూతురు తప్పు చేస్తుందని నేను ప్రూవ్ చెయ్యాలని చూడటం లేదు. ఎదిగె పసి వాళ్ళు వనజ. ఎన్నో ప్రశ్నలు, ఎన్నో ఆకర్షణలు. ఎటు వెళ్ళాలో తెలియక తప్పటడుగు వేస్తారు, మనం కాకుండా ఎవరు ఉన్నారు?" గాయత్రి కళ్ళల్లొ లోతయిన జాలి.

"మరి ప్రతి విషయాన్ని పట్టించుకుంటే వాళ్ళు సొంతంగా ఎం నేర్చు కుంటారు?"

"నన్ను తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నావ్. ప్రతి విషయం నేర్పించమనలేదు. ఎంత నమ్మకంగా ,  బాహాటంగా  వాళ్ళు తమ విషయాలు మనకు చెప్పుకుంటున్నారు? "

"ఇలా ప్రతి అడ్డమయిన విషయం, అనవసరమయిన విషయం వింటూ పోతే, ఇంకా అయినట్లే" వనజ వెక్కిరిస్తూ అంది.

"పిల్లలకు సంభందించిన విషయం ఎది కూడా అడ్డమయినది, ఆనవసరమయింది కాదు. వాళ్ళు మనతో చెప్పుకోవటానికి ఇష్ట పడటం లేదంటే ఏదో గిల్టి గా ఫీల్ అవుతున్నారు. లేదా చెప్పుకునే వెసలు బాటు వారికి మనం దూరం చేశాం"

"అబ్బబ్బాబ్బబ్బా.....ని కూతురు అన్ని పూసగుచ్చినట్లు చెపుతుందని నా కూతురు కూడా చెప్పలంటే ఎలా? షి ఇస్ వెరీ ఇండిపెండెంట్" విసుగు పడింది వనజ.

"ఇండిపెండెంట్ అయినా సరె, వాళ్ళు తీసుకునే నిర్ణయాలు మనకు చెప్ప వలసిందే. ఎందుకంటే వాళ్ళ జీవితం ఇంకా మన మీద ఆధార పడి ఉంది"

"అది సంగతి! వాళ్ళకు తిండి, బట్ట, చదువు ఇస్తున్నాం కాబట్టి మన ఆదీనంలో ఉండి అన్ని విషయాలు చెప్పాలి అంటావ్?".

"మళ్ళి నన్ను తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నావ్. పిల్లాడికి నడిచె సామర్థ్యం వచ్చింది కదా అని రోడ్డు మిద వదిలెయ్యలేం కదా? అలాగే నిర్ణయాలు తీసుకునే జ్ఞానం వచ్చింది కదా అని గుడ్డిగా వారి నిర్ణయాలకు వారిని వదిలెయ్య కూడదు అంటున్నా"

"మనం ఎటు నుండి ఎటు వెళ్తున్నాం. మన టాపిక్ పిల్లలతో ఎలా మాట్లాడాలి, వాళ్ళను ఎలా మందలించాలి అని" వనజ అసహనం వ్యక్తం చేసింది.

"నేను చెప్పేది కూడా అదే. పిల్లలతో ఏదయినా మాట్లాడాలి, మందలించకుండా నిర్ణయాలు తీసుకోవటంలో సహాయం చెయ్యాలని."

 వనజను ఎం మాట్లాడాలో తెలియలెదు. మూతి ముడిచి కను బొమ్మలు ఎగరేసింది.

"ఒక్క విషయం చెప్పు. నీ కూతుర్ని చివరి సారి ఎక్కువగా ఎప్పుడు మందలించావ్ ?" అడిగింది గాయత్రి.

"రెండేళ్ళ క్రితం ఇంటర్ ఫస్ట్ ఇయర్ లో కాలేజ్ ఎగ్గొట్టి ఫ్రెండ్స్ అందరం సినిమా కెళ్ళాం అని చెప్పింది. ఆ రోజు నేను, మా ఆయన బాగా కోప్పడ్డం. ఇంకోసారి వెళ్ళితే బాగుండదు అని గట్టిగా మందలించాం. అప్పటి నుండి అన్ని మానెసింది."

"అన్ని మానేసింది అని నువ్వనుకుంటున్నావ్, చెప్పటం మానేసింది అని నేననుకుంటున్నాను. కాస్త ఓపిక పట్టి అలా వెళ్ళటం వల్ల  కలిగే నష్టాలు చెపితే వెళ్ళటం మానేసేది, ఇప్పటికి అన్ని విషయాలు చెప్పేది" గాయత్రి బాధపడుతూ చెప్పింది.

"నీకేం తెలుసని నా కూతురు తప్పు చేస్తుందని చెప్పగలవు. తను నిజంగానే మానేసిందేమో" కోపంగా అడిగింది వనజ.

"నేను నీ కూతురు ఖచ్చితంగా తప్పు చేస్తుందని చెప్పటం లేదు. కానీ తన విషయాలు మీకు చెప్పుకునే అవకాశం తనకు  దూరం చేశారు."

"నాకేం అర్థం కావటం లేదు."

"పిల్లలు చిన్న వయసులో స్కూల్ నుండి రాగానే అన్ని విషయాలు మనకు చెప్పుకుంటారు. మనం వాటిని నవ్వుతూ విని, ఇలా చెయ్యాలి, అలా చెయ్యాలి అని చెపుతాం. కానీ కాస్త పెద్దవాళ్ళయి ఏదయినా తప్పు చేశాం అని చెప్పగానే చాలా మందలిస్తాం. దాంతో వీళ్ళకు చెపితే తిట్టడం తప్ప ఏమి లేదని చెప్పటమే మానేస్తారు. "

"మరి మెచ్చుకొని ముద్దులు పెట్టుకోవాలా?"

