31, మార్చి 2014, సోమవారం

చేతిలో భూతం !!! -3

(రెండవ భాగం కోసం ఇక్కడ నొక్కండి.)

తనలో ఆ మార్పుకు కారణం తెలియక సతమతం అవుతున్న విక్టర్ కు, కళ్ళ ముందు ప్రియమణి విల విల లాడుతున్న దృశ్యం కనపడి వణికి పోయాడు.

"తనకు జరుతున్నా విషయాలకు దానికి ఏదయినా  సంబంధం ఉందా? అసలు ఆ హత్య గురించి భయట ఎం అనుకుంటున్నరో ?  సైదులు గాడు తనను అనవసరంగా చంపేసాడు. ఒక వెళ చంపక పొతే ఈపాటికి తమ గురించి నిజం తెలిసి పోయేది. పాపం చాల మంచి అమ్మాయి ! చాల అందంగా ఉండేది" యిలా సాగుతున్నాయి తన ఆలోచనలు. 

అక్కడ ఉండి బుద్ది కాక బార్ కు వెళ్దామని లేస్తుండగా ఫోన్ మోగింది. చుస్తే చర్చ్ అయిపోయింది, డాడీ చేస్తున్నాడు. "ఎక్కడ ఉన్నావ్ రా ! ఇంటికి వచ్చి అన్నం తిని రెస్ట్ తీసుకో" అన్నాడు హుకుం వేస్తూ. 

ఇంటికి వెళ్ళి భోజనం చేసి తన రూం లోకి వచ్చి పడుకున్నాడు విక్టర్. అటు ఇటు దోర్లు తున్నాడు కాని  నిద్ర పట్టడం లేదు. కళ్ళ ముందు ప్రియమణి దృశ్యమే కనిపించ సాగింది. హల్లో అక్కయ్యలు ఇద్దరు టీవీ చూస్తున్నారు, దాని శబ్దం అక్కడి దాక  వినిపిస్తోంది.  మధ్యలో ఏదో న్యూస్ చానెల్ పెట్టినట్లు ఉన్నారు, టీవీ లో యాంకర్ చదువుతోంది "కాల్ సెంటర్ ఉద్యోగిణి  దారుణ హత్య ! మల్టీ నేషనల్ కంపెనీ కాల్ సెంటర్ లో పని చేసే ప్రియమణి అనే అమ్మాయిని ఎవరో రేప్ చేసి,  పీక కోసి చంపేశారు". 

అది వినగానే ఒళ్ళంతా వణికి పోయింది విక్టర్ కు. రక్తం జివ్వుమని పరుగులు తీసి తలలోకి ఎగబాకిన అనుభూతికి లోనయ్యాడు. తలకు చేతులు పెట్టుకుని దిగులుగా కూలబడి పోయాడు. కొద్ది సేపటికి అప్రయత్నంగా అతని ఎడమ చెయ్యి అతని పీకకు బిగుసుకుంది.  ఒక్కసారిగా అదిరి పోయాడు.  తన కుడి చేతితో  విడిపించుకోవాలని ప్రయత్నించాడు. కాని చాల బలంగా బిగుకుసు కుంటోంది అతని ఎడమ చెయ్యి ! ఎంత లాగినా మెడను వదిలి రావటం లేదు. ఉపిరి తీసుకోవటం కష్టం అయ్యేలా ఉంది ఆ పట్టుకు.

అతనికి చాల కంగారుగా ఉంది ! ఎం చెయ్యాలో తెలియక ఉక్కిరి బిక్కిరి అవుతున్నాడు. కుడి చేతితో ఒక్కొ వెళిని తీసెయ్యాలని ప్రయత్నిసున్నాడు. కాని అతని ప్రయత్నం వృధా అవుతోంది ! తీసేసిన వెళ్ళు తిరిగి చుట్టుకుంటున్నాయి. అలా  ఇబ్బంది పడుతుండగా,  చచ్చి పోతానెమో అని భయం వేసింది  అతనికి.

"అసలు తన చెయ్యి తన ప్రమేయం లేకుండా తనను చంపెయ్యటానికి చూడటం ఏంటి? ఇదేదో దెయ్యం పనిలగా ఉంది. దేవుడా ! నన్ను కాపాడు, ఈ ఒక్కసారికి నన్ను కాపాడు" అంటూ మనసులోనే వేడుకుంటూ చేతిని తీసే ప్రయత్నంలో ఉన్నాడు.  కొద్దిసేపటికి ఎం జరిగిందో తెలియదు కాని అతని చెయ్యి మెడ నుండి విడి పోయింది.

గట్టిగా ఉపిరి పీల్చుకుని "బతికి పోయాను రా దేవుడా" అనుకుని  అక్కడ నుండి భయటకు  పరుగు పెట్టాడు. టీవీ లో లీనం అయిన అతని అక్కలు అది గమనించు కోలేదు. అతను అల వెళ్తున్నప్పుడు అతని ఎడమ చెయ్యి మాములుగానే ఉంది. అతను ఎటు తిప్పితే అటు తిరుగు తోంది.  కొద్ది దూరం పరుగు పెట్టి,  ఆగి తన ఎడమ చేతిని పరీక్షగా చూసుకున్నాడు.  కుడి చేతికి దానికి ఏమి తేడా లేదు. నోట్లో ఒక వెళు  పెట్టుకుని గట్టిగా కొరికాడు. నొప్పితో "అబ్బా !" అని చెయ్యి పట్టుకుని గంతులు వేసాడు.

అంత గట్టిగా కోరుకుకున్నందుకు తన మిద తనకు కోపం వేసింది,  నొప్పి ఉంది అంటే తన చెయ్యి మాములుగానే ఉంది. కాని ఎందుకిలా తన గొంతుకు చుట్టుకుని చంపాలని చూస్తుంది. ఇలా ఆలోచిస్తుంటే తనకు పిచ్చెక్కి పోతోంది. నిజంగానే తనకు ఏదో దెయ్యం పట్టింది. ప్రియమణి ఆత్మ తన చెయ్యిలో దూరి అప్పుడప్పుడు తనను చంపాలని చూస్తోంది.

అలా అనుకోగానే తన చెయ్యి చూస్తే తనకే భయం వేసింది. ఇంకా ఎన్ని అనర్దాలు జరుగుతాయో ! ఎప్పుడు ఈ చెయ్యి తన మిద దాడి చేస్తుందో ! ఆలోచించుకుని వణికి పోయాడు. "అర్జెంటు గా ఈ విషయం సైదులు గాడికి చెప్పి ఏదో ఒక మార్గం చూడాలి  ఈ దెయ్యం పీడ వదిలించు కోవటానికి" అనుకున్నాడు విక్టర్.

వెంటనే సైదులు నెంబర్ కి ఫోన్ చేశాడు. "డార్లింగ్ ! ఎలా ఉన్నావ్ ? నేను రేపు వచ్చేస్తాను కదా. అప్పుడే నన్ను మిస్ అవుతున్నవా" అన్నాడు సైదులు ఉషారుగా.

"అరేయ్ మామ ! నాకు దెయ్యం పట్టిందిరా. నా ఎడమ చెయ్యి నన్ను చంపాలని చూస్తోంది రా" అన్నాడు భయం ఉట్టిపడేలా.

"ఎయ్ అపు. పిరికి నాయాల, పోలీస్ వ్యాన్ సౌండ్ వినగానే ఎటు చూడకుండా నా కన్న ముందే పరుగు పెట్టావ్. బొక్క బోర్ల పడి  నానా రచ్చ చేశావ్. ఇప్పుడు మళ్ళి దెయ్యం, భూతం అని కథలు చెపుతున్నావ్. నేను వచ్చే వరకు పిచ్చి పిచ్చి పనులు చేసి నీతో పాటు నన్ను ఇరికించకు" అన్నాడు మాటల్లో  కోపం ప్రదర్శిస్తూ.

"నన్ను చూస్తే తెలుస్తుంది మామ ! ఉండి ఉండి నా చెయ్యి నన్నుచంపాలని చూస్తుంది. నువ్వు వచ్చాక నీ ముందే జరిగితే అప్పుడు తెలుస్తుంది" అని ఏడుస్తూ ఫోన్ పెట్టేసాడు.


