26, సెప్టెంబర్ 2014, శుక్రవారం

టెక్నాలజీ (హాస్యం) - 3

(రెండవ భాగం కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి)

రమణి కి ఐ ఫోన్ రావటంతో కొత్తగా రెక్కలు  వచ్చినంత ఆనందంగా ఉంది. ఆ ఫోన్ ఎప్పుడు తనతో పాటు ఉండాల్సిందే, ఎప్పుడు పేస్ బుక్ లో అప్డేట్ పెట్టాల్సిందే. ఇంట్లో ఏది వండినా, దాని  రుచి ఎలా ఉన్నా  పేస్ బుక్ లో పిక్చర్ పెట్టి,  పిండం పెట్టేవారు కాకుల కోసం ఎదురు చూసినట్లుగా,  లైక్ ల కోసం ఎదురు  చూడటం అలవాటు చేసుకుంది. 

పొద్దున్న బెడ్ మిద నుండి లేవటం తోనే ఫోన్ చెక్ చెయ్యటం, "గుడ్ మార్నింగ్ ఫ్రెండ్స్" అని మెసేజ్ పెట్టి కాని పనులు మొదలు పెట్టదు. 

"అన్ని సార్లు పేస్ బుక్ అప్డేట్ లు పెట్టి,  పిక్చర్ లు అప్లోడ్ చెయ్యటానికి, నువ్వేమన్న కాజల్, కత్రినా, సామంత అనుకుంటున్నావా?" గోవిందు కోపం లోను వెటకారం ఒలక పోశాడు. 

"అబ్బో! మీ మొహానికి నేనే ఎక్కువ? ఇంకా హీరోయిన్ లు కూడా కావాలా?" రమణి మూతి మూడు వంకరలు తిప్పింది. 

"నీలాంటి బుర్ర తక్కువ ఉన్నవాళ్ళకు ఎలా చెప్పితే అర్ధం అవుతుంది. ఇంటర్నెట్ లో ఫోటో లు పెట్టడం మంచిది కాదు అంటున్నా" 

"నిజమే మీరు చాల తెలివయిన వారు అందుకే నన్ను చేసుకున్నారు. నేను తెలివితక్కువదన్ని  కాబట్టే మిమల్ని చేసుకున్నాను"

"నేను ఎం మాట్లాడితే నువ్వేం మాట్లాడుతున్నావ్?  రైతు బజార్ వెళ్ళిన కూడా చెక్ ఇన్ చేసి, కూరగాయల రెట్లు అప్డేట్ పెట్టాలా?"

"పది మందికి తెలుస్తుందని, వారు కొనుకునేటప్పుడు బేరం అడి తీసుకుంటారని. రైతు బజార్ వెళ్ళేది నేను, కష్టపడి టైపు చేసేది నేను, మధ్యలో మీకు వచ్చిన కష్టం ఏంటి అంట?"

"నిన్ను అందరు పిచ్చి పీనుగు అనుకుంటారు"

"ఇప్పుడు కొత్తగా అనుకునేదేమిటి. మిమల్ని పెళ్ళి చేసుకున్నపుడే అనుకున్నారు" 

భార్యతో వాదించే శక్తి లేక, తనను ఒప్పించలేక  ఆఫీస్ కు వెళ్ళి పోయాడు గోవిందు. 

మరోసారి పేస్ బుక్ ఓపెన్ చేసిన రమణికి తన ఫ్రెండ్ విజయ  అప్డేట్ కనిపించింది "ఫీలింగ్ వేరి సాడ్" అని. వెంటనే తనకు ఫోన్ చేసింది. 

"మగాళ్ళు ఒట్టి మాయగాళ్ళె, ప్రేమంటే ఏమిటో తెలీదే. ఈడు  కూడా ఇంతే" అని కాలర్ టోన్ మోగిన కొద్దిసేపటికి ఫోన్ ఎత్తింది విజయ. 

"ఎయ్ విజి! నీ పేస్ బుక్ అప్డేట్ చూశాను. ఎం అయిందిరా" రమణి ఆత్రంలోను ఆప్యాయత ఒలక పోసింది. 

"మా అయన ఉన్నాడే పరమ అనుమానం పీనుగు. చెపితే చిదరించు కుంటావ్" విజయ గొంతు కోపంతో రగిలి పోయింది. 

"అలాగే చిదరించు కుంటాను గాని ముందు ఎం జరిగిందో చెప్పు" 

"మా పక్క అపార్ట్ మెంట్ లోకి ఒక నార్త్ ఇండియన్ ఫ్యామిలీ దిగింది. రాగానే మా అయన తో ఆ నార్త్ అయన బాగా కలిసి పోయాడు. నేను కూడా వాళ్ళావిడతో బాగానే కలిసి పోయాను. నిన్న ఎం మాయ రోగం పుట్టిందో ఆ నార్తోడికి, మా ఆయనకు మెసేజ్ పెట్టాడంట" 

"ఏమని!"

"ఐ యాం వేరి సారీ, ఐ యాం యుసింగ్ యువర్ వైఫ్ డే అండ్ నైట్. సారీ ఫర్ ది ట్రబుల్ అని. అది చూడగానే మా అయన కారం తిన్న కోతిలా చిందులేస్తూ నన్ను తిట్టటం మొదలు పెట్టాడు" 

"ఏమని!"

"వాడు నిన్ను యూస్ చేసుకుంటున్నడట! ఎందుకే! ఇలా నాకు ద్రోహం చేస్తున్నావ్ అని"

"తర్వాత?"

"ఏముంది! తర్వాత ఎప్పుడో మెసేజ్ చూసుకుని పొరపాటు తెలుసుకుని సారీ చెప్పాడు ఆ నార్త్ అయన. సారీ ! నేను చెప్పాలనుకున్నది వైఫై  కాని వైఫ్ అని స్పెల్లింగ్ మిస్టేక్  టైపు చేశానని"

"హా హా హా...లెక పొతే నీకు పడిపోయిన వాడు ఎవడబ్బా అనుకున్నాను, ఇంకా నేను" 

ఫోన్ కట్ అయ్యింది. 

రమణి వంట పని ముగించుకుని టివి ముందు కూర్చుంది. డోర్ బెల్ మోగటం తో  తలుపు తీసేసరికి గోవిందు. 