"మెచ్చుకొను వద్దు, తిట్టను వద్దు. ఆ పని చెయ్యటం వల్ల జరిగే మంచి, చెడ్డలు వివరించి చెపితే,  మంచి నిర్ణయాలు తీసుకోవటం అలవాటు చేసుకుంటారు. ఏ సమస్య వచ్చిన, ఏ విషయం అయినా నేనున్నాని వాళ్ళకు భరోసా ఇవ్వాలి. అప్పుడు మనకు చెప్పుకునే సౌకర్యం అలాగే ఉంటుంది. వాళ్ళు ఎం చేసిన మనకు తెలుస్తుంది" వివరించింది గాయత్రి.

వనజ ఆలోచనలో పడింది. కొద్దీ సేపటికి "నువ్వు చెప్పింది అక్షరాలా నిజం గాయత్రి. ఈ రోజు నుండి నా కూతురితో టైం స్పెంట్ చేస్తాను. తన విషయాలు నాకు చెప్పుకునే వాతావరణం కల్పిస్తాను" అంది దృఢ నిశ్చయంతో.

"చాలా సంతోషం వనజ. పిల్లలకు స్నేహితులు ఉంటారు చాలా విషయాలు చెప్పటానికి, చూసి నేర్చుకోవటానికి. కానీ మంచి చెడ్డలు విడమరిచి చెప్పాల్సింది మనమే. ఎందుకంటే స్నేహితులు కూడా చిన్నవాళ్ళే కాబట్టి"

"నాకు అర్థం అయింది తల్లి. నా కూతురు కాలేజ్ నుండి వచ్ఛే టైం అయింది. బై, మళ్ళీ కలుద్దాం" అని నవ్వుతూ వెళ్ళి పోయింది వనజ.


(అయిపోయింది) 

7, జులై 2016, గురువారం

హౌస్ వైఫ్ !

అలారం మోతతో మెలకువ రాగానే "అబ్బా అప్పుడే తెల్లారిందా ? " అని నిట్టూరుస్తూ లేచింది అరుణ.  "తొందరగా లేచి పిల్లలకు బ్రేక్ ఫాస్ట్ రెడీ చెయ్యాలి, ఈయన గారికి బాక్స్ రెడీ చెయ్యాలి" అని మనసులో అనుకుని కిచెన్ లోకి అడుగు పెట్టింది. 

పిలల్ల స్కూల్ బ్యాగ్ లోంచి మరియు భర్త ఆఫీస్ బ్యాగ్ లోంచి బాక్స్ లు తీసి కడిగేసి ఫ్రీజ్ లోంచి పాలు తీసి వేడి చెయ్యటం మొదలు పెట్టింది. తర్వాత ఇడ్లి లు మరో పొయ్యి మీద పెట్టి, టీ కాయటం మొదలు పెట్టింది. పిల్లల బెడ్ రూం కి వెళ్ళి వాళ్ళను నిద్ర లేపి, బాత్రూమ్ లోకి పంపింది. 

చిన్నోడికి "నాన్న నువ్వు పళ్ళు సరిగా తొము, నీ నోరు కాస్తా వాసన వస్తుంది" అని చెప్పి మళ్ళీ కిచెన్ కి వఛ్చి వంట పనిలో మునిగి పోయింది.  పిల్లలు స్నానాలు ముగించుకుని రాగానే,  వాళ్ళకు ఇష్టమయిన సిరీయల్స్ బ్రేక్ ఫస్ట్ పెట్టి, వాళ్ళ లంచ్ లోకి బ్రెడ్ తో శాండ్ విచ్ లు తయారు చెయ్యటం మొదలు పెట్టింది. 

"ఖర్మ  కాకపోతే ! ఈ అమెరికా పిల్లలకు ఇండియా వంటల గురించి తెలియక, మా పిల్లలను వెక్కిరించటం ఏమిటి, వీళ్ళు మేము లంచ్ తీసుకెళ్ళాం అని మొండి కెయ్యటం ఏంటి? బెండ కాయ తీసుకెళ్తే, ఏంటిది అంత జిగటగా ఉంది! దీన్నెల తింటారు అన్నారంట. వీళ్ళ మొహానికి వాళ్ళా అమ్మలు వండి పెడితే తెలుస్తుంది. పోనీ పిల్లలు అక్కడే స్కూల్ లో లంచ్ కొనుక్కుని తింటం  అంటే, ఈయన గారికి పైసా కరగటం ఇష్టం లేదాయె. నేను ఉన్నాను కదా! చాకిరి చెయ్యటానికి" అని గొణుక్కుంటూ వాళ్ళ బాక్స్ పని  పూర్తి చేసింది. 

"బేబీ ఆఫీస్ కి లేట్ అవుతుంది మీ డాడీ ని నిద్ర లేపు" అని పంపింది పెద్దమ్మాయిని. 

"మామ్ డాడ్ ఇస్  ఆల్రెడీ ఇన్ బాత్రూమ్ "

రావటం తోనే "నా బాక్స్ రెడీ అయిందా? " అంటూ వచ్చాడు కిరణ్. 

"అవుతుందండి ! టిఫిన్ చేసే లోపు అయిపోతుంది"  అని కూర కలుపుతూ అంది. 

"ఏంటి ! ఇంకా కాలేదా? నేను ఆఫీస్ వెళ్ళకుండా నీ లాగా ఇంట్లో తాపీగా కూర్చుంటే ఎవడు తెస్తాడు? అయినా నువ్వు లేచింది ఎప్పుడు?"  విసుక్కున్నాడు. 