**********************************************

సైబరాబాద్ పోలీస్ స్టేషన్. యస్ ఐ చాల అసహనంగా చిందులు వేస్తున్నాడు సిబ్బంది మిద "ఎం చేస్తున్నారయ్య మిరు !  ఎవరో అమ్మాయిని సిటి లో రేప్ చేసి చంపినా కూడా మనకు ఏ ఎవిడెన్స్ లేదు"

"కాల్ సెంటర్ వాళ్ళు ఆమె మేం పంపిన క్యాబే ఎక్కలేదు అంటున్నారు సార్" హెడ్ కానిస్టేబుల్ సమాధానం.

"మరి ఆ అమ్మాయిని ఎవరు ! ఎలా తిసుకెళ్ళారు" అడిగాడు ఆలోచిస్తూ.

"కొలీగ్స్ ను అడిగితె ! డ్యూటీ కన్నా 15 నిముషాలు ముందే తనకు క్యాబ్ వచ్చిందంటూ వెళ్లి పోయింది అంటున్నారు" మరో కానిస్టేబుల్  హింట్ ఇచ్చాడు.

"అంటే కంపెనీ క్యాబ్  కాకుండా ఏదయినా ప్రైవేట్ క్యాబ్ వాడి ఉంటుందా?" పైకే  గొణుకున్నడు యస్ ఐ.

 కొద్ది సేపటికి మళ్ళి  "ఆ అమ్మాయి దగ్గర వస్తువులు ఏమయినా దొరికాయా ?" అడిగాడు ఆశగా.

"ఒక హ్యాండ్ బ్యాగ్ ఉంది ! కాని అందులో పనికి వచ్చేది ఏది దొరకలేదు సార్" నిరాశగా చెప్పాడు కానిస్టేబుల్.

"సెల్ ఫోన్ లేదా ? చివరగా ఎవరితో మాట్లాడింది ? ఎప్పుడు మాట్లాడింది. ఇలాంటివి చాల ఇంపార్టెంట్"  అసహనం వ్యక్తం చేశాడు యస్ ఐ.

"సెల్ ఫోన్ లో లాస్ట్ కాల్ 11:00 కి వచ్చింది సార్. ఆ నెంబర్ కి చేస్తే ఏదో పబ్లిక్ బూత్ అంటున్నారు" హెడ్ కానిస్టేబుల్  చిన్నగా సణిగాడు.

"వారం క్రితం జరిగిన బాంబు బ్లాస్ట్ కేసు గురించే చస్తుంటే ! మళ్ళి ఇలాంటి చిల్లర కేసులు ఒకటి మన ప్రాణానికి" అని రుస రుస లాడాడు యస్ ఐ.

అందరు అంగికరిస్తున్నట్లుగా తలలూపి,  నిశ్శబ్దంగా చూస్తూ ఉండి  పోయారు యస్ ఐ వంక.

"ఒక పని చెయ్యండి ! ఈ కేసు కొద్ది రోజులు పక్కన పెట్టి ఆ బాంబు దాడుల కేసు మిద పని చెయ్యండి. అసలే బాంబు దాడులు ఇంకా జరుగ బోతున్నాయి అని వార్నింగ్ కూడా  వచ్చింది సెంట్రల్ నుండి" అన్నాడు అందరికి ఆర్డర్స్ జారి చేస్తూ.

******************************************************

"డార్లింగ్  నేను చెప్పేది నీకు అర్ధం కావటం లేదు.  నువ్విపుడిల దెయ్యం,  భూతం అని పిచ్చి పిచ్చి వాగుడు వాగితే అనవసరంగా అందరి చూపు మన మీదికి వస్తుంది. అది చాల డేంజర్"  అన్నాడు  సైదులు చేతిలో పెగ్గు తాగుతూ.

"మామ నా భాధ నీకు తెలియటం లేదు. ఎప్పుడు ఏం జరుగుతుందో భయపడి చస్తున్నాను రా" అదిరి పోతున్నాడు విక్టర్.

"జరిగినప్పుడు చూద్దాం. నువ్వు కూడా నాతోనే రూం లో ఉండు"  అని బిల్లు కట్టేసి విక్టర్ ను తీసుకుని రూం కు వచ్చాడు సైదులు.

"మామ ఇంకా కొద్ది సేపట్లో డ్యూటీ టైం అవుతుంది. కొద్ది సేపు పడుకుంటే ఫ్రెష్ గా ఉంటది" అని పక్కలు సర్దాడు.

భయపడుతూనే పడుకున్నాడు విక్టర్. పెగ్గు వేసి ఉన్నా సైదులు ఆదమరచి గురక పెడుతూ పడుకున్నాడు. కొద్ది సేపటి తర్వాత నిద్ర పోతున్న విక్టర్ ఎడమ చెయ్యి నెమ్మదిగా పక్కనే పడుకున్న సైదులు గొంతు మీదికి చేరింది. అదేమీ తెలియని విక్టర్ కూడ ఆదమరచి నిద్ర పోతున్నాడు.

గొంతుకు ఏదో బిగుసు కొవటంతో ఒక్కసారిగా కళ్ళు తెరిచాడు సైదులు. విక్టర్ చేతితో తన గొంతు పిసకటం చూసి "ఒరేయ్ మామ ! ఉపిరి ఆడటం లేదు వదిలి పెట్టురా"  అరిచాడు వదిలించుకుంటూ.

అలసి పోయి పడుకున్న విక్టర్ మగతగా కళ్ళు తెరిచాడు. జరుగుతున్న విషయం చూసి "బాబోయ్" అని భయంతో అరిచాడు.  సైదులు  మాత్రం తన గొంతుకు బిగుసుకుంటున్న   చెయ్యి వదిలించుకొవాలని  రెండు చేతులతో ప్రయత్నిస్తున్నాడు. కాని తన బలం సరి పొవటం లేదు ! విక్టర్ కూడ తన వంతుగా అతని గొంతును వదలాలని చూస్తున్నాడు.

"మామ నా చెయ్యి నా కంట్రోల్ లో లేదురా ! నేను చెప్పాను కదరా" అరుస్తున్నాడు విక్టర్.

సైదులు కు ఉపిరి తీసుకోవటం కష్టం గా మారుతోంది. బ్రతకాలన్న నిశ్చయంతో రెండు చేతులతో విక్టర్ చెయ్యిని వదిలించు కొని నేలకు అదిమి పట్టి "నాటకాలు ఆడుతున్నావా"  అరిచాడు  కోపంగా.

"అయ్యో లేదురా. నిజంగానే నా చెయ్యికి ఏదో భూతం పట్టింది రా" అంటూ ఏడుపు మొదలు పెట్టాడు.

"నువ్వు చెప్పింది నిజం అయితే ! మా ఉరికి దగ్గర్లొ ఒక మాంత్రికుడు ఉన్నాడు. వాణ్ణి కలిసి ఆ భూతం నిజమే కాదో తేల్చుకుందాం" పలికాడు సైదులు ఇంకా అనుమానిస్తూనే.

తర్వాత మాంత్రికుడి నెంబర్ తెలుసుకొని,  ఫోన్ చేసి,  జరుగుతున్నా విషయాలు చెప్పాడు సైదులు. "రేపు రాత్రి నా స్థావరానికి రండి" అని ఫోన్ కట్ చేశాడు మాంత్రికుడు మైసమ్మ.

*****************************************************

మైసమ్మ ఒక్కపుడు వాళ్ళ ఉళ్ళొ  పని లేక తిరుగుతుండే వాడు. ఏవో చిన్న చిన్న దొంగతనాలు చేసుకుంటూ, జాల్సగా గడిపే సోమరి వాడు. ఒక రోజు ఎవరో ఆడమనిషిని చెయ్యి లాగడాని ఉళ్ళొ వాళ్ళు తన్ని తరిమేశారు.అయిదేళ్ళ  తర్వాత ఏదో  విచిత్రంగా వేషం వేసుకొని ఉళ్ళొకి దిగాడు. 

