24, ఏప్రిల్ 2014, గురువారం

అడవిలో ధ్రువతార



















ఆకాశాన ఉదయించే ద్రువతార
మహనీయుల జన్మకు ప్రతీకగా
అందమయిన పల్లెలో
పుట్టెను బాలుడు
ఎరుక కులంలో
అడవి పువ్వోలే
అందమయిన వాడు
పుట్ట తెనేలాగా తియ్యని
మనసున్న వాడు
అతనె  ఏకలవ్యుడు

వెటాడుటలో మహా నేర్పరి
అబ్యాసించుటలో మహా ఓర్పరి
పెరుగుతున్న అతనిలో పెరిగే
అభిలాష అస్త్రములపై
ఓ శుభధినాన  బయలు దేరె
ఆచార్యుడయిన ద్రోణున కడకు

విద్యపై గల వాంచ పట్టుదల నింప
విరిసే ఆశాలు మనస్సంతా పరిమళింప
తిరబోయే కోరికతో ఒళ్ళంత పులకరింప
అడవిలో తిరుగాడు నెలరాజు వలె
వినయ కాంతులు చిందుతూ
ప్రార్థించెనాచార్యుని
విధ్య  దానం చెయుమని

కుళ్ళి పోయిన  కులతత్వం
అమానుషమయిన అంటుతనం
తన గురుతత్వానికి అడ్డుపడగా
మరలి పొమ్మనే ఎరుక తనయుని
వీలుకాదని ద్రోణుడు

ముందు నిలిచిన పిరికితానన్ని
నిందించ లేదు
ఎందుకిలా అని ఎదురాడలేదు
సెలవు కోరెను భక్తిగా
దీవెనలు అడిగే ఆర్తిగా

నిరాశ దరిచేరని మతి
మార్చింది అతనిని ఓ యతి
ప్రతికూలించిన గురువు
నిలిచాడు ప్రతిమగా
ప్రతిమకు ప్రణమిల్లి
పాఠాలు మొదలెట్టే ప్రతిభవంతుడు

సాధనకు రూపం అనాడే
మనిషి మహానియిడు అనాడే
సాదించెను సరస్వతిని శూరుడు
ఉదయించెను ఓ గొప్ప వీరుడు
పులకించే అడవి తల్లి తన పుత్రుని చూసి
ప్రణమిల్లే విజయం తన మిత్రుని చూసి

జయించిన కృషి కిర్తినోందు సమయాన
సాద్రుష్యమయిన స్వార్థం
అడవి తనయుని చూసింది
అసూయతో మండింది
ఆచార్యుని కడకేగి
మొరపోయి మొక్కింది
తన కీర్తికి అడ్డుఅని తలిచి
అడవి రెడును తోక్కేయ నేంచింది
ప్రియ శిష్యుని మొరవిన్న
గురు మనసు తల్లడిల్లింది
అనామక శిష్యునికై అడవి కేగింది

ఎదుట నిలిచిన గురువుని చూసి
నిర్మలమయిన మనసు కడలివలె పొంగింది
కంటినుండి సంతోషం కన్నిరుగా వొలికింది
గురు పాదాలు కడిగింది
కపటమయిన మనసు గురుదక్షిణడిగింది
కల్మషం లేని మనసు కలవర పడింది
కలవాడిని కాను ఏమ్మివ్వగలనంది

కరుణ మరచిన కఠిన హృదయం
శరముల సందించు బొటన వేలిమ్మంది
మాట తప్పని మహానియత
ప్రేకిలించే బొటన వేలు
చెల్లించే గురు మాట

దూరమయిన వీరుని చూసి
విలపించెను విణపాణి
తన రూపం కరిగి పోయేనని
కృంగి పోయెను కృషి
తనయుని చూసి అడవి తల్లి తల్లడిల్లింది
ఎరుక వీరుని నైపుణ్యం నెల రాలింది
అతని కీర్తి మాత్రం గగనాన్ని దాటింది

17, ఏప్రిల్ 2014, గురువారం

అమ్మ, నాన్న, ఓ అబ్బాయి!


అవినాశ్ కు చాల భాదగా ఉంది. ఇంకా అవమానంగా కూడా ఉంది. ఇంటర్ లో 90 శాతం మార్కులు తెచ్చుకుని ఇంజనీరింగ్ సెకండ్ ఇయర్ లో ఇలా ఫెయిల్ అవ్వటం ఉహించుకోలేక పోతున్నాడు. తన ఫ్రెండ్స్ కాంటీన్ లో ఉన్నారని తెలుసుకుని వెళ్ళాడు.

"హాయ్ రా" అంటూ పలకరించారు  నలుగురు కుర్రాళ్ళు.

ఖాళీగా ఉన్నా కుర్చీ లాక్కుని కూర్చున్నాడు. ఎదురుగా ఉన్నా  వికాస్ చేతిలో  సిగరెట్ లాక్కుని ఒక్క దమ్ము లాగాడు.

"ఏంటి రా! నువ్వెప్పటి  నుంచి మొదలు పెట్టావు?" అడిగాడు సంబ్రమాశ్చర్యాలతో.

"ఎం లేదు రా రిజల్ట్స్ మింగుడు పడటం లెదు. ఫెయిల్ అవ్వటం కొత్త కదా, అందుకే బాధగా ఉంది"  నీరసంగా పలికాడు.

"పర్లేదు మామ ఇకనుంచి అలవాటు అయిపోతుంది. దాని పేరు చెప్పి సిగరెట్ అలవాటు చేసుకోవటం ఎందుకు?" వెటకారం తొణికిస లాడింది అతని  గొంతులో.

అందరు ఘోల్లుమని నవ్వారు.

అసలే బాధలో ఉన్నా అవినాశ్ "ఓరేయ్-నేను ఫెయిల్ అవ్వటం ఎక్కడో పొరపాటు వల్ల జరిగింది. నా పేపర్లో చూసి రాసిన సలీం గాడు పాస్ అయ్యాడు" అన్నాడు ఉక్రోషంగా.

వికాస్ పెద్దగా నవ్వి "అదా నీ భాధ? బాబు వాడు ఒక్క అన్సర్ నీ  పేపర్ లో చూసి రాసాడు. మిగతావి పక్క వాళ్ళ దాంట్లో చూసి రాసాడు. అందుకె  పాస్ అయ్యాడు. నువ్వు మరి అంత ఫీల్ అయిపోకు" అన్నాడు మూతి తిప్పి  వెక్కిరిస్తూ.

అక్కడ ఉన్నా మిగత ఇద్దరు పడి పడి నవ్వ సాగారు.

అవినాశ్ ముఖం కంద గడ్డలా మారిపోయింది. ఉక్రోష పడుతూ "ఏంట్రా పెద్ద చూసినట్లు మాట్లాడుతున్నావ్" అన్నాడు కోపన్ని అణచుకుంటూ.

వికాస్  కు చాల సంబరంగా ఉంది. "దీనికి మళ్ళి చూడాలా! ఎవడ్రా వీడు, పిచ్చి పొంగలం గాడు" అన్నాడు నిర్లక్ష్యంగా చూసి జాలిపడుతూ.

అంతె  అవినాశ్ కోపం కట్టలు తెంచుకుంది. పక్కనే  ఉన్నా కూల్డ్రింక్ బాటిల్ అతని ముందు కూర్చున్న  వికాస్ మీదికి విసిరాడు. అది వెళ్ళి అతని  నుదుటిని తాకింది. వికాస్ స్పృహ కోల్పోయాడు. 

వెంటనే అతన్ని హాస్పిటల్ కు తీసుకెళ్ళారు. ఇంకాస్త ఆలస్యం అయుంటే చనిపోయే వాడని చెప్పారు డాక్టర్స్. తోటి విద్యార్దిని తీవ్రంగా గాయపరచినందుకు అవినాశ్ ను వారం రోజులు  సస్పెండ్ చేసారు.