"ఏంటి ఇంత తొందరగా వచ్చేశారు ఆఫీసు నుండి" కుతులహలంగా అడిగింది. 

"మా మేనేజర్ గాడు, గో టూ హెల్ అన్నాడు. అందుకే వచ్చేశాను" గోవిందు నింపాదిగా చెప్పాడు. 

కొద్ది సేపటికి కాని అర్ధం కాలేదు రమణికి గోవిందు అంతర్యం. 

"ఈ చమత్కరలకేం తక్కువ లేదు.  వారెవ్వా డాట్ కామ్ లో  చూసి మంచి స్పెషల్ కూర చేశాను. చేతులు కడుకొస్తే వడ్డిస్తా"

"నీకు తెలిసిన వంటలతో శిక్షించటం సరిపోలేదా? ఎంత ఐ ఫోన్ ఉంటె మాత్రం, నెట్ లో కొత్త కొత్త వంటలు చూసి మరి కక్ష సాధించల?" 

"జోకులు ఆపి ముందు ముద్ద నోట్లో పెట్టండి"

"పెడుతా ఉండు. పెళ్ళి చేసు కోవటానికి రిస్క్ చేసిన వాణ్ణి పెళ్ళాం వంట తినటానికి రిస్క్ చెయ్యలేనా? ఛి ఛీ....ఇది వంట? పెంట  రుచికి ఎ మాత్రం తీసిపోదు"

"పెంట రుచి తెలిసినా మీకు నా వంట రుచి ఎం తెలుస్తుంది. పేస్ బుక్ లో దీనికి ఎన్ని లైక్ లు వచ్చాయో తెలుసా?"

"అడ్డమయిన పోస్ట్ లకు లైకు లు కొడితే, ఇలా అడ్డంగా మనకు కూడా  లైకు లు కొడుతారు. వాటిని పట్టుకుని వంట అదిరి పోయింది అంటే ఎలాగే?"

రమణి ఏమి మాట్లడకుండా అక్కడనుండి లేచి వెళ్ళి పోయింది.

ఒక్కరోజు ఆఫీసు నుండి ఇంటికి వచ్చిన గోవిందు తో రమణి "ఏమండి! ఈ రోజు ఎందుకో కాస్తా జ్వరం గా ఉంది. కొంచెం గిన్నెలు తొమ్మి కూరగాయలు కోసిస్తే వంట చేస్తా" అంది నీరసంగా.

"చాల్లే నువ్వు మరీను. నాకు ఆఫీసు లో భయంకరంగా ఉంది వర్క్. లంచ్ చేసే తీరిక కూడా లేదు. చాల అలసి పోయాను, అందుకే పడుకోవటానికి బెడ్ రూమ్ కు వెళ్తున్నా" అని చెప్పి నీరసంగా లోపలికి  వెళ్ళి పోయాడు గోవిందు.

రమణి చేసేది లేక ఓపిక తెచ్చుకుని పనిలో మునిగి పోయింది. గిన్నెలు అరగంటలో తోమేసి, తన ఫోన్ తీసుకుని ఏదో చూసి  బెడ్ రూం కు వెళ్ళింది. పాపం గోవిందు చాల అలసి పోయి, చిన్న పిల్లాడిలా పడుకున్నాడు, గురక పెడుతూ.

అది చూసిన రమణి కి  ఎక్కడలేని కోపం వచ్చింది. బలంగా గోవిందు చెంప చెళ్ళుమనిపించింది.  అదిరి పోయి ఇంత ఎత్తున ఎగిరాడు గోవిందు.

"ఎంటే! జ్వరం తో నీకు మతిగాని పోయిందా? నిద్ర పోతుంటే అలా చెంప పగుల గొట్టావ్" అన్నాడు కళ్ళ నీళ్ళు పెట్టుకుంటూ.

"దొంగ నిద్రలు పొతే, ఇలాగే పగిలి పోతుంది" అంది రమణి ఆవేశంతో ఉగిపోతూ.

"నీకు కల గాని వచ్చిందా! లేక  మంత్రాలేమన్న వచ్చా? నేను నిద్ర పోవటం లేదని ఎలా చెప్పగలవ్"

"ఇంతోటి దానికి మంత్రాలూ రావాల? నీ వాట్స్ అప్ అప్లికేషన్ చూడు, లాస్ట్ సీన్ 1 మినిట్ బ్యాక్ చూపిస్తుంది. ఇప్పటి వరకు ఎవరితోనో సొల్లేసి, నేను రాగానే గురక పెట్టి మరి నిద్ర పోతున్నావ్"

గోవిందు నోరు వెళ్ళ బెట్టి చూస్తూ ఉండి పోయాడు.  రమణి ఏడుస్తూ, లొ లోపల సంభర పడుతూ  వెళ్ళి పోయింది.

ఎప్పుడు ఎ రకంగా కొంప మునుగుతుందో, ఎలా దొరికి పోతానో తెలియక గోవిందు పిచ్చి వేషాలన్ని కట్టిపెట్టేసాడు. అక్కడ రమణి ఇంకా ఏదో నేర్చుకోవాలని అస్తమానం నెట్ లో కాలక్షేపం చేయసాగింది.

ఒకరోజు గోవిందు రమణి కి ఫోన్ చేసి "డార్లింగ్ నాకు ఈ రోజు ఆఫీసు లో కొంచెం పని ఎక్కువగా  ఉంది, రావటం లేట్ అవుతుంది. నువ్వు భోజనం చేసి పడుకో" అన్నాడు.

"సరే" అని ఫోన్ పెట్టేసినా రమణికి ఎప్పుడు లేనిది డార్లింగ్ అని అంత ప్రేమగా పిలుస్తున్నాడు అని అనుమానం వచ్చింది.

"పెళ్ళాని మొగుడు ప్రేమగా పిలిచేది తప్పు చేసినప్పుడు, లేదా తప్పుకు ఒప్పించాలనుకున్నపుడు" అని ధృడంగా నమ్మిన సగటు భార్య.

అలా అనుకోగానే తనలో టెక్నాలజీ భూతం ఒళ్ళు విరుచుకుని లాప్టాప్ ముందు కూర్చుంది. నెట్ లో సెర్చ్ చేసి,  ఏదో చదవసాగింది.