"నేను లేచిన దగ్గర్నుంచి కనీసం నోట్లో నీళ్ళు కూడా పోసుకోలేదు. నాకేమన్నా పది చేతులు ఉన్నాయా? చేస్తూనే ఉన్నాను. కొంచెం ఓపిక పట్టండి" అని దినంగా బ్రతిమాలింది. 

"కమన్ ! మళ్ళీ ఏడుపు మొదలు పెట్టకు. నీకు పది చేతులు కాదు! ఇరవై చేతులు ఉన్నా సరిపోవు, పని తీరదు"  అసహ్యంగా చూసాడు. వస్తున్నా దుఃఖాన్ని దిగ మింగుకుని స్టవ్ వేడి  పెంచింది. పిల్లలకు బాక్స్ సర్ది వాళ్ళను స్కూల్ బస్ ఎక్కించ టానికి బయటికి బయలు దేరింది. 

"హెల్లొ  ఎక్కడికి బయలు దేరావు? బయటకు వెళ్ళే టప్పుడు నైట్ డ్రెస్ మీద కాకుండా మంచి డ్రెస్ వేసుకోమన్నాను కదా" అన్నాడు గుర్రుగా చూస్తూ. వస్తున్నా కోపాన్ని దిగమింగుకుని డ్రెస్ మార్చు కోని వచ్చింది అరుణ .  

బయటకు వెళ్తుండగా, "నాకు టిఫిన్ పెట్టి వెళ్ళు"  అని టీవీ ఆన్ చేశాడు కిరణ్. "ఇక్కడే ఇడ్లి ఉంది, పక్కనే చట్నీ ఉంది, పెట్టుకొని తినచ్చు కదా" అనుకుంది మనసులో. పిల్లలను స్కూల్ బస్  ఎక్కించి వచ్ఛే సరికి, ఇంట్లో కూర మాడుతోంది. 

"ఏంటండీ ! కూర మాడుతోందని తెలియటం లేదా? కాస్త వచ్చి కలపటమో లేక స్టవ్ తగ్గించటమో చేస్తే అరిగి పోతారా?" అంది నిష్టురంగా. 

"అది నీ పని. నా ఆఫీస్ లో ఏదయినా ఇష్యూ ఉంటే నిన్ను హెల్ప్ అడుగుతున్నానా? రాత్రులు మెలకువగా ఉండి  నేనే సాల్వ్ చేసుకోవటం లేదా? ఇది అంతే" వెటకారమాడాడు. 

బాక్స్ రెడీ చేసె  లోపు షూస్ వేసుకుని రెడీ అయ్యాడు. తర్వాత కూర గిన్నె ఓపెన్ చేసి వాసన చూశాడు. "ఏంటిది ! కూర మొత్తం మాడు వాసన? మాడి పోయిన కూరలన్న, మాడి పోయిన మొహాలన్న నాకు అస్సలు ఇష్టం ఉండదు. నువ్వే తిను...నీ వెర్రి....." అని  చీదరించుకుని బాక్స్ తీసుకోకుండా వెళ్ళి పోయాడు. 

ఒక్కసారిగా కళ్ళు తిరిగి పోయాయి అరుణకు. పొద్దున లేచిన దగ్గర్నుంచి మంచి నీళ్ళు తాగకుండా వంట చేస్తే, కాస్త మాడు వాసన వచ్చిందని టిఫిన్ తీసుకోకుండా వెళ్తున్నాడు. మళ్ళీ రేపు నన్ను దెప్పి పొడవటానికి పనికొస్తుంది ఇది. సోఫాలో అలాగే కూలబడి పోయి, కొద్దీ సేపటికి లేచి బాత్రూమ్ లో దూరింది.  టిఫిన్ పెట్టుకుంటే తినాలని పించలేదు. 

"అమెరికా లో ఇద్దరు పిల్లలతో, మంచి జీతం వచ్ఛే భర్తతో చాలా సంతోషంగా ఉంది మా కూతురు అనుకుంటున్నారు అమ్మ  నాన్న. కానీ తన తిప్పలు ఎవరికి తెలుసు. పిల్లలకు వేరే వండి, ఈయన గారికి వేరే వండి, ఇంటి పనులు చేసె సరికి నడుము పడిపోతుంది. మళ్ళీ ఎప్పుడయినా ఏదయినా నొప్పి అని చెప్పినా, ఎప్పుడు ఏదో ఒక్కటి చెపుతావ్ అని ఈసడింపులు. కొందరయితే వారానికి సరిపడ ఒక్కసారె  వండుకుంటారంట ! అలా చేస్తాను అంటే, వాళ్ళంటే జాబ్ చెస్తున్నారు, నువ్వేం చేస్తావ్? కనీసం వంట కూడా చెయ్యవా? అని నిష్ఠురాలు ఆడుతాడు". 

"గవర్నమెంట్ జాబ్ చేసే నాకు మరో గవర్నమెంట్ జాబ్ వాడినే చూడండి నాన్న అంటే, వింటేనా? గొప్పలకు పోయి సాఫ్ట్వేర్ ఇంజినీర్, అమెరికా వెళ్తాడు అని ఈయనకు కట్టబెట్టారు. కొత్తలో బాగానే ఉండేది. పెళ్ళి కాగానే అమెరికా తీసుకొచ్చేశాడు. చల్లని ప్రదేశం, వెచ్చని రాత్రులు, జీవితం అంత హానీ మూన్ లాగా ఉంటుదనుకున్నాను. కానీ ఇలా వంట పనికి ఇంటి పనికి అంకితం అవుతుందనుకోలేదు. ఈ ఆలోచన లోంచి బయటకు రావటానికి ఎవరికయినా ఫోన్ చేద్దాం అంటే, బిల్డప్ లు ఇస్తారు. గొప్పలు చెప్పుకోవటం తప్ప వీళ్ళకు ఏ పని పాట లేదు. పోనీ కాసేపు ఏదయినా  చూద్దాం" అనుకుని టీవీ ఆన్ చేసింది. 