"వారం అయిన తర్వాత మీ నాన్న ను తీసుకొచ్చి నన్ను కలిపిస్తేనే అల్లౌ చేస్తాను" అన్నాడు ప్రిన్సిపాల్.

తన తండ్రి అంటే అవినాశ్ కు చాల గౌరవం,  ప్రేమ ఉండేవి. కాని రాను రాను అవి తగ్గిపోతున్నాయి.

ఆయనంటే విసుగు, కోపం పెరిగి పోతున్నాయి. ప్రతి దానికి నస పెడుతాడు, ఇలా ఉండకూడదు, అలా  చేయ కూడదు, అన్ని డబ్బులెందుకు, లెక్క చెప్పు అంటూ ఒక్కటే విసిగిస్తున్నాడు.

ఇక సస్పెండ్ అయ్యానంటే ఎలా రియాక్ట్ అవుతాడో. ఎక్కువగా మాట్లాడితే అసలు ఎదురు తిరగాలి! ఏంచేస్తాడో చూస్తాను అనుకుని ఇంటికి బయలు దేరాడు. 

ఇంట్లో అడుగు పెట్టగానే వాళ్ళ అమ్మ వసుందర మొదలు పెట్టింది.

"ఏంట్రా! కాలేజ్ లో సస్పెండ్ అయ్యావంటా?" అంది ఆశ్చర్యం, కోపం నిండిన గొంతుతో.

"వారం రోజులు సస్పెండ్ అయినంత మాత్రన ఎదో హత్య చేసి, జీవితం నాశనం అయినట్లు బిల్డప్ ఇస్తావేంటి" అన్నాడు చిరాకుగా.

"ఏంట్రా ఇలా తయారవుతున్నావ్? మీ నాన్న కష్టపడి చదివిస్తుంటే బాగా చదువుకోకుండా ఎందుకు రా ఈ గొడవలన్నీ" అంది బ్రతిమాలుతు.

"దయ చేసి అపు తల్లి. మీ అయన సూర్యనారాయణ గారు అంటే నిప్పు. ఆయనంత కష్టపడి పైకి వచ్చినవారు  ప్రపంచంలో లేరు. ఎన్నో త్యాగాలు చేసి చెల్లిని, నన్ను చదివిస్తున్నాడు. నేను జల్సాలు చేస్తూ పాడయి పోతున్నాను. అంతేనా? రోజు కాలేజ్ వెళ్ళటానికి బైక్ లేదు. కనీసం కాలేజ్ బస్సు కు ఫీజు కట్టలేదు. రోజు సిటి బస్సులో  అంత దూరం వెళ్ళి రావటానికే టైం  అయిపోతుంది. కనీసం ఒక గంట టీవీ చూస్తే ఆయనకు కోపం. క్రికెట్ ఉన్నప్పుడు ఎప్పుడయినా కాలేజ్ మానేస్తే ఎదో గొప్ప తప్పు చేసినట్లు చిందులేస్తాడు. నువ్వేమో అయన గారి త్యాగాలు వృధా  చేస్తున్నానని ఈ నస. ఇంకా అపు" అన్నాడు విసుగు, వెటకారం నిండిన గొంతుతో రెండు చేతులు జోడిస్తూ.

వసుందర నివ్వెర  పోయింది. తనకు ఏం  మాట్లాడాలో అర్ధం కావటం లేదు. తమ కుంటుంబ పరిస్థితులు  అవినాశ్ కు ఎలా వివరించాలో తెలియటం లేదు. ఎంతో కష్టపడి చదువుకుని గుమస్తా నుండి సుపరిండేంట్ గా ఎదిగి, నిజాయితికి మారు పేరయిన భర్తను తలచుకుంటే చాల గర్వంగా ఉంటుంది.

కాని వీడు! ఎవరో డబ్బున్న  స్నేహితులతో పోల్చుకుని ఇలా అసంతృప్తి పడుతూ, జీవితాన్ని పాడు చేసుకుంటున్నాడు. బాధతో నిట్టూరుస్తూ వంట గదిలోకి వెళ్ళి పోయింది. 

ఆఫీసు  నుండి వచ్చి ఇంట్లో అడుగు పెట్టగానే హల్లో టీవీ చూస్తూ టిపిన్ చేస్తున్న అవినాశ్ ను చూడగానే కోపంతో రెచ్చిపోయాడు సూర్యనారాయణ.

"అంత తాపీగా టీవీ ఏలా చుడలనిపిస్తుందిరా నీకు? అసలు నోట్లోకి ముద్ద ఎలా దిగుతుందిరా?" అడిగాడు కోపంగా.

అవినాశ్ ఏమి పట్టించుకోకుండా చానెల్ మార్చటంలో బిజీ అయిపోయాడు. అంతే సూర్యనారాయణకు చిర్రెత్తుకొచ్చింది.

అవినాశ్  రెక్కపట్టుకుని లేపి "ఏంట్రా పొగరు! నేను మాట్లాడుతుంటే ఏమి పట్టించుకోకుండా" అంటూ రెండు చెంపలు వాయించాడు.

మళ్ళి కొట్ట బోతున్న తండ్రి చెయ్యి  పట్టుకుని "ఏయ్ అపు. ఇప్పుడు ఏం  చేశానని నన్ను తిడుతున్నావ్? ఇలా కొడుతున్నావ్? మర్డర్ చెయ్యలేదు, జస్ట్ గొడవ పడ్డాను. వారం రోజులు సస్పెండ్ అయ్యాను అంతే. నువ్వు ఇచ్చే సౌకర్యాలకు స్టేట్ ఫస్ట్ రావలనట్టు బిల్డప్ ఇస్తావేంటి. నువ్వేం చదివావ్? జస్ట్ ఇంటర్ మీడియట్. ఎదో లక్కీగా ఆఫీసర్ అయ్యావ్" అంటూ నిర్లక్ష్యంగా మాట్లాడుతూ బయటకు వెళ్తున్న కొడుకును ఎం చేయాలో అర్ధం కాలేదు సూర్యనారాయణకు.

 దుఖం, కోపం ఒక్కసారిగా కలిగాయి అతనికి. 

సవతి తల్లి వద్ద ఉంటూ, ఆవిడా పెట్టె భాధలు భరిస్తూ, వర్షం పడితే, వాగు నుంచి ఈదుకుంటూ, పక్క ఉరికి వెళ్ళి పది వరకు చదువుకున్నాడు. కాలేజ్ లో చేరగానే ట్యూషన్ లు చెప్పుకుంటూ ఇంటర్ వరకు చదువుకున్నాడు. గుమస్తాగా గవర్నమెంటు జాబ్ సంపాదించి ఓపెన్ యూనివర్సిటీ లో డీగ్రీ పూర్తీ చేసి, డిపార్ట్మెంటు పెట్టిన పరిక్షలు పాస్  అయి సుపరిండేంట్ అయ్యాడు.

కాని వీడు!  చదువుకోవటానికి అది లేదు, ఇది లేదు అంటూ సాకులు చెపుతున్నాడు. తను సవతి తల్లిన్నే సొంత తల్లిలా చూసుకుంటున్నాడు. కాని వీడు! సొంత తల్లి, తండ్రి అయిన తమను అసలు చూసుకుంటాడ?  అనుకుంటూ  సోఫా లో కూలబడి పోయాడు.

చిన్నప్పుడే తన తల్లి చనిపోవటంతో తన తండ్రి మరో పెళ్ళి  చేసుకున్నాడు. వచ్చిన ఆవిడకు పిల్లలు పుట్టలేదు. కాని ఎప్పుడు  తనను చాల కష్టపెట్టేది. ఆదివారం వచ్చిందంటే చాలు గొడ్లు కాయటానికి, పొలం పనులకు పంపేది. కాని ఎ రోజు తన చదువుకు అడ్డు చెప్పలేదు. తాను ఈ రోజు ఉన్నా ఈ  స్తితికి ఆవిడే కారణం.