కొద్దిసేపటికి "గోవిందు నువ్వు అయిపోయావ్" అని బిగ్గరగా అరిచింది సంబరంగా. తర్వాత లాప్టాప్ లో ఏదో తెలుసుకుని  భర్తకు ఫోన్ చేసింది.

"ఏమండి! ఆఫీసు లో పని చాల ఎక్కువగా ఉందా? ఎంత లేట్ అవుతుందో తెలియటం లేదా?" అడిగింది ప్రేమగా జాలి పడుతూ.

పెళ్ళాం ప్రేమ చూసి గోవిందుకు ఎక్కడో అనుమానం మొదలయింది. ఈ రోజు ఏ రకంగా హింస పెడుతుందో అని లోపల భయపడుతూ, పైకి మాత్రం "పని ఎక్కువ ఉంటె మాత్రం, నువ్వు ఆరుస్తావ? తిరుస్తావ? టీవీ చూస్తూ ఇంట్లో కూర్చోక, నీకు ఎందుకు చెప్పు" అని మందలించాడు.

"అవును నేను ఇంట్లో టీవీ ముందు కూర్చుని పిచ్చి దానిలాగా సీరియల్స్ చూస్తుంట. అక్కడ నువ్వు పబ్ లు,  బార్లు తిరుగుతు  ఉండు" రమణి గొంతులో వెటకారం, కోపం, అసహ్యం అన్ని నిండుగా, దండిగా పలుకుతున్నాయి.

గోవిందు కు సాయంత్రమే చుక్కలు కనిపించాయి. "తను ఆఫీసు లో లేని విషయం, పబ్ కు వచ్చిన విషయం ఈ తింగరి దానికి ఎలా తెలిసాయి" అనుకుని  ఇలా బుకయించాడు "చీకట్లో బాణం ఎస్తె తగలదమ్మా లేడి డిటెక్టివ్. నేను నిజంగానే ఆఫీసులో ఉన్నాను" అని కామెడీ మూడ్  లోకి రప్పించాలని చూస్తున్నాడు.

"చీకట్లో బాణం వేసేది నీలాంటి పల్లెటూరి గబ్బిలాలు. నాలాంటి టెక్నికల్ పర్సన్స్ కాదు. నీ ఐ ఫోన్ ఎక్కడ ఉందొ తెలుసుకోవటానికి ఒక చిన్న సాఫ్ట్వేర్ చాలు. దానితోనే నీ గుట్టు బయట పెట్టా" రమణి గొంతులో గర్వం తోనికిసలాడింది.

గోవిందుకు మందు తాగకుండానే మత్తు ఎక్కినా భావన. అలాగే కూర్చిలో కుప్ప కూలి పోయాడు.

వాట్స్ అప్ లో రమణి మెసేజ్ "ఆడిన నాటకాలు చాలు. తొందరగా ఇంటికి రా". అది చూడగానే ఎవరికి  చెప్పకుండా ఏదో ట్రాన్స్ లో ఉన్నవాడిలా బైక్ స్టార్ట్ చేసుకుని ఇంటికి బయలు దేరాడు నేరుగా.

(అయిపొయింది)

24, సెప్టెంబర్ 2014, బుధవారం

ఆగడు! దూకుడు? (హాస్యం)

(ఈ మధ్యే రిలీజ్ అయిన ఆగడు చిత్రం పై కాస్త వెటకారంగా రాసిన చిన్న ప్రయత్నం)

యాంకర్: శ్రీను గారు ఆగడు సక్సెస్ ను ఎలా ఎంజాయ్ చేస్తున్నారు. 

వైట్ల: చాల హ్యాపీ గా ఉంది. మళ్ళి ఇండస్ట్రీ కి ఒక బ్లాక్ బ్లాస్టర్ ఇచ్చినా ఘనత దక్కినందుకు నిజంగా వెరీ హ్యాపీ. 

యాంకర్: ఈ మధ్య అన్ని సినిమాలు మొదటి రోజే బ్లాక్ బ్లాస్టర్ అవుతున్నాయి. రెండో రోజు నుండి డిసాస్టర్ అవుతున్నాయి. 

వైట్ల: పబ్లిసిటీ తో లేపుతాం. అందుకే గా ఇంటర్వ్యూ కి వచ్చింది. 

యాంకర్: మీ సినిమాలో డైలాగ్ ఉంది, కంటెంట్ లేక పొతే పబ్లిసిటీ అవసరం అని.  అది దీనికి వర్తిస్తుందా?

వైట్ల: కలెక్షన్స్ ప్రభావం జనాల మీద ఎంత  ఉంటుందో  తెలియదు కాని పబ్లిసిటీ ప్రభావం మాత్రం గట్టిగా ఉంటుంది. 

యాంకర్: డైలాగులు మరి ఎక్కువ అయిపోయాయి అని టాక్. దీనికి మీరేం అంటారు. 

వైట్ల: అంటే ! నా పాత టీం గొడవ పడి వెళ్ళి పోయాక, నేను ఏంటో ప్రూవ్ చేసుకోవాలని పంచ్  డైలాగులు విపరీతంగా రాసేసాను. 

యాంకర్: డైలాగుల మీద పెట్టిన శ్రద్ధ స్టొరీ మిద పెడితే బాగుండేది అంటున్నారు. 

వైట్ల: కథ లేదని ఎవరు చెప్పారు. ఇందులో ఒక మంచి సెంటిమెంట్ థ్రెడ్ ఉంది. 

యాంకర్: కాని ఆ థ్రెడ్ అంత గట్టిగా, కొత్తగా లేదని టాక్. 

వైట్ల: నా ముందు సినిమాలు చూస్తే మీరు ఇలా మాట్లాడరు. డీ, రెడీ, కింగ్, దూకుడు ఇవ్వని ఒకే రకం కథలు. ఇప్పుడు కొత్తగ కొత్తగా లేదని అంటూంటే నాకంత కొత్తగా ఉంది,  పరమ చెత్తగా ఉంది. 

యాంకర్: సార్ ఒక పంచ్ డైలాగ్ చెప్పేశారు నాకు.   

వైట్ల: పంచ్ డైలాగులు ఎముందమ్మ,  అవి రాయటం పరమ ఈజీ.  జస్ట్ రైమింగ్, కాస్త టైమింగ్ పంచ్, డైలాగు రెడీ. 