ఉరికి దగ్గరలో తనకు ఉన్నా కొద్ది పాటి పొలంలో ఒక గుడిసె వేసుకొని, ఏవో పూజలు చేయ్యసాగాడు. అది చూసి ఊర్లో వాళ్ళు "వీడు ఏవో మంత్రలు నేర్చుకోచ్చాడు"  అని దూరంగా ఉండ సాగారు. ఒక రోజు ఎవరో  నలుగురు మనుష్యలు దెయ్యం పట్టిందని ఒక ఆడమనిషిని తెస్తే ! గంటలో ఆమెను మాములు మనిషిని చేసి పంపాడు.

 అప్పటి నుండి చుట్టు పక్కల ఉళ్ళలో జనం  గాలి సోకింది అని, దిష్టి తగిలింది అని, మంత్రం చేశారని,   రక రకాల కారణాలతో మైసమ్మ దగ్గరికి రాసాగారు. అతని దగ్గరికి రావటానికి ఒక్కటే నియమం ! సమస్య గురించి ముందే చెప్పి తాను ఎప్పుడు రమ్మంటే అప్పుడే రావాలి. డబ్బులు కూడా దండిగానే ముట్ట చెప్పాలి.

సైదులు, విక్టర్ మైసమ్మ  చెప్పిన సమయానికి అతని స్థావరం చేరుకున్నారు. ఆ ప్రదేశం లో కరెంట్ లేదు. చిన్న గుడిసె ఆవరణలో ఏదో కిరోసిన్ లాంతరు మాత్రం వేలాడుతు తన ఉనికిని చూపిస్తోంది. దాన్ని అనుసరిస్తూ వెళ్తున్నా వారికి గుడిసె లో నుండి ఒక యువతి భయటకు వస్తు కనిపించింది.

"సామి పిలుస్తారు ఇక్కడే ఉండండి" అని గుడిసె ముందు అరుగు చూపించింది కుర్చోమన్నట్లుగా.

అక్కడి పరిసరాలు, ఆ చీకటి చూస్తుంటే,  పట్నం లో అర్దరాత్రిని సైతం పగలుగ  చూపించే వెలుగుల మధ్య పెరిగిన విక్టర్ కు చాల దడ గా ఉంది. మంత్రాలూ,  భూతాలు సినిమాలలో చూడటమే కాని ఎప్పుడు ప్రత్యక్షంగా చూడలేదు. ఎం జరుగు తుందో  అని లోలోపల వణికి పోతున్నాడు.

ఉరిలో పుట్టి పెరిగిన సైదులు మాత్రం దైర్యంగానే ఉన్నాడు.ఇప్పటికే ఎన్నో బలాత్కారాలు, హత్యలు చేసి ముదిరి పోయిన తనకు,  ఈ చీకటి, ఆ కనిపించని ఆ దెయ్యం  ఎ రకంగాను భయపెట్ట లేవు అన్నట్లు గా ఉంది అతని వాలకం. చిన్నగా విక్టర్ చెవిలో అన్నాడు "మామ ! కతర్నాక్ పిట్ట రా. వెధవ భలే ఎంజాయ్ చేస్తుండు" తన కసినంతా పలికిస్తూ.

"ఒరేయ్ నీకు దండం పెడుతా ! మనం వచ్చిన పని ఏంటి,  నువ్వు మాట్లాడేది ఏంటి"  భయపడుతూ రెండు చేతులతో దండం పెట్టాడు విక్టర్.

కొద్దిసేపటికి ఆ అమ్మాయి "లోపలికి  రండి" అని పిలిచింది.

లోపలికి  వెళ్ళిన వాళ్ళకు గుడిసె మధ్యలో ఒక దీపం వెలుగుతూ కనబడింది. అక్కడ ఉన్నా కొన్ని వస్తువులు తప్ప ఆ వెలుగు కు  గుడిసెలో ఏమి కనిపించటం  లేదు. గుమ్మానికి ఎదురుగా గోడకు అనుకుని   ఒక 40 సంవత్సరాల అతను పద్మాసనం వేసుకుని కూర్చున్నాడు. అతని నుదుటన రూపాయి బిళ్ళంత గంధం బొట్టుంది. వంటి మిద ఏమి లేకుండా, విబూది తో అడ్డ నామాలు పెట్టుకున్నాడు. కింద నల్లని వస్త్రం చుట్టుకుని, మేడలో రక రకాల తాయెత్తులు వేసుకున్నాడు. గుబురు మీసాలతో, నల్లగా, తుమ్మ మొద్దు లాంటి ఒళ్లుతో భయం పుట్టేలా ఉన్నాడు.

అతని ముందు కూర్చోగానే విక్టర్ కుడి చెయ్యి పట్టుకుని ఏవో మంత్రాలూ చదివాడు. తర్వాత ఎడమ చెయ్యి తీసుకుని మళ్ళి ఏవో మంత్రాలూ చదివాడు. వెంటనే "ఉంది ! ఉంది"  అని తల తిప్పుతూ ఉగిపోయాడు.

విక్టర్ కు ఒక్కసారిగా దడ పుట్టి సైదులు వంక చూశాడు భయపడుతూ. "ఉంది ఉంది అని ఉగిపోవటం కాదు. దానికి ఋజువులు చూపించు" అన్నాడు సైదులు వెటకారం ఆడుతూ.

"చూపిస్తారా ! చూపిస్తా.  తేట నీటిలో దాని జాడ చూపిస్తా ! గుట్టు రట్టు చేస్తా" అంటూ ఆ అమ్మాయికి సైగ చేశాడు మైసమ్మ.

ఒక పెద్ద మట్టి పళ్ళెం లో కొన్ని మంచి నీళ్ళు తీసుకొచ్చి వారి మధ్యలో పెట్టింది. ఏవో మంత్రాలు చదువుతూ ఒక నల్లని పొడిని నీళ్ళలో కలిపాడు. తర్వాత విక్టర్ రెండు చేతులు పట్టుకుని తడుముతూ ఏవో మంత్రాలు చదువుతూనే ఉన్నాడు.

విక్టర్ కు లీలగా అనిపించింది "అతను తన ఎడమ చేతిని తడుము తున్నప్పుడు ఏదో ద్రావణం పుస్తున్నాడని, కాని మళ్ళి కోపం తో ఎం చేస్తాడో"  అని ఉరకుండి పోయాడు.  తర్వాత సైదులు తో "ఇప్పుడే చూపిస్తా ! దాని ఆనవాలు" అని విక్టర్ కుడి చేతిని నీటి పళ్ళెం లో ముంచాడు. కానీ ఏమి జరుగ లేదు.

తర్వాత ఎడమ చేతిని నీటి పళ్ళెం లో ముంచ గానే నీరంతా పరుచుకున్న నల్లని పొడి ఒక్కసారిగా పక్కలకు జరిగి  పోయింది. అప్పుడు మైసమ్మ "చుశావ్ రా ! చుశావ్ రా. భూతం దెబ్బకు మంత్రించిన పొడి ఎలా అదిరి పోయిందో" అని ఉగి పోయాడు.

అప్పటి వరకు ధైర్యంగా ఉన్నా సైదులు ముఖం లో కాస్త భయం చూడగానే ఇంకా రెచ్చి పోయాడు మైసమ్మ. ఉగిపోతూ విక్టర్ ను పక్కనే ఉన్నా వేప కొమ్మలతో కొడుతూ ఏవో మంత్రాలు చదవ సాగాడు. అలా భాదిన తర్వాత ఏవో తాయ్యేత్తులు కట్టాడు అతని ఎడమ చేతికి.

సైదులు అయిదు వేల నోట్ల కట్ట ఒక్కటి ఇచ్చి భయం భయం గా విక్టర్ ను తీసుకుని బయట పడ్డాడు.

(ఇంకా ఉంది)

(నాలుగవ భాగం కోసం ఇక్కడ నొక్కండి.)

27, మార్చి 2014, గురువారం

చేతిలో భూతం !!! -2

(మొదటి భాగం  కోసం ఇక్కడ నొక్కండి.)

సిగరెట్ దమ్ము గుండెల నిండా పిల్చి "ట్రాప్ చెయ్యడం అంటే ఏంటి మామ ! నాకు లవ్ చెయ్యటానికి అమ్మాయి కావాలంటే, నువ్వు ఏదో చెపుతున్నావ్"  అడిగాడు  విక్టర్ ఆతృతగా.