ఇలా ఆలోచిస్తున్న సూర్యనారాయణ భార్య పిలుపుతో ఈ  లోకం లోకి వచ్చాడు. 

"ఏమండి అత్తయ్యా పరిస్థితేం  బాగాలేదు. హాస్పిటల్ కు  తీసుకెళ్ళండి ఒక్కసారి" అని చెప్పి అవినాశ్ ను కేకేసింది వసుందర  "ఒరేయ్ అవి నాన్నకు తోడుగా వెళ్ళు".

"తల్లి కాని తల్లి కోసం ఏంటో? ఈ అనవసరమయిన ఖర్చులు. సొంత పిల్లలకు లేకుండా" అన్నాడు అవినాశ్  గొంతులో కోపం, చిరాకు ద్వనించే లాగ.

"ఆవిడే లేక పొతే ఈ రోజు ఇలా ఉండేవాడివి కాదురా.  మీ నాన్న పాలేరుగా మారిపోయే వాడు. నువ్వు పెడకాడులు ఎత్తుతూ చిన్న పాలేరు గా ఉండే వాడివి. అవును! ఆవిడా నన్ను ఎన్నో భాదలు పెట్టింది, పాచి పోయిన అన్నం పెట్టింది.  బండెడు చాకిరీ చెప్పేది.  కాని చదువు అనేసరికి ఏ  రోజు నన్ను ఆపలేదు. ఆవిడే గనుక మా నాన్నతో వాడి చదువు మానిపించండి అంటే ఖచ్చితంగా చేసేవాడు. కాని ఆవిడా ఆ పని చెయ్యలేదు. అందుకెరా, తల్లి కాని ఆ తల్లి కోసం అంత తపన" అన్నాడు సూర్యనారాయణ చెమర్చిన కళ్ళతో.

అవినాశ్ దీర్ఘంగా నిట్టూర్చి బయటకు దారి తీసాడు అటో తీసుకు రావటానికి. 

"ఆవిడకు వయసు అయిపోతుంది కదండీ, పైగా షుగర్ పేషెంటు. మీరు మాత్రం ఎంతని ఖర్చు పెడుతారు" అన్నాడు డాక్టర్.

"సాద్యం అయినంత వరకు పెడుతాను డాక్టర్. కాని మా పిన్ని వీలయినన్ని రోజులు  మా మద్య ఉండేలా చూడండి" అన్నాడు సూర్యనారాయణ బ్రతిమాలుతూ.

 "సరే మీ ఇష్టం" అంటూ ఏవో మందులు రాసిచ్చి వెళ్ళి పోయాడు డాక్టర్.

"బాబు నన్ను క్షమించరా" అంది సూర్యనారాయణ పిన్ని దుఃఖ పడుతూ.

"ఎందుకు పిన్ని? నాకు ఓపిక  ఉన్నంత వరకు నీకు ఎ లోటు రానివ్వను" సూర్యనారాయణ భరోసా ఇస్తూ పలికాడు.

"అది కాదురా-నీకు ఒక నిజం చెప్పాలి"ఆవిడ పెదాలు వణుకుతున్నాయి భయంతో.

అవినాశ్, సూర్యనారాయణ ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్నారు ఆమెను. ఆమె తల దించుకుంది నోట  మాట రాక.

"నా దగ్గర సంకోచం ఏంటి పిన్ని. చెప్పు  ఏంటది?" అన్నాడు సూర్యనారాయణ ధైర్యం చెపుతూ.

"నిన్ను స్కూలుకు పంపింది వాగులో పడి కొట్టుకు పోతావని, నీ పీడ విరగడవుతుందని.  అంతే  కాని నీ  మిద ప్రేమతో కాదురా" అంది బోరుమని ఏడుస్తూ.

అవినాశ్ దిగ్బ్రాంతి కి లోనయ్యాడు, ఒక్క సారిగా కోపం పొంగుకొచ్చింది.

కాని సూర్యనారాయణ మాత్రం నవ్వుతూ "ఇప్పుడెందుకు చెపుతున్నావ్ అమ్మ?"  అడిగాడు సౌమ్యంగా.

"నీ  తల్లి ప్రేమ ముందు నా కుళ్ళు తనం కొట్టుకు పోయింది రా. నా కపటత్వాన్ని ప్రేమ అనుకుంటు ఉంటె తట్టుకోలేక పోతున్నాను. అందుకే నిజం చెప్పి నా మనసు తేలిక చేసుకున్నాను" అంది సూర్యనారాయణ రెండు చేతులలో మొఖాన్ని దాచుకుని  ఏడుస్తూ.

"అమ్మ! తల్లి, తండ్రి శాపాలు పిల్లలకు దీవెనలు అంటారు. అలా నీ శాపనర్దలే నాకు దివేనలయ్యాయి, నన్ను ఈ స్థితికి చేర్చాయి. నువ్వు ఇప్పుడు ఇలా భాదపడి నీ ఆరోగ్యం ఇంకా పాడు చేసుకుంటే ఎలా? నా ఉపిరి ఉన్నంత కాలం నీకు  ఏ లోటు లేకుండా చూసుకుంటాను. నువ్వు అస్సలు అధైర్య పడొద్దు" అంటూ గట్టిగా హత్తుకున్నాడు  అ తల్లి కాని తల్లిని. 

ఇదంతా చూస్తున్న అవినాశ్ కు తండ్రి నిర్మల మయిన మనసు కళ్ళకు కట్టింది. అయన ఔదార్యం తన పోకిరి తనన్ని చాచి కొట్టింది.

తల్లి, తండ్రి గొప్పతనం, వారి స్థానం తనకు తెలిసి వచ్చాయి. తన ప్రవర్తనకు తన మీదే అసహ్యం వేసింది.

అది లేదు, ఇది లేదు అంటూ ఫిర్యాదులు మానేసి, ఏమి లేకుండా ఉన్నత స్థితికి వచ్చిన తండ్రిని ఆదర్శంగా తీసుకోవాలనుకున్నాడు. ఎప్పుడు అమ్మ నాన్న కు ఎదురు చెప్పకూడదని, చదువులో ఎప్పుడు ఫస్ట్ రావాలని ఆ క్షణమే  నిర్ణయించుకున్నాడు.

తండ్రి దగ్గరికి వెళ్ళి "సారి నాన్న" అని సిగ్గుపడుతూ నిలబడ్డ కొడుకును చేరదిసి  "నువ్వు పాడవుతుంటే  చూసి తట్టుకోలేను రా నాన్న" అన్నాడు సూర్యనారాయణ.

"ఇంకెప్పుడు అలా  చెయ్యను నాన్న" అంటూ తండ్రిని గట్టిగా హత్తుకుని వెక్కి వెక్కి  ఏడ్చాడు అవినాశ్. 

నువ్వు ఏది నాటితే అదే కోతకు  వస్తుంది. నువ్వు నీ తల్లి, తండ్రిని గౌరవిస్తే, నీ పిల్లలు నిన్ను గౌరవిస్తారు. 

(సమాప్తం)

16, ఏప్రిల్ 2014, బుధవారం

తిమిర-సంహారం



కాలానికి సారథి
రేపటికి వారధి
గ్రహాలకు ప్రతినిధి
ప్రకృతికి పెన్నిధి

వెలుగు రేఖల చైతన్యం
రాత్రికి  మిగిల్చే  శూన్యం
లోకాన్ని చేసే  ధన్యం
జాగయితే ఎంత దైన్యం?