యాంకర్: ఒక్క డైలాగు చెప్పండి సార్. 

వైట్ల: దాహం వేస్తె నీరు తాగు,  వేడిగా  ఉంటె బీరు తాగు. అంతే కాని పేదల కన్నీరు తాగితే, నీ  రక్తం తాగుతా. 

యాంకర్: వావ్! పంచ్ రాయటంలో మీకు మీరే సాటి, లేరు ఎవరు పోటి. సినిమాల మిద పంచ్ డైలాగులు బాగా రాసినట్లు ఉన్నారు. 

వైట్ల: బేసిక్ గా నాకు పంచ్ అంటే ప్రాణం. పంచ్ కోసం సినిమాలను, పక్కవాళ్ళను విచ్ఛల విడిగా వాడేస్తుంటా. అదే బాగా వర్కౌట్ అయ్యింది. 

యాంకర్: మహేష్ కు ఏమని చెప్పి ఈ స్టొరీ ఒప్పించారు. 

వైట్ల: ముందు  ఆగడు అని  టైటిల్  చెప్పాను. దాంతో సగం ఒప్పుకున్నాడు బాబు. తర్వాత నాలుగయిదు పంచ్ డైలాగులు చెప్పాను. 

యాంకర్: టైటిల్ చెప్పగానే ఎందుకు ఒప్పుకున్నాడు సార్?

వైట్ల: బాబు సినిమాలు ఒక్కసారి చూడండి, మురారి,  ఒక్కడు, అతడు, పోకిరి, దూకుడు, ఆగడు. బాబు కు మూడు అక్షరాలు కలిస్తే బాక్సాఫీస్ కు మూడినట్లే . 

యాంకర్: టైటిల్ చూసి టెంప్ట్ అవ్వకపోతే ఈ సినిమా ఖచ్చితంగా చేసేవాడు కాదేమో మహేష్. 

వైట్ల: మీకెందుకు అలా  అనిపించింది. 

యాంకర్: దూకుడు సినిమానే మీరు మళ్ళి తీస్తున్నారని తెలిసి పోయేది కదా!

వైట్ల: నా సినిమాల నుండి జనం అదే కోరుకుంటారు. అందుకే అవే  తీస్తున్నా. 

యాంకర్: అంతే లెండి. మనకు చేతగాని పని చెయ్యకూడదు. వచ్చిన పని  ఆపకూడదు. 

వైట్ల: అంటే! నాకు అర్ధం కాలేదు. 

యాంకర్: ఉరికే,  పంచ్ డైలాగ్ ట్రై చేశాను సార్. 

 వైట్ల: ఎయ్ నువ్వు ఎసేసావ్. 

యాంకర్: ఇందులో బ్రహ్మానందం క్యారెక్టర్ అంత బాగా లేదనిపించింది. 

వైట్ల: ఈ మధ్య బ్రహ్మానందం గారి కామెడీ  జనానికి ఎంత అలవాటయి పోయిందంటే, దాహం వేస్తె మంచి నీళ్ళు తాగినంత. 

యాంకర్: పంచ్ ల రూపంలో కాకుండా మాములుగా చెప్పండి సార్!

వైట్ల: అయన ఎంత కామెడీ చేసిన నవ్వు రానంతగా జనానికి ఎక్కేసారు అంటున్నా.  

యాంకర్: ఇదేదో కొత్త లాజిక్ లాగా ఉంది సార్. మహేష్ అభిమానులు మిమల్ని గట్టిగా ఎసుకున్నట్లు ఉన్నారు. 

వైట్ల: వారు చాల హ్యాపీ గా ఉన్నారు. మహేష్ ను 100% వాడుకున్నాను ఈ సినిమాలో. 

యాంకర్: నిజమే. పాపం అయన మీపై పెట్టుకున్న నమ్మకాన్ని 100% వాడుకుని మీకు తెలిసినా పరిధిలో ఒక బ్లాక్ బ్లాస్టర్ తీసి పారేసారు. సినిమా కూడా తొందరలోనే తిసేసేలా ఉన్నారు థియేటర్స్ లోంచి. 

వైట్ల: ఈ రోజుల్లో 50 రోజులు, 100 రోజులు ఎక్కడ ఆడుతాయి. వారం ఆడితే డబ్బులు వచ్చేస్తాయి. 

యాంకర్: యాడాది మొత్తం మెపిన పుంజు ఫస్ట్ దెబ్బకు పడిపోయినట్లు , మొదటి వారానికే తిరిగి వచ్చేసింది. 

వైట్ల: అయితే మీరు చెప్పండి! వాట్ టూ డు వాట్ నాట్ టూ డు? 

యాంకర్: ఈ మధ్య మన హీరోలందరూ గజినిలు అయిపోతున్నారుల ఉంది సార్. 

వైట్ల: దెనికమ్మా?

యాంకర్: అందరు తీసిన సినిమాలే మళ్ళి మళ్ళి తీస్తున్నారు. ఎన్టీఆర్ రభస అని చెప్పి బృందావనం తీసాడు. రవితేజ పవర్ అని చెప్పి విక్రమార్కుడు తీసాడు. మహేష్ ఆగడు అని చెప్పి దూకుడు తీసాడు. వీళ్ళకు మతి మరుపు వచ్చిందా? లేక మేము ఎం తీసినా చూస్తారు అని ఓవర్ కాన్పిడేన్సా? 

వైట్ల: మీరు మీ ఇంటికి ఎలా వెళ్తారు. నా ఉద్దేశ్యం ఎ రూట్ లో అని. 

యాంకర్: నేను ఉండేది కూకట్ పల్లి కాబట్టి. సోమాజిగూడ నుండి వెళ్ళాలంటే పంజాగుట్ట, అమీర్ పెట్ ఈ రూట్ లో వెళ్తాను. 

వైట్ల: అంటే వేరే రూట్ లేదా? 

యాంకర్: నాకు బాగా తెలిసినా దారి రిస్క్ ఉండదు అని వెళ్తాను. 

వైట్ల: సినిమా కూడా అంతే. తెలిసినా కథ, హిట్ అయినా కథ తీస్తే రిస్క్ తక్కువ, అందుకే అలా తీస్తాం. 