దానికి సైదులు చిన్నగా నవ్వి "అమ్మాయిని ప్రేమించి ఎం చేస్తావు డార్లింగ్" అడిగాడు.

నవ్వుతు  "ఒప్పుకుంటే పెళ్ళి చేసుకుంటా" అన్నాడు.

"తర్వాత" అడిగాడు కుతులాహం ఏమి లెకుండా.

"తర్వాత ఏంది మామ !  అదే పని" అన్నాడు విక్టర్ సిగ్గు పడుతూ.

"ఇవ్వన్ని లేకుండా నేను ముందే ఆపని ఏర్పాటు చేస్తా. దాన్నే ట్రాప్ చేయడం" అన్నాడు  సైదులు క్రూరంగా నవ్వుతూ.  

విక్టర్ భయంగా  చూసి "ఏంటి మామ నువ్వు అనేది? రేప్ చెయ్యటమా !" అన్నాడు.

"అబ్బా ! ఏంటి డార్లింగ్  నువ్వు,  అప్పుడే అక్కడి దాక పోతావ్. డబ్బులు పారేస్తే రాని అమ్మాయి ఉంటుందా ! అందులోకి ఈ హై క్లాసు ఫిగర్స్ ఎప్పుడు ఎవడితో ఎంజాయ్ చేద్దామ? అని ఎదురు చూస్తూ ఉంటాయి" అన్నాడు నిర్లక్ష్యంగా.

విక్టర్ కు ఒక్కసారిగా ప్రియమణి గుర్తుకొచ్చి "ప్రియా డార్లింగ్" అని కసిగా సిగరెట్ దమ్ము లాగాడు.

"డార్లింగ్ ! ఇలాగె కలవరిస్తూ కూర్చుంటే కలలే మిగులుతాయి. కలలు తీరాలంటే మంత్రాలు, తాయెత్తులు కాదు ! ధైర్యం కావాలి" అన్నాడు సైదులు అతణ్ణి  రెచ్చ గొడుతూ. 

ఎప్పటినుంచో మొహం వాచి పోయిన విక్టర్ లో ఎక్కడ లేని తెగింపు చోటు చేసుకుంది ! "చెప్పు మామ ! నువ్వు ఏది చెపితే అది చేస్తా" అన్నాడు ఒక నిర్ణయానికి వచ్చినట్లుగా.

ఆ మాట కోసమే ఎదురు చూస్తున్న సైదులు "శబాష్ డార్లింగ్, మనం జాగ్రత్తగా ప్లాన్ చేసి చెయ్యాలి ఏదయినా. నీకు నచ్చిన ప్రియమణి నే మనం టార్గెట్ చేద్దాం" అన్నాడు ఉత్సాహంగా.

అప్పుడే ప్రియమణి తన సోతం అయినట్లుగా ఉహల్లొ తేలి పోయాడు విక్టర్. "ఇంతకూ ఎం చేయాలి మామ" అడిగాడు కుతూహలంగా.

సైదులు కు ఇలాంటివి కొత్త కాదు, తడుము కోకుండా  "ఎం లేదు మామ ! ప్రియమణిని నేను చెప్పిన చోటుకి తీసుకుని రా. తర్వాత పైసలు ఆశ చూపి నీ తోని ఆ పనికి ఒప్పుకోమందం. అక్కడ ఒక్కతె ఉంటది కాబట్టి చచ్చినట్లు ఒప్పుకుంటుంది" అన్నాడు.

 "ఒప్పుకోక పోతే" విక్టర్ అనుమానం వ్యక్తం చేశాడు.

"మామ ! అన్నింటికి అనుమానించుడు మాని నన్ను ఫాలో అయిపో" అన్నాడు విసుగుగా.

"అది కాదు మామ ! నేను తీసుకు పోయినట్లు తెలిస్తే, దానికి  ఏదయినా అయితే నా మిదికి వస్తాది కదా ?" అన్నాడు భయపడుతూ.

అప్పుడు సైదులు "నువ్వు శుక్రవారం డ్యూటీ మధ్యలో ఏదో కడుపు నొప్పి అని చెప్పి లీవ్ పెట్టు. తర్వాత డ్యూటీ అయిపోయే సమయానికి ప్రియమణి డ్రాప్ కోసం  క్యాబ్ మేనేజర్ కి ఫోన్  చేయక ముందే,  నువ్వు ఆమెకు  ఫోన్ చేసి తనను  డ్రాప్ చెయ్యటానికి వచ్చాను అని చెప్పు. తర్వాత నేను వెయిట్ చేస్తున్నా చోటికి తీసుకుని రా" అన్నాడు రహస్యంగా.

"లీవ్ పెట్టి డ్యూటీ లో లేక పోయిన కూడా నేను ఆమెను పికప్ చేసుకోవాలి. అంటే మనం తీసుక పోయినట్లు ఎవరికీ తెలియదు. మరి నువ్వు ఎలా లీవ్ పెడుతావ్" అడిగాడు  అమాయకంగా.

"నేను రేపే వెళ్ళి, శుక్రవారం  మా బందువుల పెళ్లి అని లీవ్ పెట్టి ఉరికి బయలు దేరినట్లు నమ్మిస్తా" అన్నాడు సైదులు.

అనుకున్నా ప్లాన్ ను ఒక్కటికి రెండు సార్లు పరిశీలించి చూసుకున్నారు ఇద్దరు. ఎప్పుడు ఎలా ప్రవర్తించాలి , అనుమానం రాకుండా ఎలా చెయ్యాలి అని,  అన్ని రకాలుగా మాట్లాడుకొని శుక్ర వారం కోసం ఎదురు చూడ సాగారు.

******************************************************

శుక్రవారం రాత్రి 11 గంటల 30 నిముషాలు. పని ఎక్కువగా ఉండటంతో చాల అలసి పోయింది ప్రియమణి. ఏదో కస్టమర్ తో కాల్ మాట్లాడుతుండగా ఫోన్ మోగింది. చూస్తే  ఏదో కొత్త నెంబర్.

ఫోన్ ఎత్తే సరికి  "నేనే మేడం విక్టర్ ను" అన్నాడు.

"ఏంటి కొత్త నెంబర్ నుండి చేశావ్ ! ఇంకా 30 మినిట్స్ ఉంది ఆఫీస్ అయిపొవటానికి" అంది ఆశ్చర్యంగా.

"సారీ మెడం ! నా సెల్ రిపేర్ అందుకే వేరే నెంబర్ నుండి చేస్తున్నా. రోజు నేనే కదా మిమల్ని డ్రాప్ చేసేది. మా మేనేజర్ వేరే దూరం ఉన్నా డ్రాప్ ఇస్తుంటే వద్దని చెప్పి మీకు చేస్తున్నా. మళ్ళి  మీరు ఆయనకు చెయ్యకండి మెడం ! వేరే డ్రాప్ ఇస్తే నాకు చాల లేట్ అవుతది" అని నమ్మబలికాడు.

"అలాగే లే. ఇంకో 15 మినిట్స్ లో వస్తా, భయట వెయిట్ చెయ్" అంది ప్రియమణి.

"మెడం ! ఒక్క విషయం. నేను ఆఫీసు బయట లేను. కొంచెం దూరం లో రెస్టారెంట్ దగ్గర ఉన్నా" అన్నాడు.

"నేను అక్కడికి రావటం ఎంటి. నువ్వే ఇక్కడికి రా, లేదంటే నేను మీ మేనేజర్ కు ఫోన్ చేస్తా" అంది చిరాకు పడుతూ.

"అబ్బ  ప్లీజ్ మెడం. దయచేసి ఇక్కడికి రండి. ఫ్రెండ్స్ తోని డిన్నర్ చేస్తున్న. నేను తాగిన అనుకుంటున్నారేమో,  లేదు ఉరికే భోజనం చేస్తున్నా. ప్లీజ్ మేడం కాదనకండి" అన్నాడు బ్రతి మాలుతు.

"సరే సరే వస్తాను లే" అంది మరో కస్టమర్ కాల్ రావటంతో.

అనుకున్నది అనుకున్నట్లుగా అవుతోందని సంతోష పడుతున్నా ! అతనికి ఎక్కడో భయం మాత్రం తొలుస్తోంది, తర్వాత ఎం జరుగుతుందోనని.