పుడమి నుదుటన సింధూరం
స్తబ్దత పై సాగే  సమరం
పరుగులెడుతుంది రుధిరం
పారి పోతుంది శిశిరం

వెన్నేలకు ఆప్తుడు
మేఘాలకు ఆఢ్యుడు
వరుణుడికి ఆరాధ్యుడు
లోకానికి అసాధ్యుడు

తిమిరాల పరదాలు
కావేవి తన కష్టాలు
గ్రహణం తెలేదు నష్టాలు
కావవి అంతిమ ఘడియలు
అందుకే ఆదర్శం-తన చెష్టలు


15, ఏప్రిల్ 2014, మంగళవారం

ఎన్నికలు! ఎన్ని కలలు?



పార్టీలు చేసే గారడీ
సాటి రాదు ఏ  పేరడీ 
అయిదేళ్ళు అసలు గడువు !
సర్కారు ఎన్నాళ్ళు నడువు? 
వస్తే మధ్యంతరం! 
యిక లేదు గత్యంతరం

అర చేతిలో స్వర్గాలు 
నోటికొచ్చిన వాగ్దానాలు 
ప్రేమతో తీస్తారు ప్రాణాలు 
దానికే పడుతారు జనాలు

వర్గాలకు అగ్ర తాంబూలం 
మతం అవుతుంది మరో గాలం 
ప్రాంతల మాయ జాలం 
దేనికయిన  అవుతారు గులాం!
ఆ తెలివి తెటలకు సలాం!

వెండి తెర బొమ్మలు ఆకర్షణ 
చూసేందుకు జనం నిరీక్షణ 
ప్రక్క పార్టీల దూషణ 
ఎవరు చేసేను విచారణ?

నల్ల డబ్బు వెలుగు చూస్తుంది 
ఓటర్ల కళ్ళు మూస్తుంది 
సారా తెలివిని ముంచుతుంది 
భవిష్యత్తును తుంచుతుంది 
బ్యాలెట్ లో యింకు నింపుతుంది 

ఇస్తారు మరో సెలవు దినం 
ప్రజాస్వామ్యానికి తద్ధినం 
టీవీ ముందు సగం జనం 
విద్యావంతులు మరీ హీనం! 
తలపించె దట్టని వనం 
అవినీతి చేసే గానం 

నోటు కు లోకువ ఓటు 
భవితకు చేయు చేటు 
అభివృద్దికి తీరని లోటు 
తగిలేను ధరల ఘాటు 
జనానికే పడె వేటు 
ఎక్కడుంది హక్కులకు చోటు 

మన దేశంలో ఎన్నికలు
తలపిస్తాయి తిరనాలు 
నిజంకావు  సామాన్యుని కలలు
తీరుస్తాయి తుచ్చ కోరికలు 
పేరుస్తాయి, సాలిడు వలలు 


12, ఏప్రిల్ 2014, శనివారం

అందానికి దాసోహం !!



ఎందుకు నీకు ఇంత అందం 
నన్ను చిత్రవధ చెయ్యటానికి తప్ప 
నీ వంటి చాయ నా కళ్ళలో పడి 
మైకం కమ్ముతోంది నాకు 
నల్లని కురులు చూసి 
నా కళ్ళు వెలిగి పోతాయి  
పాల బుగ్గలు చూసి 
నా పెదవులు వణికి పోతాయి  
ఎర్రని పెదవులు చూసి 
నా నోటిలో తడి ఆరిపోతుంది 

నీ తేలికయిన అందాలు 
నా మనసు బరువు పెంచుతుంటే 
నీ కొంటె నవ్వులు 
నన్ను కలవర పెడుతుంటే 
అమృతం చిందే నీ  అదరలు 
అందకుండా నన్ను 
చావుకు దగ్గర చేస్తుంటే 
సున్నా నడుము
నాలో సునామి రేపుతుంటే 

నడుము మడత తో 
నా నిబ్బరం పై యుద్ధం ప్రకటించి 
ఎత్తయిన గుండెలు  ఎరగా వేసి 
నా కళ్ళను కట్టిపడేసి 
నన్ను పూర్తిగా నీ వశం చేశావు 
నిన్ను తప్ప ఇంకేమి చూడలేని 
అందుణ్ణి  చేశావు 
నీవే లోకమయిన 
పిచ్చి వాణ్ణి చేశావు 

లేలేత నీ అందాలూ చూసి 
నాకు నిదుర కరువయింది 
రోజుకు ఒక్కసారయిన 
నిన్ను చూడకుండా 
నా ప్రాణమే నిలవనంది 
నీ రూపం నా ముందు నిలిచి 
నన్ను ఎక్కడ నిలవనియ్యదు 

నీ మాటల్లో తియ్యదనం గుర్తొచ్చి 
నాలో తాపం రెట్టింపు చేస్తుంది 
నీపై  ఆరాధన ఇంకా పెరిగి పోతుంది 
ఓ నా ప్రియా !
నిండిపోయావు నా హృదయాన 
నీకు తెలిసేనా 
నా ఆరాధన ఎప్పటికయినా? 

6, ఏప్రిల్ 2014, ఆదివారం

చేతిలో భూతం !!! -4

(మూడవ భాగం కోసం ఇక్కడ నొక్కండి.)

విక్టర్ చేతిలో నిజంగానే భూతం ఉందని ఋజూవు కావటంతో సైదులు కు కూడా కొంచెం భయంగానే ఉంది అతనితో ఉండాలంటే. కానీ తప్పదు ! ఇప్పుడు వాణ్ణి వదిలేస్తే లేని పోనీ విషయాలు భయట పడి అనవసరంగా ఇరుక్కుంటాడని తనకు తెలుసు. 

"మామ ! ఎలాగు రేపు, ఈ రోజు వీకెండ్  కాబట్టి , నువ్వు కూడా నాతొ పాటు మా ఉళ్ళొనె ఉండిపో" అడిగాడు విక్టర్ ను. 

"లేదు మామ - మా ఇంట్లో నేను ఎక్కడికి వెళ్తున్నానని చెప్పలేదు. ఈ రాత్రికి నేను ఇంటికి వెళ్ళక పొతే ! లేని పోనీ ప్రొబ్లెమ్స్" అన్నాడు విక్టర్. 

"కాదు మామ, ఇంత రాత్రి పూట హైదరాబాద్ ప్రయాణం అంటే కష్టం రా. అసలే మధ్యలో అడవి"  సైదులు అతనిని ఆపాలని చూస్తున్నాడు. 

"దయచేసి విను మామ. మా డాడీ సంగతి నీకు తెలీదు. గంటలో హైదరాబాద్ లో ఉంటాం. నువ్వు నీ రూం లో ఉండి,  రేపు పొద్దున్నే వచ్చేద్దువు  గాని" విక్టర్ అతణ్ణి ఒప్పించాలని ప్రయత్నిస్తున్నాడు. 

చేసేది లేక సైదులు తన కారు లో విక్టర్ ను హైదరాబాద్ లో దింపటానికి బయలు దేరాడు. అప్పుడు సమయం రాత్రి 11 గంటలు అవుతోంది. అది పౌర్ణమి దగ్గర పడుతున్నా రోజులు కావటంతో !  ఆకాశంలో చంద్రుడు, తల తీసేసినా మోడెం మాదిరి పాతిక భాగం లేకుండా అసహ్యంగా వేలాడుతున్నాడు. 

వారి కారు గంటకు 80 కిలోమీటర్ల వేగంతో తారు రోడ్డు మిద దూసుకుని పోతోంది.  సైదులు నడుపు తుంటే విక్టర్ అతని పక్కనే కూర్చున్నాడు. కారు ఇంకా స్పీడ్ గా తోలడానికి లేదు ! ఎందుకంటే ఆ రోడ్డు సింగల్ లైన్ మాత్రమే. రోడ్డుకు అటు ఇటు దట్టమయిన చెట్లు, మరియు అడవి. 