మా టివి పెట్టగానే ఏదో రొమాంటిక్ సాంగ్ వస్తోంది. రవితేజ ఆ హీరోయిన్ పేరు ఏంటో తెలియటం లేదు తనకు. అది చూడగానే మనసంతా బాధతో మూలిగింది. "వాళ్ళు చేస్తున్నది నటనే అయినా, అలాంటి అనుభవం తనకు దక్కి ఎన్నాళ్ళు అవుతుంది. మొగుడనే వాడు కంప్యూటర్ తో  హాల్లో  కాపురం చేస్తున్నాడు. నేను గిన్నెలతో, కూరగాయలతో కాపురం చేస్తున్నాను.  ఎప్పుడు తనతో పడుకోడు, ఎప్పుడయినా పడుకున్నా అటు తిరిగి పడుకుంటాడు. పెళ్ళి అయినా కొత్తలో బాగానే రొమాంటిక్ గా ఉండేవాడు, కానీ ఇప్పుడు కనీసం నవ్వుతూ మాట్లాడటం మర్చి పోయాడు. ఇంకా పడక సుఖం కూడానా? నన్నే పట్టించు కొని వాడికి నేను ఎలా ఉంటే ఏంటో? కాస్త లావు అయితే చాలు ఈసడింపులు ఇంకా పెరిగి పోతాయి. ఏదయినా రుచి అయినా కూర ఉండి రెండు ముద్దలు ఎక్కువ తిన్న కూడా కొర కొర చూసే చూపులకు ఆకలి, తినాలన్న యావ రెండు చచ్చి పోతాయి". 

"పెళ్ళికి ముందు ఎంత దర్జాగా బతికిందో ఇప్పుడు అంత దయనీయంగా బతుకుతోంది. ఇష్టమయిన డ్రెస్ వేసుకోవటానికి లేదు. అమెరికాలో శారీ  ఏంటి గంగిరెద్దు లాగా, ఇప్పుడు పంజాబ్ డ్రెస్ ఏంటి ముష్టి మొహం లాగా అని ఎప్పుడు ఈయన గారికి నచ్చినవే వేసుకోవాలి. ఎవరో ఇంగ్లీష్ వాళ్ళు వాళ్ళ ఆఫీస్ కొలిగ్స్ ను టీజ్ చేశారట ఈ డ్రెస్ లకు కొలతలు అక్కర్లేదు అని. అంతే నన్ను కూడా వేసుకోనివ్వటం మానేసాడు దొర. నాకు ఇష్టమయిన చీర  కట్టుకుని కలెక్టర్ ఆఫీస్ లో జాబ్ కు వెళ్తుంటే ఎంత మంది కన్నార్పకుండా చూసేవాళ్ళు. పక్క సెక్షన్ రాజేష్ నేనంటే ఎంత పడి చచ్చే వాడు.  అనుష్క అని,   విద్యా బాలన్ అని రోజుకో పేరు పెట్టి పిలిచే వాడు. కాస్త దైర్యం చేసి వాణ్ణి చేసుకున్నా అయిపోయేది. కులం తక్కువని, ఇంట్లో ఒప్పుకోరని వదిలించుకుంది. కానీ తాను మాత్రం వాణ్ణి ప్రేమించలేదా? వాడి కోసమే కద! రోజుకో చీర కట్టుకెళ్ళేది. వాడు కళ్ళు పెద్దవి చేసి తనను ఆశగా చూస్తుంటే ఎంత మురిసి పోయేది.  ఆశ స్థానంలో ఇప్పుడు తనంటే అసహ్యం చోటు చేసుకుంది తన మొగుడనే మగాడిలో. కారణం ఎంటో ఎప్పుడు తెలియలేదు. అడిగే ధైర్యం చెయ్యలేదు". 

"అందరి భార్యలు వర్క్ చేస్తున్నారు, నేను కూడా ఏదయినా చేస్తాను అంటే నీకు అంత సీన్ లేదు, అయినా నువ్వు డిపెండెంట్ వీసా మీద ఉన్నావ్ కుదరదు అంటాడు. అప్పుడే నువ్వు కంప్యూటర్ ప్రొఫెషనల్ అయితే వర్కింగ్ వీసా చేయించే వాణ్ణి, నువ్వేమో తొక్కలో గర్నమెంట్ జాబ్ అని ఈసడించు కుంటాడు. నీకు  పెళ్లికి ముందు మా వాళ్ళు చెప్పలేదా? అని ఒక్కసారి అడిగినందుకు పిచ్చి పట్టినట్లు అరుస్తూ చెంపలు వాయించేశాడు. ఇంకా అడిగే ధైర్యం నాకు లేదు.  రోజు కో కొత్త టెక్నాలజీ వస్తుంటే ఎప్పటికప్పుడు అప్డేట్ అయ్యే ప్రైవేట్ జాబ్ చెయ్యటం నీకేం చేతనవుతుంది. ఏదో ఎంట్రన్స్ రాసి ఆ కోటా, ఈ కోటా అని జాబ్ తెచ్చుకున్న నువ్వు ఇక్కడ స్వీపర్ గా కూడా పనికి రావు, ఎందుకంటే దానికి కూడా కంప్యూటర్ రావాలి. అని తీసేసినట్లు మాట్లాడుతుంటే చొక్కా పట్టుకుని అడగాలనిపిస్తుంది, స్టేట్ వైడ్ ఎంట్రన్స్ లో కనీసం క్వాలిఫై అయ్యే సత్తా ఉందా నీకు అని?  కానీ వాడిలో  మృగం  నిద్ర లేస్తుంది. దాని తో పోరాడే శక్తి నాకు లేదు" . 

