26, సెప్టెంబర్ 2014, శుక్రవారం

టెక్నాలజీ (హాస్యం) - 3

(రెండవ భాగం కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి)

రమణి కి ఐ ఫోన్ రావటంతో కొత్తగా రెక్కలు  వచ్చినంత ఆనందంగా ఉంది. ఆ ఫోన్ ఎప్పుడు తనతో పాటు ఉండాల్సిందే, ఎప్పుడు పేస్ బుక్ లో అప్డేట్ పెట్టాల్సిందే. ఇంట్లో ఏది వండినా, దాని  రుచి ఎలా ఉన్నా  పేస్ బుక్ లో పిక్చర్ పెట్టి,  పిండం పెట్టేవారు కాకుల కోసం ఎదురు చూసినట్లుగా,  లైక్ ల కోసం ఎదురు  చూడటం అలవాటు చేసుకుంది. 

పొద్దున్న బెడ్ మిద నుండి లేవటం తోనే ఫోన్ చెక్ చెయ్యటం, "గుడ్ మార్నింగ్ ఫ్రెండ్స్" అని మెసేజ్ పెట్టి కాని పనులు మొదలు పెట్టదు. 

"అన్ని సార్లు పేస్ బుక్ అప్డేట్ లు పెట్టి,  పిక్చర్ లు అప్లోడ్ చెయ్యటానికి, నువ్వేమన్న కాజల్, కత్రినా, సామంత అనుకుంటున్నావా?" గోవిందు కోపం లోను వెటకారం ఒలక పోశాడు. 

"అబ్బో! మీ మొహానికి నేనే ఎక్కువ? ఇంకా హీరోయిన్ లు కూడా కావాలా?" రమణి మూతి మూడు వంకరలు తిప్పింది. 

"నీలాంటి బుర్ర తక్కువ ఉన్నవాళ్ళకు ఎలా చెప్పితే అర్ధం అవుతుంది. ఇంటర్నెట్ లో ఫోటో లు పెట్టడం మంచిది కాదు అంటున్నా" 

"నిజమే మీరు చాల తెలివయిన వారు అందుకే నన్ను చేసుకున్నారు. నేను తెలివితక్కువదన్ని  కాబట్టే మిమల్ని చేసుకున్నాను"

"నేను ఎం మాట్లాడితే నువ్వేం మాట్లాడుతున్నావ్?  రైతు బజార్ వెళ్ళిన కూడా చెక్ ఇన్ చేసి, కూరగాయల రెట్లు అప్డేట్ పెట్టాలా?"

"పది మందికి తెలుస్తుందని, వారు కొనుకునేటప్పుడు బేరం అడి తీసుకుంటారని. రైతు బజార్ వెళ్ళేది నేను, కష్టపడి టైపు చేసేది నేను, మధ్యలో మీకు వచ్చిన కష్టం ఏంటి అంట?"

"నిన్ను అందరు పిచ్చి పీనుగు అనుకుంటారు"

"ఇప్పుడు కొత్తగా అనుకునేదేమిటి. మిమల్ని పెళ్ళి చేసుకున్నపుడే అనుకున్నారు" 

భార్యతో వాదించే శక్తి లేక, తనను ఒప్పించలేక  ఆఫీస్ కు వెళ్ళి పోయాడు గోవిందు. 

మరోసారి పేస్ బుక్ ఓపెన్ చేసిన రమణికి తన ఫ్రెండ్ విజయ  అప్డేట్ కనిపించింది "ఫీలింగ్ వేరి సాడ్" అని. వెంటనే తనకు ఫోన్ చేసింది. 

"మగాళ్ళు ఒట్టి మాయగాళ్ళె, ప్రేమంటే ఏమిటో తెలీదే. ఈడు  కూడా ఇంతే" అని కాలర్ టోన్ మోగిన కొద్దిసేపటికి ఫోన్ ఎత్తింది విజయ. 

"ఎయ్ విజి! నీ పేస్ బుక్ అప్డేట్ చూశాను. ఎం అయిందిరా" రమణి ఆత్రంలోను ఆప్యాయత ఒలక పోసింది. 