స్టీరియో లో ఏదో పాట మోగుతోంది. సైదులు రిలాక్స్డ్ గా పాడుతూ  కారు డ్రైవ్ చేస్తున్నాడు. ఎప్పుడో కాని ఏదో చిన్న ఉరు తప్ప పెద్దగా జన సంచరం ఉన్నా ప్రాంతం కాదు అది. అందుకే చాల సాఫీగా సాగుతోంది వారి ప్రయాణం. అర కొరగా  ఎదురయ్యే వాహనాల డ్రైవర్ లను తిడుతూ, తన కారు వేగం తగ్గకుండా చూస్తున్నాడు సైదులు. ఇవేవి పట్టించుకోని విక్టర్, మైసమ్మ తన ఎడమ చేతికి కట్టిన తాయ్యెత్తు వంక చూసుకుంటూ, బాధ పడుతున్నాడు.  తర్వాత చిన్నగా నిద్ర లోకి జారుకున్నాడు.

కారు ఉరు నుండి బయలు దేరి ఒక 30 కిలోమీటర్ల దూరం రాగానే విక్టర్ ఎడమ చెయ్యి పైకి లేచి స్టిరింగ్ మిద పడింది. ఆదమరచి నిద్ర పోతున్న అతనికి ఆ విషయం తెలియ లేదు. సైదులు ఒక్క సారిగా అదిరి పోయాడు. కంగారుగా విక్టర్ చెయ్యిని స్టిరింగ్ నుండి లేపెయ్యాలని చూశాడు. కాని అతని చెయ్యి చాల పట్టు తో స్టిరింగ్ ను రోడ్డు పక్కకు తిప్పుతోంది. సైదులు రోడ్డు మీదికి తిప్పాలని చూస్తున్నాడు. ఇద్దరి మధ్య పెనుగు లాట మొదలయింది.

సైదులు తన రెండు చేతులతో చాల బలంగా తిప్పుతున్నాడు. కాని దెయ్యం లాంటి బలం  ఉన్నావిక్టర్ చెయ్యి ముందు ఓడి పోయాడు. కారు తన అదుపు తప్పి రోడ్డు కు అవతల వెళ్తుందని గ్రహించి  తెలివయిన సైదులు సడెన్ బ్రేక్ వేసాడు. కాని కారు స్పీడ్ గా ఉండడంతో రోడ్డుకు దూరంగా వెళ్ళి ఒక చెట్టుకు గుద్దుకుంది. కారు ముందు భాగం అంత నజ్జు నజ్జు అయి డాష్ బోర్డు కూడా చెడి పోయింది. ఇంకా కాస్త స్పీడ్ గా వచ్చి ఉంటె వారి ఇద్దరి కాళ్ళకు డాష్ బోర్డు గుద్దుకుని విరిగి పోయేవి.

విక్టర్ అదిరి పోయి నిద్ర లేచాడు. సైదులు కాళ్ళు, చేతులు, ఒళ్లంతా తడిమి చూసుకున్నాడు ! ఎక్కడయినా దెబ్బ తగిలిందేమో అని. తర్వాత విక్టర్ వంక చూశాడు, అతని చెయ్యి మాములుగానే ఉంది.  తొందర తొందరగా కారు దిగి భయటకు వచ్చారు.

 "ఏమయింది రా ! అలా గుద్దేసావ్" ఆశ్చర్యంతో  అడిగాడు విక్టర్.

"నేను కాదురా గుద్దింది, నీ చేతిలో ఉన్నా దెయ్యం. స్టీరింగ్ బలవంతంగా తిప్పి ఇటు వైపు తీసుకొచ్చింది కారును"   సైదులు తన అసహనాన్ని, అశక్తతను  వ్యక్తం చేశాడు.

"అది దెయ్యం కాదురా ! మన గతం. నువ్వు చంపినా అమాయకురాలి ఆత్మ"  విక్టర్ లో కోపం రగిలి పోయింది. ఈ అనర్దానికి కారణం తానే కావొచ్చు - కాని దానికి మూల కారణం ఎవరు? వాడు ఆమెను చంపక పొతే తనకు ఈ దుస్థితి వచ్చేది కాదు.

వాదించు కుంటూ పొతే లాభం లేదని అర్ధం అయిపొయింది సైదులుకు. "ఈ మైసమ్మ గాడు మోసం చేశాడు. మళ్ళి వెళ్తే మరో అయిదు వేలు లాగుతాడు. కారు పూర్తిగా పాడయిపొయింది, అది కదలటం అసాద్యం. అసలే చుట్టు పక్కల అడవి ! ఈ చీకటికి ఎ జంతువో వచ్చి దాడి చేసిన తెలియదు. ఎలాగయినా ఇక్కడ నుండి భయట పడాలి" అనుకున్నాడు మనసులో.

కాని అక్కడ విక్టర్ పరిస్థితి మరోలా ఉంది. అతని చెయ్యి మరో సారి అతని మిద దాడికి దిగింది. మొహం మిద టప్ టప్ మని ఎక్కడ పడితే అక్కడ కొడుతోంది. విక్టర్ తట్టుకోలేక "సైదు ! కాపాడు రా. కాపాడు రా" అని అరుస్తున్నాడు.

సైదులు వెళ్ళి విక్టర్ ఎడమ చెయ్యిని లాగి పట్టుకున్నాడు అతని  మొహాన్ని కొట్టకుండా. కొద్ది సేపటికి మామూలు స్థితికి వచ్చింది అతని చెయ్యి. తర్వాత ఇద్దరు రోడ్డు మీదికి వచ్చి ఏదయినా వెహికల్ వస్తుందేమో లిఫ్ట్ అడుగుదాం అని ఎదురు చూస్తున్నారు. ఒక అయిదు నిమిషాల తర్వాత విక్టర్ ఎడమ చెయ్యి రోడ్డు పక్కనే  ఉన్నా ఒక పెద్ద కర్రను తీసుకుంది.

అటు తిరిగి ఉన్నా సైదులు తల మిద బలంగా కొట్టింది. ఆదమరచి ఉన్నా అతనికి అంత దెబ్బ పడే సరికి బిత్తర పోయి వెనుకకు తిరిగాడు. మరో దెబ్బ ముందు నుండి పడింది తల మిద. కుప్ప కూలి పోయాడు సైదులు. మరో దెబ్బ పడుతుండగానే లేచి పరుగులు మొదలు పెట్టాడు అడవి వైపు.

విక్టర్ చెయ్యి అతను ఎంత కంట్రోల్ చేసుకున్నా ఆగడం లేదు. సైదులు పరుగు పెడుతున్నా వైపు లాగుతోంది. చేసేది లేక విక్టర్ కూడా సైదులు ను అనుసరించాడు పరుగు పెడుతూ. తల మిద రెండు దెబ్బలు పడే సరికి దిమ్మ తిరిగి పోయిన కూడా ! అక్కడే ఉంటె చంపెస్తుందేమో అని లేని ఓపికను తెచ్చుకుని పరుగు పెడుతున్నాడు సైదులు.

పరుగు పెట్టి పరుగు పెట్టి ఒక చోట ఆగిపోయాడు. వెనుకకు చుస్తే విక్టర్ ఇంకా చాల దూరం లో ఉన్నాడు అతనికి. చుట్టూ చూస్తే ఎత్తయిన చెట్లు, మధ్యలో కాలి బాట,  అక్కడక్కడ ముళ్ళ పొదలు. అడవులు తనకు కొత్త కాదు, కానీ రాత్రి వెళ ఎప్పుడు లేడు. ఆది కాక ! ప్రాణ కోసం పరుగు పెట్టడం,  చాల భయకరంగా అనిపించింది అతనికి.

పైకి చూస్తే,  నల్లని ఆకాశంలో చంద్రుడు ఒంటరిగా కనిపించి భయ పెట్టాడు. ఉండుండి జివ్వుమని వీస్తున్న గాలికి చెట్ల మిది  ఆకులూ రాలి పడుతుంటే - వంటి మిద తేళ్ళు,  జెర్రులు పాకినట్లు కంపించి పోతున్నాడు. దూరంగా ఏవో జంతువులు  కోపంగా అరుస్తున్నాయి . "దెబ్బలాడు కుంటున్నయేమో బహుశ ! అసలు వాటి మధ్య దేబ్బలాటకు కారణం ఏమిటో? అవి ఎలా చస్తే నాకెందుకు" అనుకుని విక్టర్ ఎక్కడ ఉన్నాడో చూస్తున్నాడు.