యాంకర్: సినిమాల్లో అప్డేట్ అవ్వండ్రా! అని డైలాగ్ రాస్తారు కాని మీరు అప్డేట్ అవ్వరన్న మాట. 

వైట్ల: ప్రతి వాడికి  కొత్తధనం, వెరైటి అని చెప్పటం ఫాషన్ అయిపొయింది. 

యాంకర్: డైరెక్టర్ కి సినిమా మీద ఉండాల్సింది కమాండ్ కాదు పాషన్ అని ఎప్పుడు తెలుకుంటారో. 

వైట్ల: నువ్వు డైలాగ్ ఎస్తె పంచ్ వెయ్యటానికి నాకు మూడ్ లేదు గాని. వస్తా. 

(అధ్బుతమయిన నటుడు మహేష్ తో హిట్ సినిమా తియ్యలేదు  అంటే ఆ డైరెక్టర్ వర్త్ లెస్ అన్న అయి ఉండాలి లేదా తగిన పరిశ్రమ అయిన చెయ్యకుండాలి. ఒపెన్ హార్ట్ విత్ RK ప్రోగ్రాం లో వైట్ల శ్రీను చెప్పిన మాటలివి. మహేష్ చేసిన అభినయం ముందు సినిమాలో లోటుపాట్లు పెద్దగా తెలియలేదు. కాని సినిమాకు కావలసిన అసలు మూడి సరుకు కథను  విస్మరిస్తే నవ్వులు ఉన్నా నవ్వులపాలు అవుతుంది అని మరోసారి రుజువు అయింది.)

టెక్నాలజీ (హాస్యం) - 2

(మొదటి భాగం కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చెయ్యండి)

గోవిందు ఆఫీసు లో బాస్ తో తన అప్రైసల్ గురించి ధీనంగా మొర పెట్టుకుంటున్నా సమయం లో "డిస్తుర్బ్ చేస్తున్నాడే దొంగ పిల్లగాడు, కల్లో కోస్తున్నాడు రేతిరంతా ఇడు" అని రింగ్ టోన్ తో ఫోన్ మోగింది,  బాస్ మూడ్ చెదిరింది. 

"నేను మాట్లడేటప్పుడు నీ చెవులు మాత్రమే పని చెయ్యాలి, ఇంకా ఏది పని చేసినా నీకు నెక్స్ట్ ఇంక్రిమెంట్ ఉండదు" అని బలంగా నమ్మే ఆ మేనేజర్ మనోడ్ని తినేసేలా చూశాడు.  

"నాకు వేరే పనుంది తర్వాత మాట్లాడుదాం" అని మొఖం మీద క్యాబిన్ తలుపెస్తుంటే బిక్క మొఖం వేసుకుని బయటకు వచ్చాడు గోవిందు. ఆ టైం లో ఫోన్ చేసినా అడ్డ గాడిద ఎవడ్రా అని చూస్తే భార్య రమణి. 

కోపం నషాళానికి అంటుకుంది. "ఏంటే! ఏదో కొంపలు మునిగి పోయినట్లు ఈ టైం లో చేశావ్?" అన్నాడు మండి పడుతూ. 

"ఈ టైం లో చెయ్యకూడదు అని మీ ఆఫీసు లో రూల్ ఏమయినా ఉందా?" అంది అమాయకంగా రమణి. 

"పంచ్ లు వెయ్యటం ఆపి ముందు అసలు సంగతి ఏడువు" 

"విండోస్  ఓపెన్ కావటం లేదు. అందుకే మీకు చేశాను"

"ఎంటే ! విండోస్ ఓపెన్ కాకపోయినా నాకు ఫోన్ చేసేస్తావా? ఏదో కాస్త కొబ్బరి నూనో లేక మంచి నూనో వేస్తె సరిపోయేదానికి, నాకు ఫోన్ చేస్తే నేనేం చేస్తాను ఆఫీసు లో ఉండి?"

"ఆ మాత్రం మాకు తెలియక కాదు. ఏ బొక్కలో వెయ్యాలో తెలుసుకుందామని ఫోన్ చేశాను. లేక పొతే, ముందు చెప్పేది వినండి" వెటకారంగా గద్దిస్తూ అంది రమణి. 

"బొక్క తొక్క అని బూతులు మాట్లాడుతున్నావ్. అసలు ఓపెన్ కానివి ఏ విండోస్? బెడ్ రూమ్, కిచెన్ దా? లేక కిచెన్,  హాల్ దా?" అసహనం పెరిగి పోతోంది గోవిందు లో. 

"రెండు కాంబినేషన్స్ కాదు. మీ లాప్టాప్ లో ఓపెన్ కావటం లేదు. ఎం చెయ్యాలో చెపుతారని ఫోన్ చేశాను. నూనె వెయ్యమంటారా? ఇప్పుడు" 

"ఓరి దేవుడోయ్. నీ కాళ్ళు  పట్టుకుంటాను. దయచేసి దాంట్లో ఏ  నూనే వెయ్యకే తల్లి" గోవిందు కంగారులో  గట్టిగా అరిచేసరికి సెక్యూరిటీ సిబ్బంది పరుగెత్తుకొచ్చారు. వారికి సర్ది చెప్పి పంపేశాడు. 

"మరి అంత దద్దమ్మలాగ కనిపిస్తున్నానా? ముందు ఇది ఎందుకు రావటం లేదో చెప్పు" రమణికి అవమానంగా ఉంది. 

"నువ్వు ఎంత దద్దమ్మవో నీకు తెలిసినంత నాకు తెలియదు గాని, దాంట్లో బ్యాటరి అయిపోయి ఉంటుంది ఛార్జింగ్ పెట్టు" అన్నాడు గోవిందు వెక్కిరిస్తూ. 

రమణి తలపట్టుకుంది. ఇంత చిన్న విషయం తనకు తట్టలేదే అని.

"కంప్యూటర్ డీగ్రీ హోల్డర్ అయినా తనను కంట్రీ లేడీ లాగ చూస్తున్నాడు. ఎలాగయినా ప్రూవ్ చెసుకుని ఐ ఫోన్ కొనిపించుకోవాలి" అనుకుంది మనసులో. 