"ఇంకో రెండు రోజులయితే వీకెండ్ వస్తుంది. తలచుకుంటేనే భయంగా ఉంది. ఏమి వండ మంటాడో అని. అవి ఎక్కడ కుదరక పోతే మళ్ళీ సూటి పోటి మాటలతో కుళ్ళ బొడుస్తాడో అని. నేనేమన్నా ప్రొఫెషనల్ కూక్ నా? బిర్యాని ఏమాత్రం పలుకు లేకుండా, మెత్తగా అవ్వకుండా వండ టానికి ! అసలు పచ్చి మాంసం ముట్టుకుంటేనే నాకు అసహ్యం, అలాంటిది నేనే కడిగి కట్ చేసి  వండాలంటే, కొత్తలో ఎంత చీదర పుట్టేది. పిల్లలు ఇష్టంగా తింటారని అలవాటు చేసుకున్నా. కానీ వీక్ అంత ఇంటి పనితో అలసి పోయే నాకు మాత్రం వీకెండ్ పని ఇంకా ఎక్కువ అవుతుంది. మళ్ళీ ఈయన గారు కొలీగ్స్ తో పెట్టె పాట్-లక్  కి వండి తీసుకెళ్ళటం. అందరూ హోటల్స్ నుండి తీసుకొస్తే మేము మాత్రమే ఇంట్లోనుండి. పొరపాటున ఎవరయినా బ్యాడ్ ఫీడ్ బ్యాక్ ఇస్తే అక్కడే నా పరువు తీసేస్తాడు" . 

"హౌస్ వైఫ్ అంటే అంత చులకన? ఇంటి పని చెయ్యటం అంత తేలిక? పొద్దున్న లేస్తూనే వేడిగా వండి పెట్టి, బట్టలు ఉతికి, ఇస్త్రీ చేసి, ఇళ్ళు శుభ్రం చేసి, సరుకులు తీసుకొచ్చి, బాత్రూమ్ లు కడిగి, పిల్లల్లతో హోం వర్క్ చేయించి, వాళ్లకు ఏదయినా తినాలనిపిస్తే వండి, మళ్ళీ వంట చేసి, గిన్నెలన్నీ తోమి, వాళ్ళను నిద్ర పుచ్చి,  నీ పక్కలో చేరితే నువ్వు దగ్గర తీసుకోకుండా, కనీసం మెచ్చుకోవటం వదిలేసి, మాట్లాడకుండా అటు తిరిగి పడుకుంటే? నేను మనిషిని అనుకున్నావా లేక కంప్యూటర్ అనుకున్నావా? నువ్వెంతా ! నీతో జీవితం ఎంత ? అనుకుంటే నేను సుఖంగా బ్రతకటం, ఇంటి పని చెయ్యటం కన్నా తేలిక.  అయ్యో నా పిల్లలు, మొగుడు ఎక్కడ కష్టపడుతారోనని అన్ని దిగమింగుకుంటూంటే చేతకాని దానిలాగా అయిపోయాను" ఇలా ఆలోచిస్తుంటే అప్రయత్నంగా అరుణ కళ్ళలోంచి జల జల రాలిపోతున్నాయి కన్నీరు. 

స్నానికి బాత్రూమ్ లో దూరి, గట్టిగా అరుస్తు భర్తను బండ బూతులు తిట్టడం మొదలు పెట్టింది. స్నానం అయ్యేంత వరకు తిడుతూనే ఉంది. స్నానం చేసి ప్రశాంతంగా బయటకు వచ్చింది. తర్వాత రోజులాగే ఇంటి పనిలో మునిగి పోయింది.  


(అంతులేని కథకు ఇక్కడితో ముగింపు)

9, మే 2016, సోమవారం

సగం జీవితం!




















ఎవరి తప్పో తెలియదు! కాని
నేను సగం జీవితమే బ్రతుకుతున్నాను !

బడి నుండి పగటి బోజనానికి
ఇంటికి వస్తే !
పక్కింటిలో చద్ది పెట్టి
అమ్మా పొలానికి వెళ్ళిందని !
సాయంత్ర మయిన, యింటికి రాక
అరుగు మీద బిక్కు బిక్కు మన్న క్షణాలు !
ఇప్పటికి గుబులు పుట్టిస్తాయి
ఆదివారం అయినా అమ్మతో గడపాలన్న ఆశను
పొలం కలుపుతో పెరికేసిందని,
ఆ అసంతృప్తి ఇంకా అలాగే ఉందని, అమ్మకు చెప్పేదా?

గొప్పగా నన్ను చూడాలని నాన్న
పరాయి ఊరు వలస పోయి,
నాకు చుట్టంలా  మారిపోయాడు !
నన్ను  ఉత్తరాల్లోనే అడించాడని
ఆ ఆటలు ఇంకా బాకి ఉన్నడని, నాన్నకు  చెప్పేదా?