అతను సమిపిస్తున్నాడని చూసి ఇంకా లోపలికి పరుగు పెట్టాడు సైదులు. "లోపలికి వెళ్తున్నాను కాని ! ఇందాక పోట్లాడుకున్న జంతువులూ కలిసి నా మీద పడితే ఏంటి పరిస్థితి" అనుకున్నాడు. "రాని ! ఈ నాకోడుకును వాటికి బలి చేస్తా" అనుకుని ఒక్క చెట్టు వెనుక నక్కి విక్టర్ కోసం ఎదురు చూడ సాగాడు.

అలా చూస్తున్న అతనికి కాలి మిద ఏదో గుచ్చి నట్లు అయి కిందికి చూసుకున్నాడు. చీకట్లో ఏదో నీడ కదులుతూ వెళ్తోంది. "అయ్యా బాబోయ్ ! పాము పాము" అని అరుచుకుంటూ విక్టర్ వైపు పరుగు పెట్టాడు. తన చేతిని నియంత్రించ లేక, సైదులును కొట్ట లేక బలవంతంగా నడుస్తున్నాడు విక్టర్.

"ఒరేయ్ మామ ! నాకు పాము కరించింది రా "  అని ఏడుస్తూ దగ్గరకు వస్తున్నా  సైదులును చూడగానే  విక్టర్ వణికి పోయాడు.

భయం తో "ఏంటి మామ నువ్వు అనేది" అని ఆశ్చర్యంగా  కేక పెట్టాడు.

కాని అతని అదుపు లో లేని అతని ఎడమ చెయ్యి సైదులు  తల మిద గట్టిగా కొట్టింది చేతిలో ఉన్నా కర్రతో.  కర్ర రెండు ముక్కలు అయ్యింది ! అతని చెయ్యి మాములు గా అయింది. సైదులు రెండు చేతులు తలకు పెట్టుకుని కూలబడి పోయాడు. తన తల  నుండి రక్తం కారు తోంది, నీరసం తో కళ్ళు మూతలు పడుతున్నాయి.  పాము కరిచింది అన్న నిజం తనను మెలకువగా ఉండేలా చేస్తోంది.

"డార్లింగ్ ! నన్ను బతికించు రా. ప్లీజ్" విక్టర్ ను బ్రతిమలుతున్నాడు అలాగే పడుకుని.

"మామ ! నీకేం కాదురా.  అది విషం ఉన్నా పాము కాక పోవచ్చు" విక్టర్ అతనిలో ధైర్యం నింపాలని చూస్తున్నాడు.

"తొందరగా ఫోన్ చేసి ఏదయినా వెహికల్ తెమ్మను రా ఎవరినయినా  ! నన్ను హాస్పిటల్ తిసుకేల్రా" సైదులు లేని ఓపికను తెచ్చుకుని లేవాలని చూస్తున్నాడు.

ఫోన్ తీసిన విక్టర్ కు ఎక్కడ లేని దుఃఖం వచ్చింది. ఫోన్ లో ఒక్క సిగ్నల్ కూడా లేదు.

తన దృష్టి మళ్ళించటానికి "మామ ! కాస్సేపు రెస్ట్ తీసుకో రా" అని అతని గుండెల మిద రుద్దుతు, తన ఒళ్ళో పడుకో బెట్టుకుని కర్చిప్ తో తలకు కట్టు కట్టాడు.

సైదులు కు తెలుస్తోంది ఏదో తెలియని మత్తు తనను అవహిస్తోంది.  తొందరగా హాస్పిటల్ వెళ్ళాలి , లేదంటే తన బ్రతుకు ఈ అడవిలోనే ముగిసి పోయేలా ఉంది. విక్టర్ ఒడి లో నుండి లేచి నిలబడ్డాడు. దబ్బుమని కూలబడి పోయాడు, నీరసంతో కళ్ళు తిరిగి.

"మామ ! రెస్ట్ తీసుకో అంటే అలా లేచి పోయి పడి పొతే ఎలా  రా?" విక్టర్ జాలి పడ్డాడు.

"రెస్ట్ తీసుకోవటానికి మనం పెళ్ళి కి వచ్చమా? నేను చావుకు దగ్గర అవుతున్నాను అని తెలియటం లేదురా నీకు" కోపంగా అనాలనుకుని  నీరసంగా పలికాడు సైదులు.

అది వినగానే విక్టర్ భయంతో వణికి పోయాడు. చుట్టూ ఉన్నా చీకటి, జంతువుల అరుపులు, కీచు రాళ్ళ రొదలు అడవి మొఖం చూడని అతన్ని మృత్యువు కు దగ్గర ఉన్నా భావన కలిగిస్తున్నాయి. నిమిషా నిమిషానికి సైదులు మారి పోతున్నాడు.

"నిజంగానే వీడు  చావుకు దగ్గర అవుతున్నాడు" అనుకుని సైదులును తన విపు మిద వేసుకుని రోడ్డువైపు రాసాగాడు విక్టర్.

కొద్ది దూరం వచ్చాక తన వీపుకు ఏదో తడిగా తగిలింది. సైదులు ను అలాగే పట్టుకుని వెనుకకు తిరిగాడు. సైదులు నోటి వెంట నురుగలు ! అతని మొఖం అంత పాలి పోయింది.

"అయ్యో జీసస్ ! నా ఫ్రెండ్ ను కాపాడు" అని గట్టిగా అరిచాడు పైకి చూస్తూ.

అతని అరుపు వినగానే దూరంగా ఏదో నక్క అరిచింది సమాధానంగా. ఒక్కసారిగా అదిరి  పోయాడు. ఎక్కడ ఆ నక్క తన దగ్గరకు వస్తుందో అనుకుని సైదులు ను అక్కడే వదిలేసి పరుగు పెట్టాడు రోడ్డు వైపు. అసలు వీడిని ఇక్కడే  వదిలేసి పారి పొతే ! కాని మనసు ఒప్పు కోలేదు. ఏదయినా వెహికల్ వస్తే సహాయం చేయ్యమందం అనుకుని ఎదురు చూడ సాగాడు.

ఇక్కడ సైదులు నురగలు కక్కడం ఎక్కువ అయింది. ఎంత ఆపుకున్నా మత్తు ఆగడం లేదు, కళ్ళు మూతలు పడుతున్నాయి. ఉపిరి తియ్యలేక మెలకువ తోనే గురక పెడుతున్నాడు. "ఎంత పని చేశావ్ రా విక్టర్ ! పిరికి వెధవ, నన్ను చావుకు వదిలేసి పారిపొయవ్ రా" అని మనసులో అనుకుంటున్నాడు.

"ఎంత మంది అమ్మాయిలను  అనుభవించాడు, ఒప్పుకోక పొతే చంపాడు. ఇప్పుడు చావుతో పోరాడు తున్నాడు. ఈ ఒక్కసారికి బతికి భయట పడితే ఇంకా ఎప్పుడు ఎలాంటి తప్పులు చెయ్య కూడదు" మనసులో అనుకున్నాడు సైదులు. కొద్ది సేపటికే  భళ్ళుమని వాంతి చేసుకుని స్పృహ కోల్పోయాడు.