అప్పటినుండి  రోజు కంప్యూటర్ లో ఏది పడితే అది కేలకటం,  గోవిందు సాయంత్రం బాగు చెయ్యటం.

ఏజ్ బార్ అవుతున్నా టీచర్ గ్రూప్ పరిక్షలకు  ప్రిపేర్ అయ్యేంత సీరియస్ గా, న్యూస్ పేపర్లలో, వార పత్రికలలో కంప్యూటర్ గురించి వ్యాసాలు చదువుతూ బాగా నాలెడ్జ్ పెంచ సాగింది.

అది చూసి గోవిందు "మరి అంత కష్ట పెట్టకు మెదడును. ఏదయినా అయితే నేను చావాలి మళ్ళి" అన్నాడు.

"మీకే అర్ధం కాగా లేనిది! నాకు అర్ధం కదా?" అంది రమణి వెటకారంగా.

"అది కాదె. పాపం ఎప్పుడు అలవాటు లేని పని చేస్తే ఎవరికయినా కష్టం కదా! ఎప్పుడు వాడని నీ మెదడును ఇప్పుడు విపరీతంగా వాడి ఇబ్బంది పెడితే, చితికి పోయి నీకు మతిపోతే ఎలా?" అని గట్టిగా నవ్వాడు.

రమణి చిన్నబుచ్చుకుని లాప్టాప్ లో మునిగి పోయింది.

భార్య ఉత్సాహం చూసి గోవిందు కు ముచ్చటేసింది. ఒక్క రోజు ఏదో వెబ్ సైట్  దొరికితే  తనకు  ఫోన్ చేశాడు. 

"నీ తెలుగు కంప్యూటర్ పాఠాలు ఎన్ని సార్లు చదివినా దండగే కాని, నాకు  బేసిక్స్ మీద  ఒక వెబ్ సైట్ దొరికింది. దాన్ని కూడా చదువు ఒక్కసారి" అన్నాడు గోవిందు. 

తానూ డీగ్రీ లో సి లాంగ్వేజ్ కు తెలుగు లో కోచింగ్ పోయినా విషయం అంతరాత్మ గుర్తు చేసినా అణగదోక్కేసాడు. 

"అలాగే చదువుతాను, మెయిల్ చెయ్యండి" అంది రమణి  ఫస్ట్ బెంచ్ స్టూడెంట్ లా. 

"మెయిల్ చెయ్యటం దేనికి. ఫేవరెట్స్  లో పెట్టాను. క్రోమ్ ఓపెన్ చేసి అక్కడ లింక్ క్లిక్ చెయ్"

"మీ ఆఫీసు సిస్టం లో ఫేవరెట్స్ లో పెడితే నాకు ఎందుకు కనపడతుంది!"

"క్రోమ్ లో ఉన్నది నా లాగిన్ కాబట్టి, నేను ఎ సిస్టం  లో ఏది పెట్టినా, చూసినా అన్ని సిస్టమ్స్ లో కనబడుతుంది" గోవిందు గొంతులో గర్వం, భార్య ముందు తన ప్రతిష్ట పెరిగిందన్నా సంభరం. 

రమణి కుతుహాలంగా ఓపెన్ చేస్తే, గోవిందు పెట్టిన సైట్ లింక్ ఉంది. సంబరంగా అనిపించింది తనకు. రెట్టించిన ఉత్సాహంతో చదవటం మొదలుపెట్టింది. 

ఒక వారం  తర్వాత-ఆఫీసు లో ఉన్నా గోవిందు ఫోన్ మోగింది "రారా వస్తావా అడిగింది ఇస్తావ". ఎవరా? అని చూస్తే తన  భార్య. ఒక నిట్టూర్పు విడిచి ఫోన్ ఎత్తాడు. 

"ఎం చేస్తున్నారండి?" నెమ్మదిగా అడిగింది. 

"కంప్యూటర్ లో కర్ర బిళ్ళ ఆడుతున్నా.  అసలే ఆఫీసు లో చచ్చేంత వర్క్ ఉంటే నీ గోలేంటి" గోవిందు గింకరించాడు. 

"కంప్యూటర్ లో మీరు ఎం చేస్తున్నారో నాకు బాగా తెలుసు. క్రికెట్ మ్యాచ్ లైవ్ చూస్తూ, చచ్చేంత పని అని మేనేజర్ ముందు కొట్టే పోజులు,  నా ముందు కొడుతున్నారు"  రమణి గొంతులో వెటకారం. 

"అందుకే చెప్పేది. మెదడుకు లేని పోనీ కష్టాలు పెట్టి మతి పోగొట్టుకోవద్దు అని. క్రికెట్ చూస్తున్నానని ఉహించుకొంటున్నావా?" అన్నాడు గోవిందు గొంతులో జాలి ఒలకబోస్తూ.

"బూకయించాలని చూడకు. నేను నీ  క్రోమ్ లో హిస్టరీ చూస్తున్నా" అంది గద్దిస్తూ.

గోవిందుకు విషయం లీలగా అర్ధం అవుతోంది,  "ఈ తింగరిది కక్కుర్తికి పోయి  క్రోమ్ గురించి కూడా చదివినట్లు ఉంది" అనుకుని "నేను ఆఫీసు లో చూస్తే ప్రాబ్లెమ్  ఏంటి" అన్నాడు బెట్టుగా.

"చిఛీ! ఇంట్లో ఎలాగు టీవీ ముందు కూర్చుని మాట ముచ్చట లేకుండా అదే క్రికెట్ గోల, ఆఫీసు లో కూడా అదే పనిగా క్రికెట్ చూస్తూ, నాకు ఇంక్రిమెంట్ రావటం లేదు అని ఎంత ఏడిస్తే మాత్రం ఎవడు ఇస్తాడు" రమణి రెచ్చి పోతోంది. 

"పని చేస్తూ మధ్య మధ్య లో చూస్తున్న. అందరు చేసే పనే" గోవిందు సమర్థించు కుంటున్నాడు.

"అందరు ఎన్నో చేస్తారు. అలా అని మీరు చేస్తారా? సాఫ్ట్వేర్ ఉద్యోగం, ఎప్పటికయినా అమెరికా వెళ్ళచ్చు అని పెళ్ళి  చేసుకుంటే, ఉద్యోగం ఉడగొట్టు కుంటున్నాడు"  రమణి ఎడుస్తూ ఫోన్ పెట్టేసింది.