చదువు నాకు భారమాయి
నన్ను ఇంటికి దూరం చేసింది
హాస్టల్ లో జ్వరం వస్తే, ఎన్ని మందులు ఇచ్చిన
తగ్గదే? అని డాక్టర్ బిత్తర పోతాడు, కాని
అమ్మ ఒడిలో ఒక్క రాత్రి పడుకుంటే
ఎ మందు అవసరం లేదని తెలిసినా! ఒప్పుకోడు
ఎక్కడ తన డిగ్రీ వెక్కిరిస్తుందో నని

అక్షరం ఖాళీ లేకుండా కబుర్లు రాసి
అమ్మ కు ఉత్తరం పంపి,
ఉత్తరాల అంకుల్ కోసం ఎదురు చూస్తూ
తిండి మర్చి పోయిన రోజులు ఎన్నో !
జాబు రాలేదంటే, అమ్మ మీద ఎంత కోపమో ?
ఆ యాతన, ఆ ఒంటరి తనం అలాగే ఉందని, ఎవరికి చెప్పేది?

చదువు నన్ను తెలివయిన వెర్రి వాణ్ణి చేస్తే
ఉద్యోగం నన్ను ఊరి నుండి తరిమేసింది
బహుళ జాతి కంపెని, నన్ను తనకు బానిస చేసింది
వారానికి ఒక్కసారి వెళ్ళటానికి కూడా
నా పల్లె అంధకారం,
ఆ  పట్నపు పూతల ముందు ఓడిపోయింది
నా పిల్లల్ల సుకుమారం,
నన్ను మళ్ళి నాకు దూరం చేసింది !

నా దేశ అవినీతి, రూపాయిని
అంతర్జాతీయ అంగట్లో పాపాయిని చేసింది
నన్ను దేశం నుండే బహిష్కరించింది
సంపాదించాలన్న సంకల్పం
నా వారికీ నన్ను పూర్తిగా దూరం చేసింది !
ఇంత దూరం లో, ఎంత దిగులుతో ఉన్నానో
చెపితే అర్థం అవుతుందా ?

28, ఏప్రిల్ 2016, గురువారం

నాన్న !
















తండ్రినయ్యాక తెలిసింది,  నాన్న
నీ  అనుభూతి ఏమిటో
నీకు నా విలువేంతో

నేను ఓడిపోతుంటే తెలిసింది
నన్ను ఎన్నిసార్లు గెలిపించావో

నేను ఓర్పుగా ఉన్నపుడు అనిపిస్తుంది
నిన్ను ఎంత విసిగించానో

నాపై బరువు పెరుగుతుంటే గుర్తించాను
నువ్వెంత బాధ్యత మోసవో
మా బతుకులు ఇంత  తేలిక చేశావని

దూర దేశానికి వలస పోయిన నీకు
కాలం ఎంత భారమయిందో కదా!

నీ కండలు కరిగించి, కూడా బెట్టిన సొమ్ము
నా విలాసాలకు విసిరి వేసాను
నీ నెత్తుటి చెమటను
స్నేహితులకు బీరుగా పోసాను

నీ తిట్టు లో తివ్రతనె చూశాను
దానిలో అర్థతను మరిచాను

బుద్దిగా ఉండమని తిడితే !
బద్ద శత్రువని భ్రమ పడ్డాను
"నీ సంగతి తర్వాత" అని కక్ష గట్టాను
కాని ఓడిపోయాను

నీ భాద, భాధ్యత నాకు తెలిసింది
సగంలోనే నా ప్రయాణం అలసింది
ఎలా చేశావు నాన్న? ఇంతటి దూర ప్రయాణం!

12, మార్చి 2016, శనివారం

మరో కోణం - 2

(మొదటి భాగం కోసం ఇక్కడ నొక్కండి.)

"ఎం అంటుంది రా మైథిలి ? ఏదో సీరియస్ గా డిస్కస్ చేస్తున్నారు" కుతూహలంగా అడిగాడు వెంకట్. 

"తన పని కూడా నన్నే చేయమంటుంది రా ! అమ్మగారు మాత్రం పేస్ బుక్ లో ఫ్రెండ్స్ తో బిజీ గా ఉంటుందట" విసుక్కున్నాడు సతీష్. 

"ఇద్దరు లవర్స్ ఒకే ఆఫీసు లో, ఇంకా ఒకే ప్రాజెక్ట్ లో చేస్తే ఈ తిప్పలు తప్పవ్ మామ. అనుభవించు" బాగా అయింది వెధవకు ! అనే భావన కనబడనియ్యకుండా జాగ్రత్త పడ్దననుకున్నాడు వెంకట్. 

తన మర్మం అర్థం అయినా సతీష్ "భలే చెప్పావ్ రా, ఇంతకుముందు ఎక్స్పీరియన్స్ ఉన్నట్లు" అని వెళకొళమ్ ఆడాడు.

"దూరపు కొండలు నునుపు అంటారు"

"అందని ద్రాక్ష పుల్లన అంటారు మరి"

"సర్లే రా !  నీకందిన ద్రాక్ష ఎన్ని రోజులు తియ్యగా ఉంటుందో చూద్దాం"

********************************************************************************************************

  రెండు వారాల తర్వాత.......

"ఏంట్రా ఈ మధ్య మీ మధ్య కొంటె చూపులు లేవు, కవ్వింపులు లేవు" వెంకట్ అరతిసాడు. 

"అసలు నువ్వు పని చేస్తున్నావా ? అదే పనిగా మమల్ని చూస్తున్నావా ?" చిరాకు పడ్డాడు సతీష్. 

"పక్కనే ఉండి, రొమాంటిక్ టచ్ లు ఇచ్చుకుంటూ ఉంటె ఉప్పు కారం తినే ఎవడికయినా చూపు పడకుండా ఉంటుందా ?"