"మా అయన ఉన్నాడే పరమ అనుమానం పీనుగు. చెపితే చిదరించు కుంటావ్" విజయ గొంతు కోపంతో రగిలి పోయింది. 

"అలాగే చిదరించు కుంటాను గాని ముందు ఎం జరిగిందో చెప్పు" 

"మా పక్క అపార్ట్ మెంట్ లోకి ఒక నార్త్ ఇండియన్ ఫ్యామిలీ దిగింది. రాగానే మా అయన తో ఆ నార్త్ అయన బాగా కలిసి పోయాడు. నేను కూడా వాళ్ళావిడతో బాగానే కలిసి పోయాను. నిన్న ఎం మాయ రోగం పుట్టిందో ఆ నార్తోడికి, మా ఆయనకు మెసేజ్ పెట్టాడంట" 

"ఏమని!"

"ఐ యాం వేరి సారీ, ఐ యాం యుసింగ్ యువర్ వైఫ్ డే అండ్ నైట్. సారీ ఫర్ ది ట్రబుల్ అని. అది చూడగానే మా అయన కారం తిన్న కోతిలా చిందులేస్తూ నన్ను తిట్టటం మొదలు పెట్టాడు" 

"ఏమని!"

"వాడు నిన్ను యూస్ చేసుకుంటున్నడట! ఎందుకే! ఇలా నాకు ద్రోహం చేస్తున్నావ్ అని"

"తర్వాత?"

"ఏముంది! తర్వాత ఎప్పుడో మెసేజ్ చూసుకుని పొరపాటు తెలుసుకుని సారీ చెప్పాడు ఆ నార్త్ అయన. సారీ ! నేను చెప్పాలనుకున్నది వైఫై  కాని వైఫ్ అని స్పెల్లింగ్ మిస్టేక్  టైపు చేశానని"

"హా హా హా...లెక పొతే నీకు పడిపోయిన వాడు ఎవడబ్బా అనుకున్నాను, ఇంకా నేను" 

ఫోన్ కట్ అయ్యింది. 

రమణి వంట పని ముగించుకుని టివి ముందు కూర్చుంది. డోర్ బెల్ మోగటం తో  తలుపు తీసేసరికి గోవిందు. 

"ఏంటి ఇంత తొందరగా వచ్చేశారు ఆఫీసు నుండి" కుతులహలంగా అడిగింది. 

"మా మేనేజర్ గాడు, గో టూ హెల్ అన్నాడు. అందుకే వచ్చేశాను" గోవిందు నింపాదిగా చెప్పాడు. 

కొద్ది సేపటికి కాని అర్ధం కాలేదు రమణికి గోవిందు అంతర్యం. 

"ఈ చమత్కరలకేం తక్కువ లేదు.  వారెవ్వా డాట్ కామ్ లో  చూసి మంచి స్పెషల్ కూర చేశాను. చేతులు కడుకొస్తే వడ్డిస్తా"

"నీకు తెలిసిన వంటలతో శిక్షించటం సరిపోలేదా? ఎంత ఐ ఫోన్ ఉంటె మాత్రం, నెట్ లో కొత్త కొత్త వంటలు చూసి మరి కక్ష సాధించల?" 

"జోకులు ఆపి ముందు ముద్ద నోట్లో పెట్టండి"

"పెడుతా ఉండు. పెళ్ళి చేసు కోవటానికి రిస్క్ చేసిన వాణ్ణి పెళ్ళాం వంట తినటానికి రిస్క్ చెయ్యలేనా? ఛి ఛీ....ఇది వంట? పెంట  రుచికి ఎ మాత్రం తీసిపోదు"

"పెంట రుచి తెలిసినా మీకు నా వంట రుచి ఎం తెలుస్తుంది. పేస్ బుక్ లో దీనికి ఎన్ని లైక్ లు వచ్చాయో తెలుసా?"

"అడ్డమయిన పోస్ట్ లకు లైకు లు కొడితే, ఇలా అడ్డంగా మనకు కూడా  లైకు లు కొడుతారు. వాటిని పట్టుకుని వంట అదిరి పోయింది అంటే ఎలాగే?"