కొద్ది సేపటికి ప్రియమణి దూరంగా వస్తు కనిపించింది. ఆమెకు ఎదురు వెళ్ళి "చాల చాల థాంక్స్ మెడం. మా మేనేజర్ ఎక్కడో వనస్థలి పురం డ్రాప్ ఇస్తుండు. మనం ఎప్పటినుండి ఒక్కటే రూట్ ల ఉన్నాం, మిరే చెప్పండి" అన్నాడు.

 ప్రియమణి ఏమి మాట్లాడుకుండా కారులో కూర్చుంది. బాగా అలసి పోవటంతో అలాగే వెనుకకు వాలి కళ్ళు మూసుకుంది. తను అలా చేస్తుందని ఎప్పటి నుంచో ఆమెను డ్రాప్ చేస్తున్న విక్టర్ కు తెలుసు.

సంతోషంగా కారును ముందుకు ఉరికించాడు. సైదులు గాడు ఉన్న చోటికి అర్జెంటు గా వెళ్ళి పొతే మొత్తం వాడే చుస్కుంటాడు అని స్పీడ్ గా పోనిస్తున్నాడు. అలసి పోయిన ప్రియమణి అలాగే మగతగా కళ్ళు మూసుకుని కారు ఎటు వెళ్తుందో గమనించటం లేదు.

కొద్ది సేపటికే సైదులు గాడు వెయిట్ చేస్తున్నా ఒక నిర్మానుష్యమయిన ప్రదేశంలో కారు ఆపాడు విక్టర్. కారు ఆగటంతో హాస్టల్ వచ్చిందేమో అని కళ్ళు తెరిచినా ప్రియమణి ఆ ప్రదేశం చూసి అదిరి పోయింది. వెంటనే విక్టర్ వైపు తిరిగి "ఏంటి ! ఇక్కడికి తీసుకు వచ్చావ్" అంది వణుకుతున్నా స్వరం తో.

విక్టర్ ఏదో చెప్ప బొయెలొగ సైదులు ముందుకు వచ్చి "మా వాడికి నువ్వంటే ఇష్టం. ఒక్కసారి వాడి మోజు తిర్చవంటే నీకు ఈ నెల జీతం మొత్తం ఇచ్చేస్తాడు" అన్నాడు తనను ఆశ పెడుతూ.

"షట్ అప్ ! మర్యాదగా నన్ను హాస్టల్ దగ్గర దింపేయ్యండి. నా రెండు నెలలా  జీతం మొత్తం ఇస్తాను. దయ చేసి నన్ను వదిలెయ్యండి" అంది బెదిరిస్తూ, ఆశ పెడుతూ,  బ్రతి మాలుతు.

సైదులు తన ప్యాంటు జేబు లోంచి  తళ తళ మెరిసే కత్తి భయటకు తీసి "మర్యాదగా నోరు మూసుకుని మేము చెప్పింది చెయ్. లేదా గొంతు కోసేసి డ్రైనేజ్ లో పారేస్తాం" అన్నాడు బెదిరిస్తూ. తర్వాత ఆమెను కారు నుండి రోడ్డుకు దూరంగా తిసుక్కోచ్చారు.

భయంతో బిక్క చచ్చి అలాగే విగ్రహంల నిలబడి పోయింది  ప్రియమణి. విక్టర్ కు సైగ చేశాడు సైదులు. ఆమెను సమీపించి గట్టిగా హత్తుకుని ఎక్కడెక్కడో తడుముతూ ఏదేదో చెయ్యటం మొదలు పెట్టాడు. ప్రియమణి నిస్సహయురాలయి ఏడుస్తోంది. తనకు ఆ సమయంలో అమ్మ, నాన్న గుర్తుకు వస్తున్నారు.

వాళ్ళు ఎంత వద్దు వద్దు అని చెప్పిన నైట్ షిఫ్ట్ ఉన్నా ఈ జాబు లో చేరింది. విక్టర్ ఆమెను  కింద పడేసి పూర్తిగా ఆక్రమించుకుని పశువుల మారిపోయాడు. కొద్ది సేపటికి అలసి పోయి పైకి లెచాడు. ప్రియమణి సిగ్గుతో, భాదతో  చచ్చి పోతోంది.

తర్వాత సైదులు ఆమెను అక్రమించుకున్నాడు. అప్పటికే ఎన్నో అనుభవాలు ఉండటంతో ఆమెను చిత్ర వధ చేయ్యసాగాడు. ప్రియమణి బాధతో అరుస్తుంటే, కత్తి గొంతు మిద పెట్టి బెదిరించి, తన మరణ కాండ సాగించాడు. కొద్ది సేపు తనను అలా వేధించి అలసి పోయి పైకి లేచాడు. ప్రియమణి లేని ఓపికను తెచ్చుకుని నెమ్మదిగా  పైకి లేచి బట్టలు సర్దుకుంది.

వెంటనే సైదులు ఆమెను వెనుక నుండి పట్టుకుని గొంతు మిద కత్తి పెట్టాడు. విక్టర్ కంగారు పడుతూ "ఎం చేస్తున్నావ్ ! వదిలేయ్ మామ" అన్నాడు.

"డార్లింగ్ ! దిన్ని ఇప్పుడు వదిలేస్తే రేపు మన గురించి అందరికి చెప్పేస్తుంది. అందుకే లేపేద్దాం అనుకుంటున్నా" అన్నాడు చాల సాధారణంగా.

ప్రియమణి కి భయంతో నోట మాట రావటం లేదు. తన గొంతు తడారి పోయింది, అలాగే చలనం లేకుండా అయిపొయింది.  "వద్దు మామ. చంపటం తప్పు మామ" అన్నాడు విక్టర్ భయపడుతూ.

సైదులు గుంబనంగా  నవ్వుతు "డార్లింగ్ ! తప్పు చేశాక దాని నుండి ఎలా తప్పించుకోవాలో చూడాలి కాని ! తప్పొప్పులు  లెక్కేయ కూడదు. అది ఇంకా పెద్ద తప్పు" అని ప్రియమణి గొంతు మిద ఉన్న తన చేతిని అటు నుండి  ఇటు తిప్పాడు.

వెంట్రుకను సైతం నిలువునా చిల్చే పదును ఉన్నా ఆ కత్తి,  ఆమె గొంతు మిద ఏమాత్రం కష్టపడకుండ పెద్ద గాటు పెట్టింది. రక్తం బుస్సుమని పొంగింది ! ప్రియమణి గొంతు పట్టుకుని విల విల లాడుతూ కొట్టుకుంటోంది.

ఇదంతా చూస్తున్న విక్టర్ కు ఎక్కడ లేని దుఖం వేసింది. భాదగా అరుస్తూ "ఎంత పని చేశావ్ రా ! చెత్త నా కొడుకా" అని సైదులు మిద పడ్డాడు.  అవేవి పట్టని సైదులు విక్టర్ ను తోసేసి ప్రియమణి కొట్టుకుంటూ దూరంగా వెళ్ళకుండా కాళ్ళతో తోస్తున్నాడు.

కొద్దిసేపటికి ప్రియమణి లో చలనం ఆగిపోయింది. ఆమె చచ్చింది అని నిర్దారించుకున్నాక విక్టర్ తో "చల్ పద మామ ! రెండు రోజుల వరకు మనల్ని అడిగే వాడు ఉండడు. నేను మా ఉరికి వెళ్తా, నువ్వు ఇంటికి వెళ్ళి పో" అన్నాడు చాల ప్రశాంతంగా.

అప్పుడే దూరంగా పోలీస్ వ్యాన్ శబ్దం "కుయ్ కుయ్" మని వినిపించింది. ఇద్దరిలో కంగారు మొదలయి దూరంగా ఉన్నా  కారు దగ్గరికి పరుగు పెట్టారు. విక్టర్ ముందు, సైదులు వెనుక.  స్పీడ్ గా పరుగు పెడుతున్నా విక్టర్ కు కొద్ది దూరం లో ఎవరో ఉన్నట్లు అనిపించింది. పోలిసులకు దొరక కూడదని నిశ్చయించుకున్న అతను,  ఎవరయినా సరే కింద పడేసి పరుగు పెట్టాలను కున్నాడు. ఒక్కసారిగా ఆ ఆకారం మీదికి దూకాడు. అక్కడ ఎవరు లేక పోయేసరికి బొక్క బోర్ల పడి పోయాడు.