అక్కడ రోడ్డు మిద వెయిట్ చేస్తున్న విక్టర్ "అసలు ఇప్పుడు టైం ఎంత అవుతుందో" అని జేబులో సెల్ తీసాడు. బ్యాటరి అయిపోయి ఎప్పుడో స్విచ్ ఆఫ్ అయినట్లు ఉంది. సమయం గడుస్తుందే కాని ఒక్క వెహికల్ కూడా రావటం లేదు.  సైదులు పరిస్థితి ఎలా ఉందొ చూద్దాం అని అతని వైపు పరుగు పెట్టి అక్కడికి చేరుకున్నాడు.

స్పృహ కోల్పోయి కోన ఉపిరి తో కొట్టు కుంటున్న సైదులు ను చూడగానే భయంతో గట్టిగా అరవలనుకున్నాడు విక్టర్. కాని ఎక్కడ ఏ  జంతువు వచ్చి మిద పడుతుందో అని నెత్తి కొట్టు కున్నాడు రెండు చేతులతో. వెంటనే అతన్ని వెనుక విపు మిద వేసుకుని గబా గబా రోడ్డు వైపు నడక సాగించాడు.

రోడ్డుకు 5 అంగుళాలు ఉందనగా ! విక్టర్ ఎడమ చెయ్యి ఒక్కసారిగా సైదులు ను వదిలి,  అయిదు వేళ్ళు ముడుచుకుని అతని మొఖాని పిడి గుద్దులు గుద్ద సాగింది.  భయం తో అలసి పోయి ఉన్న విక్టర్ ప్రతిఘటించ లేక పోయాడు. ఆ దెబ్బలకు ముక్కు పగిలి రక్తం కారుతుంటే స్పృహ కోల్పోయాడు.

"ఓయ్ ! ఎవరయ్యా నువ్వు ఇక్కడ పడుకున్నావ్. నీ పక్కన ఉన్నది ఎవరు?" అని ఎవరో ఇద్దరు మనుష్యులు వచ్చి లేపుతున్నారు.

భారంగా కళ్ళు తెరిచినా విక్టర్ కు మసక మసక గా తెల్లవారు తున్నట్లు అర్ధం అయింది. పక్కన సైదులు దగ్గరికి వెళ్ళి "సైదు మామ ! సైదు  మామ. లేవురా హాస్పిటల్ వెళ్దాం" అని కదిపాడు.

ఉలుకు పలుకు లేదు. కంగారుగా చాతి మిద చెవి పెట్టి విన్నాడు. గుండె శబ్దం వినపడటం లేదు. "అంటే వీడు చనిపోయాడా" అని ప్రశ్నించుకున్నాడు.  "సార్ ! మా వాణ్ణి కొంచెం లేపండి. నాకు ఏదో భయంగా ఉంది" అన్నాడు ఆశగా.

అందులో ఒకతను సైదులు  చేయి పట్టుకుని నాడి చూసి "ఇతను చనిపోయిండు కదా" అన్నాడు విక్టర్ వంక అనుమానంగా చూస్తూ.

అతని రక్తం అంత జివ్వుమని తలలోకి ఎగబాకింది.  పైకి లేచి ఒక్కసారిగా  అతని ఎడమ చెయ్యితో  అందులో ఒకతని పీక పట్టుకుని పిసికెయ్య సాగాడు. రెండో అతను విక్టర్ ను గట్టిగా పట్టుకుని విడిపించాడు. తర్వాత ఆ ఇద్దరు కలిసి అతని కాళ్ళు చేతులు కట్టేసి దూరంగా ఉన్నా పోలీస్ స్టేషన్ కు తీసుకొచ్చారు.

లోపలికి  వెళ్ళి జరిగింది చెప్పారు. యస్ ఐ వచ్చి "ఎందుకు చంపావు రా వాణ్ణి" అడిగాడు కరకు గొంతుతో.

"నేను కాదు సార్ . పాము కరిచి చనిపోయాడు" అన్నాడు విక్టర్ భయ పడుతూ.

"మరి నువ్వేం చేశావ్? హస్పిటల్ తీసుకు రాకుండా" అడిగాడు యస్ ఐ అనుమానంగా చూస్తూ.

"నేను స్పృహ కోల్పోయాను సార్"  చెప్పాడు విక్టర్.

"ఏంట్రా ! ఒక్కొక్కటి చెపుతున్నావ్. అసలు జరిగిన విషయం మొత్తం ఒక్కసారే చెప్పు" యస్ ఐ చిరాకు పడ్డాడు.

"నా చేతిలో భూతం ఉంది సార్. అది నా మిద దాడి చేసింది, అందుకే స్పృహ కోల్పోయాను" విక్టర్ బిడియం నిండిన భయం తో చెప్పాడు.

ఒక్కసారిగా అందరు ఘొల్లుమని నవ్వారు పోలీస్ స్టేషన్ లో. యస్ ఐ కూడా నవ్వుతూ "భూతం నీ చేతి లో ఉండి నిన్నే కొట్టింది ! అప్పుడు నువ్వు స్పృహ కోల్పోయావ్ ! అంతేనా?" అడిగాడు వెటకారంగా.

"నిజం సార్. మైసమ్మ కూడా చూపించాడు నీళ్ళ లో" విక్టర్ నమ్మించాలని చూస్తున్నాడు.

మైసమ్మ గురించి తెలుసుకుని అతని దగ్గరికి ప్రయాణం అయ్యారు పోలీసులు విక్టర్ తో పాటు.

*************************************************

మైసమ్మ కళ్ళు మూసుకుని కూర్చున్నాడు ధ్యానం చేస్తున్నట్లుగా. "ఏంట్రా నువ్వు ఏదో భూతం ఉందని ఋజువు చేశావట?" అడిగాడు యస్ ఐ తన సహజ దోరణి లో.

మైసమ్మ కళ్ళు  తెరవ కుండానే "చూపించాను, దాని జాడ చూపించాను. తేట నీటి లో దాని కదలిక చూపించాను" అన్నాడు రాగ యుక్తంగా ఉగిపోతూ.

అతని దొరణికి ఆక్కడున్న అందరు పోలీసులు పక్కున నవ్వారు యస్ ఐ తో  సహా.

"నవ్వకండ్రా ! నాశనం అయి పోతారు" అన్నాడు ఏదో ట్రాన్స్ లో ఉన్నట్లుగా కళ్ళు  మూసుకునే ఉగిపోతూ.

యస్ ఐ కి మండి  పోయింది. లాటి తీసుకుని ఒక్కటి తగిలించాడు మైసమ్మ కు. అదిరి పడి టక్కున కళ్ళు తెరిచాడు. అప్పటి వరకు కళ్ళు మూసుకుని ఏదో విచిత్రమయిన భాష తో, ప్రవర్తనతో  వారిని భయ పెట్టాలనుకున్న అతనికి  అర్ధం అయిపొయింది తన ఆటలు సాగవని.

"చెప్పురా !  వీడి  చేతిలో దెయ్యం ఉందని ఎం మంత్రం వేసి చుపించావ్? " యస్ ఐ కోపంగా అడిగాడు.

మైసమ్మ భయపడుతూ "మంత్రం కాదు, ఏది కాదు సార్. వాటిని నమ్మే వాళ్ళను మోసం చెయ్యటానికి ఒక అడ మనిషిని,  కొందరు మనుష్యుల చేత దెయ్యం పట్టిందని నా దగ్గరికి రప్పించాను,  తర్వాత నేనే మంత్రాలతో బాగు చేసినట్లు ప్రచారం చేయించాను.  అప్పటినుండి జనం నా దగ్గరకు రావటం మొదలయింది. వాళ్ళ సమస్యలు ముందే తెలుసుకుని ఏదో ఒక ట్రిక్ తోని వాళ్ళకు ఋజువులు చూపించి, ఏవో తాయెత్తులు కట్టి పంపుతా. అంతే సార్ ! అంతే" అన్నాడు.

"వీళ్ళకు చూపించిన ట్రిక్ ఏందీ రా?" అడిగాడు యస్ ఐ విక్టర్ ను చూపిస్తూ .