రమణి ఏమి మాట్లడకుండా అక్కడనుండి లేచి వెళ్ళి పోయింది.

ఒక్కరోజు ఆఫీసు నుండి ఇంటికి వచ్చిన గోవిందు తో రమణి "ఏమండి! ఈ రోజు ఎందుకో కాస్తా జ్వరం గా ఉంది. కొంచెం గిన్నెలు తొమ్మి కూరగాయలు కోసిస్తే వంట చేస్తా" అంది నీరసంగా.

"చాల్లే నువ్వు మరీను. నాకు ఆఫీసు లో భయంకరంగా ఉంది వర్క్. లంచ్ చేసే తీరిక కూడా లేదు. చాల అలసి పోయాను, అందుకే పడుకోవటానికి బెడ్ రూమ్ కు వెళ్తున్నా" అని చెప్పి నీరసంగా లోపలికి  వెళ్ళి పోయాడు గోవిందు.

రమణి చేసేది లేక ఓపిక తెచ్చుకుని పనిలో మునిగి పోయింది. గిన్నెలు అరగంటలో తోమేసి, తన ఫోన్ తీసుకుని ఏదో చూసి  బెడ్ రూం కు వెళ్ళింది. పాపం గోవిందు చాల అలసి పోయి, చిన్న పిల్లాడిలా పడుకున్నాడు, గురక పెడుతూ.

అది చూసిన రమణి కి  ఎక్కడలేని కోపం వచ్చింది. బలంగా గోవిందు చెంప చెళ్ళుమనిపించింది.  అదిరి పోయి ఇంత ఎత్తున ఎగిరాడు గోవిందు.

"ఎంటే! జ్వరం తో నీకు మతిగాని పోయిందా? నిద్ర పోతుంటే అలా చెంప పగుల గొట్టావ్" అన్నాడు కళ్ళ నీళ్ళు పెట్టుకుంటూ.

"దొంగ నిద్రలు పొతే, ఇలాగే పగిలి పోతుంది" అంది రమణి ఆవేశంతో ఉగిపోతూ.

"నీకు కల గాని వచ్చిందా! లేక  మంత్రాలేమన్న వచ్చా? నేను నిద్ర పోవటం లేదని ఎలా చెప్పగలవ్"

"ఇంతోటి దానికి మంత్రాలూ రావాల? నీ వాట్స్ అప్ అప్లికేషన్ చూడు, లాస్ట్ సీన్ 1 మినిట్ బ్యాక్ చూపిస్తుంది. ఇప్పటి వరకు ఎవరితోనో సొల్లేసి, నేను రాగానే గురక పెట్టి మరి నిద్ర పోతున్నావ్"

గోవిందు నోరు వెళ్ళ బెట్టి చూస్తూ ఉండి పోయాడు.  రమణి ఏడుస్తూ, లొ లోపల సంభర పడుతూ  వెళ్ళి పోయింది.

ఎప్పుడు ఎ రకంగా కొంప మునుగుతుందో, ఎలా దొరికి పోతానో తెలియక గోవిందు పిచ్చి వేషాలన్ని కట్టిపెట్టేసాడు. అక్కడ రమణి ఇంకా ఏదో నేర్చుకోవాలని అస్తమానం నెట్ లో కాలక్షేపం చేయసాగింది.

ఒకరోజు గోవిందు రమణి కి ఫోన్ చేసి "డార్లింగ్ నాకు ఈ రోజు ఆఫీసు లో కొంచెం పని ఎక్కువగా  ఉంది, రావటం లేట్ అవుతుంది. నువ్వు భోజనం చేసి పడుకో" అన్నాడు.

"సరే" అని ఫోన్ పెట్టేసినా రమణికి ఎప్పుడు లేనిది డార్లింగ్ అని అంత ప్రేమగా పిలుస్తున్నాడు అని అనుమానం వచ్చింది.

"పెళ్ళాని మొగుడు ప్రేమగా పిలిచేది తప్పు చేసినప్పుడు, లేదా తప్పుకు ఒప్పించాలనుకున్నపుడు" అని ధృడంగా నమ్మిన సగటు భార్య.