వెనుక పరుగు పెడుతున్న సైదులు వచ్చి లేపే వరకు లెవ లేక పోయాడు. అలాగే కింద కూర్చుని బిత్తర చూపులు చూడ సాగాడు. "ఏమయింది మామ ! అల పడిపోయావ్" అని భుజం తట్టి లేపుతున్నాడు. కాని విక్టర్ అలాగే అయోమయంగా అటు ఇటు చూస్తూ లేచి నిలబడ్డ్డాడు. ఏదో చెప్పాలనుకుంటున్నాడు కాని ఏమి భయటకు రావటం లేదు. కొద్ది దూరం  తుళ్ళుతూ నడిచి బళ్ళుమని వాంతి చేసుకుని అక్కడే కూలబడి పోయాడు.

సైదులుకు ఎం చెయ్యాలో తెలియటం లేదు. ఇలాంటి పిరికి వెధవతో పెట్టుకునందుకు తనను తనే తిట్టుకుంటున్నాడు. విక్టర్ మాత్రం అలాగే కూర్చుండి పోయాడు. కొద్ది సేపటికి "మామ..... నా చెవులు.....రక్తం" అంటూ ముద్ద ముద్ద గా గొణిగి చెవులు మూసుకున్నాడు. సైదులు కు చాల కోపంగా ఉంది ! అయినా తమాయించుకుని "డార్లింగ్ ! ఏమయింది ? చెవులు ఎందుకు మూసుకుంటున్నావ్?" అడిగాడు.

"రక్తం కారుతున్నాయ్" అన్నాడు నూతిలోంచి మాట్లాడుతున్నట్లుగా.

అతని చేతులు తీసి  చూసిన సైదులు "రక్తం లేదు,  ఎం లేదు. తొందరగా వెళ్ళి పోవాలి మామ. లేక పొతే దొరికి పోతాం" అని తొందర చేశాడు. విక్టర్ నా వాళ్ళ కాదంటూ చేతులు అడ్డంగా ఉపాడు. చేసేది లేక సైదులు విక్టర్ ను వెనుక విపు మీద వేసుకుని కారు వెనుక సీటు లో పడేసి కారు ముందుకు పోనిచ్చాడు.

విక్టర్ ఇంటి దగ్గర  అతను రోజు పార్క్ చేసే చోట కారు ఆపి అతన్ని లేపి ఇంటికి పంపాడు. అలాగే తుళ్ళుతూ ఇంటికి వెళ్ళిన విక్టర్ ను తాగి వచ్చాడు అనుకుని ఎవరు ఏమి అనలేదు. అటు సైదులు తమ ఉరికి ప్రయాణం అయ్యాడు.

మరునాడు పొద్దున్నే ఎంత సేపటికి విక్టర్ నిద్ర లేవక పోయేసరికి తండ్రి వచ్చి చూశాడు. ఒళ్ళు కుంపటిల కాలి పోతోంది. వెంటనే అతన్ని హాస్పిటల్ లో చేర్పించారు. టెస్ట్ లు చేసిన డాక్టర్స్ కు అన్ని నార్మల్ గానే అని పించాయి. నీరసం పోవటానికి ఏవో సేలైన్స్ ఎక్కించారు. సాయంత్రం కల్ల పరిస్థితి మెరుగు అవ్వటంతో డిశ్చార్జ్ చేశారు.

మరునాడు ఆదివారం అలవాటు గా  చర్చ్ కు వెళ్ళాడు విక్టర్.  ఎప్పటిలాగే కీ బోర్డ్ ఉన్నా దగ్గరికి వెళ్ళి "మామ ఒక్క ఛాన్స్" అన్నాడు. అసలే హాస్పిటల్ నుండి వచ్చాడు అన్న సింపతి తో "సరే" అన్నాడు అది వాయిస్తున్న అతను.

విక్టర్ ఎక్కడ లేని సంతోషంతో కుర్చుని విచిత్రంగా ఎడమ చేతితో కీ బోర్డ్ వాయించటం మొదలు పెట్టాడు. కీ బోర్డ్ వాయిస్తున్న సంతోషం లో అతను గమనించు కోవటం లేదు. కాని అది చూస్తున్న అబ్బాయి నోరు వెళ్ళ బెట్టాడు. ఎందుకంటే విక్టర్ చాల బాగా వాయిస్తున్నాడు.అసలు అతను అంత బాగా ప్లే చేస్తాడని ఉహించని ఆ యువకుడు విపరీతమయిన ఆశ్చర్యంతో   చూస్తూ ఉండి పోయాడు.

అప్పటి వరకు అంత మంచి మ్యూజిక్ వినని అందరు కీ బోర్డ్ ఉన్నా వైపు చూశారు. అద్బుతాన్ని చూసినట్లుగా విక్టర్ ను చూడసాగారు. అప్పుడు కాని విక్టర్ కు అర్ధం కాలేదు ! తను చాల బాగా వాయిస్తున్నానని, అది కాకుండా ఎడమ చేతితో వాయిస్తున్నానని. అదిరి పడినట్లుగా లేచి భయటకు వెళ్ళి పోయాడు.

ఒంటరిగా కూర్చుని తన ఎడమ చేతి వైపు చూసుకుంటున్నాడు. కాని ఏమి తేడా అని పించలేదు. తనకు చాల ఆందోళనగాను,  ఆనందంగానూ ఉంది. ఎప్పటికి వాయించాలేను అనుకున్నా కీ బోర్డ్ అంత బాగా వాయిస్తున్నందుకు ఆనందంగా ఉంది .  ఏ  మాత్రం నేర్చుకోకుండా ! ఎడమ చేతితో వాయించడం చాల ఆందోళన కలిగిస్తోంది.

(ఇంకా ఉంది)

(మూడవ భాగం కోసం ఇక్కడ నొక్కండి.)

25, మార్చి 2014, మంగళవారం

చేతిలో భూతం !!! -1


"ఒరేయ్ వేస్ట్ ఫెలో ! మార్నింగ్ 9:30 అవుతోంది. ఇంకా ఎంత సేపు పడుకుంటావు రా? లేచి రెడీ అయి చర్చి కి రా" అని తండ్రి తిట్టి లేపటంతో కళ్ళు నులుము కుంటూ నిద్ర లేచాడు విక్టర్.

 హాలు లోకి వచ్చేసరికి అన్నయ్య, ఇద్దరు అక్కలు మరియు నాన్న రెడీ అయిపోయి చర్చి కి బయలు దేరారు. రెడీ అయినా వాళ్ళను చూస్తుంటే విక్టర్ కు చాల అసూయగా ఉంది. మెరిసి పోయే నిమ్మా పండు రంగులో హీరో, హీరోయిన్ల లాగా ఉన్నారు. 

పక్కన తమ డాడి మాత్రం వాళ్ళ రంగుకు మ్యాచ్ కాకుండా నల్లని బొగ్గు రంగులో ఉన్నాడు. అచ్చం అదే రంగులో ఆయనకు పోటిగా విక్టర్ కూడా నల్లగా మెరిసి పోతున్నాడు. అది చూసి  ఒక పెద్ద నిట్టూర్పు విడిచాడు. "విక్కి ! తొందరగా రారా !" అని అన్నయ్య మరియు ఇద్దరు అక్కలు డాడీ ని తీసుకుని చర్చి కి వెళ్ళిపోయారు.

బాత్ రూం లో దూరిన తనకు అద్దంలో తన తోడ బుట్టిన వారితో పోలిస్తే అసహ్యంగా ఉన్నా తన రూపం కనిపించింది. "ఏంటో ఖర్మ ! ఇంట్లో ఎవరికీ రాని తండ్రి రంగు మరియు అయన వికారమయిన రూపం తనకే  వచ్చింది" అని రోజులాగే వాపోయాడు.