"ఎడమ చెయ్యి లో ఏదో సమస్య ఉందని చెప్పగానే ఒక ట్రిక్ చేసిన సార్. కొన్ని మంచి నీళ్ళలో మిరియాల పొడి కలిపి, మంత్రాలూ చదువుతున్నట్లు  అతని చేతులు రుద్దుతూ  ఎడమ చెయ్యికి,  చేతులు కడుక్కునే సబ్బు రుద్దినా.  సబ్బు చెయ్యి నీళ్ళ మధ్య లో పెట్టగానే మిరియాల పొడి పక్కలకు జరిగి పోతది. దాన్నే దెయ్యం అని చెప్పి  ఋజువు చూపించిన" అన్నాడు మైసమ్మ గజ గజ వణికి పోతూ.

"నీకెలా తెల్సురా ఈ ట్రిక్కు" ఆశ్చర్య పోయాడు యస్ ఐ.

"ఒక అయన దగ్గర నేర్చుకున్నాను సార్" మైసమ్మ అలాగే భయపడుతూ చెప్పాడు.

ఇందంతా విన్న విక్టర్ కు  అవమానంగా అనిపించింది. సిగ్గు తో చితికి పోయి కిందికి మొఖం వేలడేసాడు.  కొద్ది సేపటికి అతని  ఎడమ చెయ్యి మైసమ్మ పీక పట్టుకుని పిసెకెయ్య సాగింది. మైసమ్మ పెనుగు లాడుతున్నాడు.  విక్టర్ భయంతో కుడి చేతితో దాన్ని లాక్కుంటున్నాడు, కాని రావటం లేదు. ఇదంతా చూస్తున్న పోలీసులు కొద్ది సేపు ఆశ్చర్య పోయి, విక్టర్ చేతిని విడిపించారు.

"ఏంట్రా నువ్వు ! నాటకాలు ఆడుతున్నావా?"  అడిగాడు యస్ ఐ విక్టర్ చెంప వాయించి .

"లేదు సార్ ! నిజంగానే నాకు ఏదో అయ్యింది. ఆ రోజు ప్రియమణిని సైదులు గాడు చంపినప్పటి నుండి నాకు ఇలాగె జరుగు తోంది" భయంతో వణికి పోతున్నాడు విక్టర్.

"సైదులు గాడు అంటే పాము కరిచి చనిపోయాడు అన్నావ్ ! వాడేనా? ఎవరిని ? ఎప్పుడు? ఎందుకు?  చంపాడు. జరిగింది మొత్తం చెప్పు" క్యురియాసిటి పెరిగి పోయింది యస్ ఐ కి.

అంత పూస గుచ్చినట్లు చెప్పాడు విక్టర్. అది వినగానే సైబరాబాద్ పోలీస్ స్టేషన్ కు ఫోన్ చేశాడు యస్ ఐ. అలాగే మైసమ్మను జీప్ లో తమ తో పాటు స్టేషన్ కు తెచ్చారు.

************************************************

"మా కళ్ళ ముందే జరిగింది డాక్టర్. వీడి చెయ్యి వాడి ప్రమేయం లేకుండా కొట్టటం మేం చూశాం" తన ఆశ్చర్యాన్ని వ్యక్త పరుస్తూ చెప్పాడు యస్ ఐ. 

డాక్టర్ విశ్వం ఒక సైకియాట్రిస్ట్.  విక్టర్ ను తన ఛాంబర్ లోకి తీసుకెళ్ళి ఆ రోజు జరిగిన ప్రతి విషయం చెప్పించుకున్నాడు. తర్వాత యస్ ఐ దగ్గరికి వచ్చి ఇలా చెప్పటం మొదలు పెట్టాడు. 

"ఇది ఒక సైకలాజికల్ డిసార్డర్. దిన్ని ఎలియాన్ హ్యాండ్ (Alien Hand) అంటారు. తెలుగు లో భూతం చెయ్యి అనవచ్చేమో. దీనికి లోనయిన వ్యక్తీ తన  చెయ్యి మిద అధిపత్యం కోల్పోతాడు. తనకు తెలియ కుండానే ఆ చెయ్యి తో ఇతరులను కానీ, తనను తను కాని భాధ పెట్టుకుంటాడు. అలాగే తనకు తీరని కోరికలను ఆ చెయ్యి తో తిర్చుకుంటాడు. మళ్ళి కొద్ది సేపటికి ఆ చెయ్యి  మాములుగా అయిపోతుంది" ఇలా చెప్పుకుంటూ వెళ్తున్నా డాక్టర్ ను ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్నాడు యస్ ఐ. 

"విక్టర్ చెప్పిన ప్రకారం, ఆ రోజు రాత్రి పోలీస్ జీప్ సౌండ్ విని కంగారుగా పరుగు పెడుతున్నా తనకు,  ఎదురుగా ఎవరో ఉన్నారని తోచి ! వారిని తోసేయ్యలనుకున్నాడు. కాని అక్కడ ఎవరు లేక పోయేసరికి కింద పడ్డాడు. అప్పుడే తనకు ఈ డిసార్డర్ ఎటాక్ అయ్యింది" అన్నాడు డాక్టర్ వివరిస్తూ. 

"జస్ట్ ఎవరో ఉన్నారనుకుని ! లేకుండా పడి పొతే నే ! ఈ జబ్బు వచ్చిందా?" ఆశ్చర్యం వ్యక్తం చేశాడు యస్ ఐ. 

"సింపుల్ గా చెపుతాను. చర్యకు ప్రతి చర్య జరుగుతుంది ! అలా  జరిగి తీరాలి. ఉదాహరణకు మనం ఒక పామును చూస్తే దూరంగా జరగాలని అనుకుంటాం. అందుకు తగ్గట్లుగా మన మెదడు మన కాళ్ళకు పరుగు పెట్టామని ఇన్స్ స్ట్రక్షన్స్ ఇస్తుంది.వాటి ప్రకారమే మన కాళ్ళు పరుగు పెడుతాయి.  ఒక వెళ మనం అధిక ఒత్తిడి లో ఉన్నప్పుడు ఇన్స్ స్ట్రక్షన్స్ వచ్చి దానికి తగినా ప్రతి చర్య జరగక పొతే, మన మెదడు ఇచ్చిన ఆదేశాలను పాటించ లేక మన శరీరం లో నరాలు, తిరిగి అవే ఆదేశాలను పంపిస్తాయి మెదడుకు. అప్పుడు మెదడు లో నరాలు చితికి  పోయి ఈ జబ్బుకు గురయ్యే అవకాశం ఉంది. ఆ రోజు ఎంతో ఒత్తిడిలో ఉన్నా విక్టర్ ఎదురుగా  ఎవరో ఉన్నారనుకోగానే, అనుకూలంగా ఉన్నా ఎడమ చేతికి తోసేయ్యమని ఆదెశాలు పంపింది అతని మెదడు. కాని అక్కడ ఎవరు లేక పోయేసరికి చేసేదిలేక తిరిగి మెదడుకు అవే  ఆదెశాలు వెళ్ళెసరికి నరాలు చితికి పోయాయి. అందుకే అప్పుడప్పుడు తన ఎడమ చెయ్యి మిద పట్టు కోల్పోతూ ఉంటాడు. దాన్ని భూతం అనుకుని భ్రమ పడ్డాడు. " అంటూ వివరించాడు డాక్టర్. 

తర్వాత ప్రియమణి ని రేప్ చేసినందుకు విక్టర్ కు తగిన శిక్ష పడింది. 

(అయి పోయింది)

(ఇక్కడ  ఇచ్చిన Alien Hand వివరణ పూర్తిగా కాక పోయిన చెప్పినదంతా  నిజమే చెప్పాను. కాని అందులో టెక్నికల్ విషయాలు రాస్తే ఏదో సైన్స్ ఆర్టికల్ లాగ మారుతుందని సింపుల్ గా చెప్పటం జరిగింది. )