"మా మధ్య రొమాన్స్ కన్నా, మీ ఏడుపు ఎక్కువయింది. అందుకే ఒక్క విషయంలో కూడా మా ఇద్దరి ఒపీనియన్ కలవటం లేదు"

పక్కోడి ప్రొబ్లెమ్స్ నుండి కాలక్షేపం  వెతుక్కొనే సగటు సామాన్యుడిల  "ఏమయింది రా ? కాస్త వివరంగా చెప్పు" అని ఆసక్తి కనబరిచాడు వెంకట్.

"ప్రతిది ప్రోబ్లమే రా దానితో. తన పని,  నా పని చేసేసరికి దూల తీరిపోతుంది" అంటూంటే సతీష్ ను మధ్యలోనే ఆపేసి

"ఎప్పుడు కంప్యూటర్ ముందే కూర్చుంటుంది కదరా!" అన్నాడు వెంకట్.

"ఆన్లైన్ లో షాపింగ్ చేస్తుందిరా మేడం. పని గురించి వదిలేయ్ రా,  నిన్న ఇష్యూ లతో అంత బిజీ ఉన్ననా? వాళ్ళ ఫ్రెండ్స్ కి పరిచయం చేస్తానని టచ్ కి పిలిచింది. కుదరదు అంటే వినదు, చచ్చినట్లు ఆఫీసు నుండే అటూ వెళ్ళాను. అక్కడ మళ్ళి సనగటం మొదలు పెట్టింది. ఏంటి ఈ బట్టలు? మా ఫ్రెండ్స్ ను చూడు ఎలా ట్రెండి గా ఉన్నారో అని కంపరిసాన్స్"  అక్కసు వెళ్ళ గక్కడు సతీష్.

"ఫ్రెండ్స్ అమ్మాయిల!  అబ్బాయిల?" కుతూహల పడ్డాడు వెంకట్.

"అమ్మాయిలయితే నన్ను ఎందుకు కంపేర్ చేస్తుందిరా లాపుట్ గా. ఒక్కడు కూడా పద్దతిగా జాబ్ చేసే బాపతి లేడు. బేవార్స్ గా పబ్ లు తిరుగుతూ, ఇదిగో మా సోది మొఖం దాని లాంటి వాళ్ళకి ఆ పని ఈ పని చెయ్యటమే వాళ్ళ పని లా ఉంది"

"మైథిలి లాంటి కత్తి లాంటి ఫిగర్ కు సేవలు చెయ్యటానికి కుర్రాళ్ళకు కరువెంట్రా" అన్నాడు వెంకట్  ఉడికిస్తూ.

కోపంగా చూస్తూ అక్కడి నుండి వెళ్ళి పోయాడు  సతీష్.

***********************************************************************************************************

 సతీష్ అమెరికా వెళ్ళె బోయే రెండు రోజుల  ముందు తన రూం లో వెంకట్ తో పార్టి చేసుకుంటున్నాడు........

"మామ అమెరికా చెక్కేస్తున్నావ్, మైథిలిని పెళ్ళి చేసుకొని వెళ్తావ్ అనుకున్నా" అన్నాడు వెంకట్.

"అది పెళ్ళికి పనికి రాదు మామ.  అందులోకి మన లాంటి వాళ్ళకు అస్సలు పనికి రాదు" అన్నాడు సతీష్.

"ఏంట్రా నువ్వు మాట్లాడేది. అంత అందమయిన పెళ్ళాం వస్తుందంటే ఎవరయినా వద్దంటారా" ఆశ్చర్య పోయాడు వెంకట్.

"అందం.... మహా అయితే  వన్ ఇయర్,  తర్వాత లైఫ్ స్టార్ట్ అవుతుంది. అప్పుడు కావాల్సింది అందం కాదురా" దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తూ అన్నాడు సతీష్.

"అబ్బో జీవిత సత్యం బాగానే చెప్పావ్ గాని, ఇంతకూ తనలో ఉన్నా లోపం ఏంట్రా?"

"నేను ఆఫీసు లో అంత పని చేసి, తాను ఎక్కడికి పిలిస్తే అక్కడి కి వెళ్తే, హ్యాపీ గా ఉండటం మానేసి, ఆ డ్రెస్ ఏంటి? ఆ జుట్టు ఏంటి?   అసలు గ్లామర్ మైటైన్ చెయ్యటం తెలుసుకో అని, క్లాస్ పికుతుందా?"

"ఒరేయ్ తానూ అంత అందంగా ఉన్నప్పుడు నువ్వు కూడా తనకు దీటుగా ఉండాలని అనుకుంది,  తప్పా?"

"నేను చేసేది సాఫ్ట్వేర్ జాబు రా,  మోడలింగ్ కాదు. గొడ్డు చాకిరీ చేస్తేనే ఆన్ సైట్ ఇచ్చారు. నైట్ షిఫ్ట్ లు చేస్తు, అంత ప్రేజర్ లో హీరో గా ఉండు అంటే ఎలా కుదురుతుంది?"

"ఇది చాల చిన్న ప్రాబ్లెమ్ మామ. తర్వాత నువ్వే సెట్ అవుతావ్"

"అసలు దాని ఖర్చులు చూశావ? జీతం వచ్చింది వచ్చినట్లు ఉదేస్తుంది. వేసినా డ్రెస్ వెయ్యటం నేను ఇంతవరకు చూడలేదు"

"ఈ మధ్య అమ్మాయిలందరూ అలాగే ఉన్నారు లే మామ"

"లేదురా తన తో లైఫ్ చాల కష్టం. నా బ్యాక్ గ్రౌండ్ కు తన బ్యాక్ గ్రౌండ్ కు అస్సలు సెట్ కాదు"

"ఆ విషయం ఆమెను లవ్ చేసేటప్పుడు తెలియలేదా?"