అలా అనుకోగానే తనలో టెక్నాలజీ భూతం ఒళ్ళు విరుచుకుని లాప్టాప్ ముందు కూర్చుంది. నెట్ లో సెర్చ్ చేసి,  ఏదో చదవసాగింది.

కొద్దిసేపటికి "గోవిందు నువ్వు అయిపోయావ్" అని బిగ్గరగా అరిచింది సంబరంగా. తర్వాత లాప్టాప్ లో ఏదో తెలుసుకుని  భర్తకు ఫోన్ చేసింది.

"ఏమండి! ఆఫీసు లో పని చాల ఎక్కువగా ఉందా? ఎంత లేట్ అవుతుందో తెలియటం లేదా?" అడిగింది ప్రేమగా జాలి పడుతూ.

పెళ్ళాం ప్రేమ చూసి గోవిందుకు ఎక్కడో అనుమానం మొదలయింది. ఈ రోజు ఏ రకంగా హింస పెడుతుందో అని లోపల భయపడుతూ, పైకి మాత్రం "పని ఎక్కువ ఉంటె మాత్రం, నువ్వు ఆరుస్తావ? తిరుస్తావ? టీవీ చూస్తూ ఇంట్లో కూర్చోక, నీకు ఎందుకు చెప్పు" అని మందలించాడు.

"అవును నేను ఇంట్లో టీవీ ముందు కూర్చుని పిచ్చి దానిలాగా సీరియల్స్ చూస్తుంట. అక్కడ నువ్వు పబ్ లు,  బార్లు తిరుగుతు  ఉండు" రమణి గొంతులో వెటకారం, కోపం, అసహ్యం అన్ని నిండుగా, దండిగా పలుకుతున్నాయి.

గోవిందు కు సాయంత్రమే చుక్కలు కనిపించాయి. "తను ఆఫీసు లో లేని విషయం, పబ్ కు వచ్చిన విషయం ఈ తింగరి దానికి ఎలా తెలిసాయి" అనుకుని  ఇలా బుకయించాడు "చీకట్లో బాణం ఎస్తె తగలదమ్మా లేడి డిటెక్టివ్. నేను నిజంగానే ఆఫీసులో ఉన్నాను" అని కామెడీ మూడ్  లోకి రప్పించాలని చూస్తున్నాడు.

"చీకట్లో బాణం వేసేది నీలాంటి పల్లెటూరి గబ్బిలాలు. నాలాంటి టెక్నికల్ పర్సన్స్ కాదు. నీ ఐ ఫోన్ ఎక్కడ ఉందొ తెలుసుకోవటానికి ఒక చిన్న సాఫ్ట్వేర్ చాలు. దానితోనే నీ గుట్టు బయట పెట్టా" రమణి గొంతులో గర్వం తోనికిసలాడింది.

గోవిందుకు మందు తాగకుండానే మత్తు ఎక్కినా భావన. అలాగే కూర్చిలో కుప్ప కూలి పోయాడు.

వాట్స్ అప్ లో రమణి మెసేజ్ "ఆడిన నాటకాలు చాలు. తొందరగా ఇంటికి రా". అది చూడగానే ఎవరికి  చెప్పకుండా ఏదో ట్రాన్స్ లో ఉన్నవాడిలా బైక్ స్టార్ట్ చేసుకుని ఇంటికి బయలు దేరాడు నేరుగా.

(అయిపొయింది)

6 వ్యాఖ్యలు:

  1. మీరు ఈ మూడు పోస్టుల్ని "హాస్యం" అని వర్గీకరించారు కాని నిజానికి అవి టెక్నాలజీ మనిషిని ఎలా బట్టలిప్పేసి నడిబజార్లో నిలబెట్టగలదో చూపిస్తున్నాయి. బాగా వ్రాసారు.

    ప్రత్యుత్తరంతొలగించు
    ప్రత్యుత్తరాలు
    1. నేను చెప్పాలనుకున్నది అదే నండి. దాని చుట్టూ చిన్న కథ అల్లి చమత్కరించాను. ధన్యవాదాలు.

      తొలగించు