"మెయిల్ పెట్టండి అన్నప్పుడు మూసుకుని పెట్టచ్చుగా. పెద్ద పొటుగాడిలా దానికి లేని పోనీ నాలెడ్జ్ ట్రాన్స్ ఫర్ చేశాను. అందుకే, అతిగా ఎవడికి నాలెడ్జ్ షేర్ చెయ్యకూడదు. రేపు మన జాబు  కె ఎసరు పెడుతారు" మనసులో అనుకుని ఆఫీసు నుండి మొబైల్ షాప్ కు బయలుదేరాడు ఐ ఫోన్ కొనటానికి. అలాగయిన భార్య శాంతిస్తుందని. 

(ఇంకావుంది)

(మూడవ భాగం కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చెయ్యండి)

6, సెప్టెంబర్ 2014, శనివారం

టెక్నాలజీ (హాస్యం) -1

"గంట నుండి తిప్పుతున్నావ్ కాలనీ లో!  ఎక్కడ చుశావె ఇల్లు?" భార్యను విసుగు పడుతూ అడిగాడు గోవిందు. 

"ఇక్కడె  చూశానండి. ఆ ఇంటి పైన ఎర్ర చీర ఆరేసి ఉంది. నేను బాగ గుర్తు పెట్టుకున్నాను కూడ" రమణి గొంతులో గర్వం తోనికిస లాడింది. 

అది వినగానే గోవిందు మెదడు మొద్దుబారి పోయింది! భార్య తెలివికి పట్ట పగలే చుక్కలు కనిపించాయి. 

 "ఎర్ర చీర అరెసినా ఇల్లు అని గుర్తుపెట్టుకున్నవా! ఇంకా నయం నల్ల కాకి వాలింది అని  గుర్తు పెట్టుకోలేదు" అన్నాడు వెటకారంగా. 

"మా ఊర్లో ఇదే ఎక్కువ. అసలు అడ్రస్ గుర్తు పెట్టుకోవటం లో నేనే నెంబర్ వన్ మా ఫ్రెండ్స్ లో"  అంది నిష్ఠుర పడుతూ. 

గోవిందుకు కోపం నషాళానికి అంటి పోయింది. కార్లో ఉన్నాడు కాబట్టి సరిపోయింది, లేక పొతే కోపంతో చిందులు వెసేవాడు.  చిరాకు తట్టుకోలేక-ఇప్పుడిప్పుడే ఉడి పోతూ, నెత్తి మిద బట్టతలకు పునాదులు వేస్తున్నా జుట్టును కసిగా పిక్కున్నాడు.  గుప్పెడు మందం ఉడి వచ్చేసింది ! అంతే కెవ్వుమని అరిచాడు.

"యిలా కాలు కాలిన పిల్లిలా కార్లో తిరగక పొతే ఆ బ్రోకర్ అబ్బాయికి ఫోన్ చెయ్యొచ్చు కదా!" ఉచిత సలహా పడేసింది రమణి.

"మీ ఊర్లో పిల్లులు కార్లో కూడా తిరుగుతయ్యా? అడ్రస్ గుర్తుపెట్టుకొనే తెలివి లేదుగాని సలహాలు ఇస్తోంది" అంటూ పట పట పళ్ళు నురాడు.

"పళ్ళు మరీ  అంత నూరకండి . అరిగిపోయి, విరిగి పోగలవు"  అంది రమణి దిగులుగా.

భార్య  నిజంగానే చెపుతోందో లేక తన మీద జోక్ లు వేస్తోందో తెలియక మళ్ళి జుట్టు పిక్కున్నాడు గోవిందు.

ఈ సారి రెండు గుప్పెళ్ళు ఉడి వచ్చింది జుట్టు. అది చూడగానే గోవిందు వెర్రిగా కేకేసి, కారు సడన్ బ్రేక్ వేసి ఆపేసాడు.

"జుట్టు పెరిగితే కటింగ్ చేసుకోవచ్చు కదా ! ఎందుకండీ అలా పిక్కుంటారు" అంది రమణి భాదపడుతూ.

గోవిందుకు ఏం మాట్లడాలో తెలియలేదు. తల బాదుకుంటూ "నాకు పిచ్చి లేచి  నిన్ను చేసుకున్నా" అన్నాడు భార్యతో.

"ఆ విషయం నేను అప్పుడే గ్రహించాను! కాని  మా అమ్మ నాన్న భాధపడుతారని ఎం  మాట్లాడలేదు" అంది  రమణి ఉడికిస్తూ.

భార్య మాటకారి తనానికి సంతోషపడుతున్నా పైకి కోపం నటిస్తూ బ్రోకర్ కు ఫోన్ చేశాడు.

"హూ అర్ యు, హూ అర్ యు" అని కాలర్ టోన్ మొదలయింది. "ఫోన్ ఎత్తితే కదరా తెలిసేది" అనుకుని వెయిట్ చేయ్యసాగాడు.

 లైన్ కట్ అవుతుందనగా  "హలో" అని వినబడింది అవతలి గొంతు.

"ఏంటయ్యా ఫోన్ ఎత్తటానికి ఇంత సేపు" అన్నాడు గోవిందు కాస్త చిరాకుగా .

"సార్!  కాలర్ టోన్ మహేష్ బాబు సాంగ్ వస్తుందా? ఇప్పుడే మార్చిన. మీరే ఫస్ట్ చేసిండ్రు" అన్నాడు ఆ బ్రోకర్ ఉత్సాహంగా.

తాను కూడా మహేష్ బాబు ఫాన్ కావటంతో సరిపోయింది. లేక పొతే తనకు వస్తున్నా కోపానికి మళ్ళి జుట్టు పిక్కునే వాడు.

"చాల బాగుంది. ఫోన్ చేసినవాడిని ఫోన్ ఎత్తకుండానే హూ అర్ యు  అనడం వెరైటిగా ఉంది. ఇంతకూ-పొద్దున మా ఆవిడకు చూపించిన ఇల్లు అడ్రస్ ఒకసారి చెపుతావ?" అన్నాడు  గోవిందు సౌమ్యంగా.