అందరు చెప్పటం బట్టి, మరియు వారి పెళ్ళి ఆల్బమ్ చూసి తను తెలుకున్నది ! విక్టర్ తల్లి చాల అందమయినది. విక్టర్ తండ్రి మాత్రం చాల నల్లగా, కురుపిలగా ఉంటాడు. కానీ వాళ్ళిద్దరిది ప్రేమ వివాహం. విక్టర్ తండ్రి మంచితనం చూసి అతన్ని ప్రేమించి పెళ్ళి చేసుకుంది అతని తల్లి. తనను కని పురిట్లోనే చని పోయింది. అప్పటినుండి నాన్న మరియు అన్నయ్య ఇద్దరు అక్కలు తనను ఎంతో గారభంగా పెంచారు. వారి ప్రేమ తనను చెడ గొట్టిందో లేక తనకు తెలివి తేటలు తక్కువో తెలియదు కాని చదువు అబ్బలేదు.

ఎందులోనూ సరయిన ప్రతిభను చూపించ లేక పోయాడు.  ఎదుగుతున్న కొద్ది  ఆత్మ నున్యత పెంచుకుని ఎందులో ను రాణించ లెక  అందరి చేత చివాట్లు తినటం అలవాటు చేసుకున్నాడు. చదువు డిగ్రీ వరకు సాగించి,  ఫెయిల్ అయి ఇంట్లో ఖాళీగా కూర్చుంటే, తండ్రి మరియు తోడ బుట్టిన వారి సాధింపులు ఎక్కువ అయిపోయాయి. డబ్బులకు ఇబ్బంది కూడా మొదలయింది. అందుకే ఒక మల్టీ నేషనల్ కాల్ సెంటర్ కంపెనీ లో  క్యాబ్  డ్రైవర్ గా  పని చేస్తూ తన ఖర్చులు తనే వెళ్ళ దిసుకుంటున్నాడు విక్టర్.

 ఎది తనకు లేకపోతె దాన్నే కావాలని మనిషి మనసు మారాం చేస్తుంది. అందుకే తనకు లేని రంగు, అందం మరియు అమ్మాయిలను ఆకట్టు కోవటం అంటే విక్టర్ కు ఎక్కడ లేని పిచ్చి.  ముఖ్యంగా అమ్మాయిలన్న, వారితో మాట్లాడటం అన్నా విక్టర్ కు మహా ఇష్టమయిన విషయాలు. కాని తన దురదృష్టం ! అందం లేదు, చదువు లేదు పోనీ ఏదయినా స్పెషల్ టాలెంట్ తో ఆకట్టుకుందాం అని చర్చ్ లో  కీ బోర్డు కాని గిటార్ కాని నేర్చు కోవాలని ఎంతో ప్రయత్నించిన ఒక మోస్తారు గా కూడావాయించ లేక పోయాడు.

అసలు అతను చర్చ్ కు వెళ్ళెదె అమ్మాయిలను చూడటానికి. అందమయిన అమ్మాయిలను చూస్తూ వారిని తన కలల్లో రప్పించుకుని వారితో ప్రేమా, సరసాలు సాగించటం అతని అలవాటు. చర్చ్ లో అడుగు పెట్టి కీ బోర్డు ఉన్నా దగ్గరికి వెళ్ళి అది వాయిస్తున్న అబ్బాయితో "ఒరేయ్ మామ ! ఒక్కసారి ఛాన్స్ ఇవ్వరా" అన్నాడు.

దానికి అతను  "దేనికి బాబు ! అందరిని బెదర గొట్టి భయటకు పంపడనికా? ఎన్ని సార్లు ఫాదర్ తో తిట్లు తిన్నా నీకు రెండక్షరాలు ఇంకా రావటం లేదు" అన్నాడు వెటకారంగా.

విక్టర్ ఆశ్చర్యంగా "రెండక్షరాలు ఎంటిరా?" అని అడిగాడు.

"ఆ.....బుద్ది, జ్ఞానం ఇంకా సిగ్గు" అన్నాడు వెక్కిరింపుగా నవ్వుతు.

నిరాశగా అక్కడి నుండి వచ్చేసి  అమ్మాయిలు ఎక్కువగా ఉన్నా వరుసలో వెళ్ళి కూర్చున్నాడు. చర్చ్ అయిపోయిన తర్వాత అందరు భయటకు వస్తున్నారు. ఎప్పటిలాగానే అందరు అమ్మాయిలను చూస్తూ ఉన్నాడు విక్టర్.  చూడబోతే ప్రతి వాడికి గర్ల్ ఫ్రెండ్ ఉన్నట్లు ఉంది. ప్రతి అమ్మాయి ఎవడినో  ఒక్కణ్ణి చూస్తూ సిగ్గు పడుతూ వెళ్తోంది.

ఎలాగయినా ఎవరి తోనయిన మాట్లాడాలని ఎదురుగా వస్తున్నా అమ్మాయిని పలకరించాడు "హాయ్ ! కేథరిన్" అని.

ఆమె పలకుండా వెళ్తొంటే  చెయ్యితో చిన్నగా భుజం తట్టాడు వెనుక నుండి. చివుకున్న  వెనుకకు తిరిగింది ఆమె. విక్టర్ నవ్వుతు "హాయ్" అన్నట్లుగా చెయ్యి ఉపాడు.

"ఐ యాం వెరీ బిజీ నౌ"  అని  కోపంగా చూసింది.

బిక్క చచ్చిపోయాడు !  "సారీ" అని చెప్పి అక్కడనుండి భయటకు వచ్చేశాడు.  కొద్ది సేపటికి ఆ అమ్మాయి తన అన్నయ్య తో హ్యాపీ గా మాట్లాడుతూ కనిపించింది.

అతనికి ఇలాంటి అవమానాలు కొత్త కాదు. కాని ఎన్ని సార్లు అవమానం పొందిన దాని భాధ ప్రతిసారి పెరుగుతుందే కాని తగ్గటం లేదు. అందుకే అర్జెంటు గా దిన్ని మర్చి పోవాలి ! కొద్ది దూరం లోనే ఉన్నా బార్ లో దూరి పోయాడు. బీర్ ఆర్డర్ చేసి,  రాగానే సిప్ తీసుకున్నాడు.

కొద్ది క్షణాలకే ఫోన్ మోగింది, తీసి చుస్తే సైదులు గాడు. ఫోన్ ఎత్తి "హలో ! చెప్పురా సైదు" అన్నాడు విక్టర్.

"విక్కి డార్లింగ్ ! తాటి కల్లు ఫుల్ వేసే సరికి నువ్వే గుర్తచ్చినావ్ ! అందుకే చేస్తున్నా. ఇంతకూ ఎక్కడున్నావ్ డార్లింగ్" అన్నాడు సైదులు  కల్లు ఎక్కువయి నోరు తడబడుతుంటే.

దానికి "నేను బి మందు తాగటానికి బార్ కు వచ్చిన రా" అన్నాడు.

"మామ సంథింగ్ రాంగ్ ! నువ్వు ఇప్పుడు చర్చ్ లా పోరిలను చుసుకుంట ఉంటావ్ కదా" అన్నాడు ఆశ్చర్యంగా మాట తడబడుతూనే.

 విక్టర్ ఏడ్చినంత పని చేసి  "మామ నాకు బతకాలని లేదురా ! ఎ ఒక్క పోరి నన్ను కేర్ చెయ్యడం లేదు. నువ్వే ఏదయినా చెయ్యాలి రా ! నా కోసం" అన్నాడు.  సైదులు ఉరి వాడు కావటం తో తన దగ్గర ఏవయిన మంత్రాలూ, లేదా వశీకరణ చేసుకునే మూలికలు లాంటివి ఉంటాయని అతని  నమ్మకం.

అప్పుడు సైదులు "డార్లింగ్ ! పొరిల కోసం చచ్చి పోవుడు పిరికి తనం. నీ కెందుకు నేను ఉన్నా కదా ! రేపు డ్యూటీ కి ఎక్కుత, మొత్తం మాట్లాడుదాం. మంచిగా తాగి జాగ్రత్తగా ఇంటి కి వెళ్ళు" అని చెప్పి ఫోన్ కట్ చేశాడు.