"ఎవరయినా అందమయిన గర్ల్ ఫ్రెండ్ కావాలనుకుంటారు. నేను అలాగే అనుకున్నాను, లవ్ చేసాను. కాని తానూ గర్ల్ ఫ్రెండ్ మెటీరియలే కాని వైఫ్ మెటీరియల్ కాదని తెలిసి పోయింది"

"అమ్మాయిలందరూ ఎప్పుడో ఒక్కసారి భార్యలు గా మారాల్సిందే రా. తను అంతే"

"అందుకే రా పెద్ద వాళ్ళు కయ్యనికయినా వియ్యాని కయినా సమవుజ్జీ ఉండాలన్నారు. తనకు నాకు దేనిలోనూ సమవుజ్జీ లేదు"

"అరిగిపోయిన డైలాగులు అపు మామ. ఎంతమంది చేసుకోవటం లేదు సిటీ అమ్మాయిల్ని విలేజ్ అబ్బాయిలు? సాఫ్ట్వేర్ పుణ్యమాని మనమే టాప్ రా ఇప్పుడు"

"మా నాన్న 7 వ తరగతి వరకు చదువుకున్నాడు, మా అమ్మ అక్షర జ్యోతి లో  ఏదో బస్సు బోర్డు లు చదవటం నేర్చుకుంది. వాళ్ళ ఫ్యామిలీ !  వాళ్ళా నాన్న లాయర్, వాళ్ళ అమ్మ డాక్టర్, వాళ్ళ అన్న అమెరికా సెటిల్. ఎక్కడన్న మ్యాచ్ అయ్యిందా?"

"అయినా నిన్ను ఇష్టపడింది కదరా? ఇంకా ఏంటి ప్రాబ్లెమ్?"

"నాకు ఆన్ సైట్ వస్తుందని తెలిసి నాతొ మాట్లాడటం మొదలు పెట్టింది. అసలు తన ముందు మనం ఎందుకు పనికోస్తం రా? ఏదో వయసులో ఉన్నాం కాబట్టి ఈ మాత్రం ఉన్నాం"

"ప్రేమలో ఉన్నారు కాబట్టి అందం ఇంధనం అవుతుంది, కాని పెళ్ళికి ! భాద్యత స్టిరింగ్ అవుతుంది. ప్రాబ్లం కాదు రా"

"మా  అమ్మ నాన్నను  అసలు గౌరవిస్తుందంటావా? దాని మైటేనేన్స్ కు ఇంకా పది హేను సంవత్సరాలు ఇలాగె ఉంటుంది. నేను ఎలా ఉంటానో తెలుసా? పెద్ద పోట్టేసుకుని, జుట్టు ఉడిపోయి, అంకుల్ గాడిలా"

"నువ్వు కూడా మైటైన్ చెయ్"

"కష్టం రా.  కెరీర్ కోసం పరుగేట్టాల, లేక దానితో పోటి కోసం పరుగు పెట్టాలా? ఎంత మైటైన్ చేసిన జుట్టు ఆగదు, మన జాబు లో ప్రెజర్ లకు తొందరగానే ముసలితనం వచ్చేస్తుంది. చమన చాయ రంగులో గవర్నమెంటు గుమాస్తాలగా మారిపోతాను.  ఇంత అందమయిన అమ్మాయికి వీడ్ని ఇచ్చి చేశారేంటి అని నలుగురు నన్ను చూసి నవ్వుకుంటే తట్టుకోలేను మామ"

"నువ్వు చెప్పేది సిల్లీగా ఉంది రా. మీ ఇద్దరు ప్రేమగా ఉండాలి కాని ఇవ్వన్ని చిన్న విషయాలు మామ"

"ఏంట్రా సిల్లీగా ఉండేది. ఎంత మంది భార్య భర్తలను చూసి మనం నవ్వుకోవటం లేదు. అది వాళ్ళకు అర్థం అయ్యి ఎలా సిగ్గుపడి తల దించుకుంటున్నారు. వాళ్ళ మధ్య ప్రేమ లేదని కాదు. కాని ఒక రకమయిన ఇన్ సెక్యూరిటీ తో బయటకు వస్తున్నారు"

"అయితే ఇప్పుడు ఏమంటావ్? మైథిలి పెళ్ళికి పనికి రాదు అంటావా?"

"నాకు పనికి రాదు అన్నాను. మైథిలి కోహినోర్ లాంటిది, దాన్ని కాపాడటానికి, కోట ఉండాలి, రాజు ఉండాలి. అంతే  కాని గుడిసె, నాలాంటి గుమస్తా  కాదు. నాకు తగ్గటు గా ఒక మట్టి బొమ్మను చేసుకుంటాను, జీవితాంతం గొప్పగా బతికేస్తాను"

 "నువ్వు ఇంత పిరికోడివా మామ? స్వర్గనికి ఆహ్వానం వస్తే నేను ఎక్కలేను అని రానన్నాడట నీలాంటి వాడు"

"ఓడిపోతామని తెలిసి చేసే యుద్ధం, చేరలేమని తెలిసి మొదలు పెట్టె ప్రయాణం మూర్ఖత్వం అవుతుంది కాని ధైర్యం అవ్వదు. నేను చేసేది తెలివయిన పనే గాని పిరికితనం కాదు రా"

"నీ లవ్ లో ఈ యాంగిల్ ఏంటో గాని, నువ్వు అమెరికా వెళ్ళి పోయాక నేను ట్రై చేసుకోనా మరి! మైథిలిని" ఆశగా అడిగాడు వెంకట్.

"తెలిసి తెలిసి నిప్పును హత్తుకుంటనంటే నేను మాత్రం ఎం చేస్తాను"  నిర్లిప్తంగా పలికాడు సతీష్.

(అయిపొయింది)