"మీ ఆవిడా ఎవరన్నయ్య" అన్నాడు బ్రోకర్ పోకిరి మహేష్ బాబుల.

"ఎంత మందికి చూపించావ్ ఏంటి ఈ రోజు ఇల్లు" అన్నాడు గోవిందు  వెటకారంగా.

"అవి మా బిజినెస్ సిక్రేట్స్  ఎవరికి చెప్పం. మీ డీటెయిల్స్ చెప్పండి ముందు" అన్నాడు నిర్లక్ష్యంగా.

"ఓరిని నీ సిక్రేట్స్ తగ్గలెయ్య. రేపటి నుండి నేను సాఫ్ట్వేర్ జాబు మానేసి నీకు పోటిగా ఇళ్ళ బ్రోకర్ అవుతానా? నీ ఉద్దేశ్యం" అని వాపోయాడు గోవిందు.

అయినా సర్దుకుని "అలాగే సార్! మా ఆవిడా పేరు రమణి. ఈ రోజు పొద్దున 11 గంటల ప్రాంతంలో మీరు తనకు ఒక ఇల్లు చూపించారు. దాని అడ్రస్ ఒక్కసారి చెప్పండి ప్లీజ్" అన్నాడు వెటకారంగా.

"అరె గా మేడమా?  అడ్రస్ పంపుతున్నా చూసుకొండ్రి"  అని ఫోన్ పెట్టేసాడు.

"అడ్రెస్స్ పంపాడు సరే ! కాని ఇంటికి దారి ఎలా కనుకుంటారు" అడిగింది రమణి కుతూహలంగా.

గోవిందు  గర్వంగా "ఐ ఫోన్ ఉండగా చెంత! ఎందుకు మీకు చింత?" అని ఫోన్ తీసాడు జేబులోంచి.

"ఇప్పుడు ఎవరికీ ఫోన్ చేస్తారు దారి కోసం" వెటకారం తోణికిసాలడింది రమణి గొంతులో.

"ఐ ఫోన్ కు ల్యాండ్ ఫోన్ కు తేడా తెలియని పల్లెటూరి గబ్బిలం. దారి నా ఐ ఫోన్ చూపిస్తుంది" అన్నాడు గోవిందు పరవశంగా.

"అబ్బో! మొబైల్ ఫోన్ లు మేము చూశాము. మరి వెటకారం కాకపోతే ఫోన్ ఎక్కడయినా దారి చూపిస్తుందా? మాట్లాడుతుంది కాని" అంది ఉక్రోషపడుతూ.

"చూడండి గబ్బిలం గారు. ఇది మొబైల్ ఫోన్ కాదు, ఐ ఫోన్. దీనితో ఏదయినా చెయ్యచ్చు" అన్నాడు గోవిందు వెక్కిరిస్తూ.

"ఐ ఫోనో లేక యు ఫోనో. ఏదయినా చెయ్యచ్చు అంటున్నారు కాద! వంట చెయ్యచ్చ దీనితో" రమణి గొంతులో హేళన కొట్టొచ్చినట్లు పలికింది.

"నువ్వు చేసే పెంట వంట ఎవరయినా చేస్తారు లే" గోవిందు కూడ ఎక్కడ తగ్గటం లేదు.

సమయం వచ్చినప్పుడు చెబుదాం లే అని ఉరకుండి పోయింది. ఐ ఫోన్ టేక్ లెఫ్ట్, టేక్ రైట్ అని చెపుతుంటే ఆశ్చర్యంగా చూస్తు ఉండి పోయింది రమణి.

అద్దె ఇల్లు చేరుకోగానే ముందుగా వంట ఇంట్లో కి దారి తీసింది రమణి. ఆ అపార్ట్ మెంట్ లో ఏది ఎ దిక్కో తెలియక తికమక పడసాగింది. అది గమనించిన గోవిందు విషయం అడిగాడు.

"వంట ఇల్లు వెస్ట్ లో ఉంటె వంట చేసే వారికి ఆరోగ్యం బాగుండదని మా అమ్మమ్మ ఎప్పుడో చెప్పినట్లు గుర్తు" అంది చిన్నగా భయపడుతూ.

"తినే వాళ్ళు బాగుండాలంటే ఏ   దిక్కు ఉండాలో చెప్పలేదా?" అడిగాడు గోవిందు ఆటపటిస్తూ.

తర్వాత జేబు లోంచి ఐ ఫోన్ తీసి కంపాస్ అప్లికేషన్ తో దిక్కులు గుర్తు పట్టి చెప్పాడు. అప్పుడు కానీ రమణి మనసు శాంతించలేదు.

భర్త చెప్పినట్లు ఇన్ని పనులు చేస్తున్నా ఐ ఫోన్ భాగ నచ్చింది రమణికి. ఎలాగయినా తాను కూడా ఒక్కటి కొనిపించు కోవాలని అనుకుంది. ఆ రాత్రే ఆ విషయం గోవిందుకు  చెప్పాలనుకుంది.

"ఏమండి! నాకు మీలాంటి ఫోన్ కొని  ఇవ్వండి" అంది గోముగా.

"ల్యాండ్ ఫోన్  వాడటం రాదు,  నీకెందుకు ఐ ఫోన్? ముందు కంప్యూటర్ నేర్చుకో తర్వాత ఐ ఫోన్ కొనుకోవచ్చు" అన్నాడు గోవిందు తప్పించుకుంటూ.

"కంప్యూటర్ కు ఫోన్ కు సంబంధం ఏంటి? నేను  బియాస్సి కంప్యూటర్ అని మార్చి పోయార?" అంది అసహనంగా రమణి.

"చాల్లే ఇంత వరకు మెయిల్ చెయ్యటం రాదు. మళ్ళి బియాస్సి కంప్యూటర్ అని డిగ్రీ ఒక్కటి. అసలు ఎప్పుడయినా కంప్యూటర్ ల్యాబ్ లో అడుగు పెట్టావ?" అన్నాడు గోవిందు హేళనగా.

ఇలా కాదు, ఈయనకు సరయిన డోస్ ఇస్తే గాని ఐ ఫోన్ కొనివ్వడు అనుకుంది మనసులో. గోవిందు మాత్రం అటు తిరిగి పడుకున్నాడు.


(ఇంకావుంది)

రెండవ భాగం కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చెయ్యండి.