తర్వాత సైదులు స్నేహితులలో  ఒకడు "తాగిన తర్వాత అమ్మాయిలు గుర్తు రావాలి గాని ! నువ్వేంట్రా ఎవడికో ఫోన్ చేసి డార్లింగ్, విక్కి, లక్కీ అంటావ్" అన్నాడు ప్రశ్నార్థకంగా.

 "వాడు నేను సెమ్ కంపనీ లో క్యాబ్ డ్రైవర్స్. ఇప్పుడు మన ఫ్రెండ్" అన్నాడు గర్వంగా.

"పరమ చెత్త నా కొడుకువి నీకు వాడు ఫ్రెండ్ ఏంట్రా ! లంబాడి తండా పోరిలను అనుభవించుడు,  వాళ్ళు ఒప్పుకోక పొతే చంపి పాతెసుడు" అన్నాడు మరో స్నేహితుడు.

"ఒరేయ్ ! మీరు  కూడా ఉన్నారు  కదరా నాతొ పాటు !  హైదరాబాద్ లో రూం ఉన్నా కూడా, 100 కిలోమీటర్ల దూరం ఉన్నా మన ఉరికి ప్రతి శని , అది  వారలు వచ్చేది ఎందుకు రా ? మిమల్ని కలిసి ఎంజాయ్ చేద్దామనే కదా" అన్నాడు తన అలక గొంతులో పలికిస్తూ.

అందుకు ఆ స్నేహితుడు "సరే రా ! గొర్రె కసాయి వాణ్ణి నమ్మినట్లు నీకు బాగానే దొరికిండు ఆ బకరా గాడు" అన్నాడు వెటకారంగా.

"మామ ! అమాయకుడు ఎప్పుడు నమ్మేది నాలాంటి దొంగ నాయల్నేరా ! ఎందుకంటే, వాడిలో లేని తెగింపు, ధైర్యం నాలో నిండుగా ఉంటాయి కాబట్టి" అన్నాడు హీరోలాగా పోజు కొడుతూ.

"ఇంతకూ ఎప్పుడు వెళ్తున్నావ్ రా సిటి కి" అన్నాడు మరో స్నేహితుడు.

"రేపు మార్నింగ్ వెళ్తున్నా మామ. మద్యహ్నం నుండి డ్యూటీ కదా మనకు" అన్నాడు సైదులు.

*******************************************

సోమవారం పొద్దున్నే ఫోన్ మోగటంతో విసుగుగా ఫోన్ ఎత్తింది ప్రియమణి "హలో ! ఏంటి మమ్మీ ఇంత పొద్దున్నే చేశావ్" అంది కోపంగా.

అవతలి నుండి వాళ్ళ అమ్మ "అదేంటే ! ఉదయం పది అవుతుంటే పొద్దున్నే అంటావ్. డ్యూటీ ఉన్నా రోజు ఎలాగు లేట్ గా పడుకుంటావు లేట్ గా లేస్తావు. కనీసం డ్యూటీ లేని రోజు అయినా కాస్త పొద్దున్నే లేవకూడదు" అంది  మందలిస్తూ.

"మన ఉరు నుండి ఇప్పుడు నన్ను నిద్ర లేపటానికి చేశావ ఫోను  ! అసలు విషయం ఏంటో చెప్పు" అంది చిరాకుగా.

"మణి ! మామయ్య నీకు ఒక సంభందం తెచ్చాడు రా. అబ్బాయి అమెరికా లో ఉంటాడట. నువ్వు ఏమంటావ్" అంది సంబరంగా.

"అయ్యో అమ్మా ! అమెరికా అయినంత మాత్రాన ఎవడో, ఏమిటో చూడకుండా,  మాట్లాడకుండా ఎలా చేసుకుంటాను. మీకు నచ్చితే నేను పండుగకు ఇంటికి వచ్చినప్పుడు మాట్లాడుదాం. నువ్వు అనవసరంగా అత్ర పడి పోయి నా నిద్ర చెడ గొట్టే  పనులు పెట్టుకోకు"   అంది  విసుగు పడుతూ.

"ఒక్కగానొక్క కూతురివి ! మాకు దూరంగా సిటి లో హాస్టల్ లో ఉంటూ, వద్దని చెప్పిన జాబు చేస్తున్నావ్. ఎలా ఉన్నవో ? అని  చెయ్యటం కూడా తప్పేనా" అంది బాధ పడుతూ ప్రియమణి తల్లి.

"అమ్మా ప్లీజ్  !  నువ్వు అలా భాద పడొద్దు. నాకేం కాదు ! నీకు నచ్చిన వాడినే నేను పెళ్ళి చేసుకుంట. ఓకే నా ? నాన్న గారు భాగున్నారు కదా? సరే మరి నేను ఆఫీసు కు రెడీ అవ్వాలి. బై" అని ఫోన్ పెట్టేసింది ప్రియమణి.

తర్వాత టవల్ తీసుకుని హాస్టల్ బాత్ రూం లో దూరి పోయింది.  "1 గంటకు ఆఫీస్  క్యాబ్ వస్తుంది ఈ లోగ అన్ని పనులు  కానిచ్చి భోజనం చెయ్యాలి. ఆ క్యాంటీన్ లో తిండి తినలేక పోతున్నాను.  మళ్ళి అర్ద రాత్రి 12 గంటలకు కాని విలు కాదు" అనుకుంది మనసులో.

స్నానం నుండి వచ్చి, జీన్స్ మరియు టి షర్టు వేసుకుని జుట్టు అలాగే లూస్ గా వదిలేసి,  లైట్ గా లిఫ్ స్టిక్ పెట్టుకుని హాస్టల్ మెస్ లోకి వెళ్ళింది ప్రియమణి. అక్కడ కొందరు అమ్మాయిలు అప్పటికే భోజనం చేస్తున్నారు.

అందులో ఒక అమ్మాయి "వావ్ మణి ! అదిరి పోయావే. సూపర్ డ్రెస్సు. అసలు నీ స్ట్రక్చర్ కు ఏ డ్రెస్ అయిన సూట్ అవుతుంది" అంది సంబ్రమాశ్చర్యాలతో.

దానికి ప్రియమణి "థాంక్యు థాంక్యు" అంది సిగ్గుతో వంగి చేతితో సలాం పెడుతూ.

అప్పుడు మరో అమ్మాయి "నేనే గనక మగాణ్ణి అయితే నిన్నే పెళ్ళి చేసుకునే దాన్నే" అంది ప్రియమణి చెయ్యి పట్టి పైకి లాక్కుంటూ.  అందరు ఒక్కసారిగా ఘొల్లుమని నవ్వారు.

 "ఉరుకొండే మీరు మారిను. మునగ చెట్టు ఎక్కిస్తారు" అంది చిరు కోపం చూపిస్తూ.

అలా సరదాగా కబుర్లు చెప్పుకుని భోజనం ముగించింది. తర్వాత ఆఫీసు వెళ్ళటానికి క్యాబ్ కోసం ఫోన్ చేసి ఎదురు చూస్తూ కూర్చుంది.

*************************************************

"సైదులు మామ ! ఎలాగయిన నువ్వే నాకో అమ్మాయిని సెట్ చెయ్యాలి రా" అన్నాడు విక్టర్ గొముగా.

దానికి సైదులు కోపపడుతూ "నా దగ్గర ఎమన్నా పోరిలా ఫ్యాక్టరీ ఉన్నదా ! లేక నేనేమన్నా అమ్మాయిల బ్రోకర్ నా" అన్నాడు.

"అది కాదు మామ ! మీ ఉర్లల్ల మంత్రాలు ఇంకా తాయెత్తులు అవి  ఉంటాయి కదరా" అన్నాడు అమాయకంగా.

దానికి సైదులు బిగ్గరగా నవ్వి "ఓరి పిచ్చోడ ! నువ్వు వాటిని నమ్ముతున్నావా ? ఉరిలో పుట్టి పెరిగినా నేనే నమ్మను వాటిని" అన్నాడు. అది వినటం తోనే విక్టర్ లో నీరసం ఆవహించి అక్కడే కూలబడి పోయాడు.

సైదులు రహస్యంగా "చూడు మామ ! పోరిలను పడెయ్యటానికి చాల విషయాలు కావాలి. అదే వాళ్ళను ట్రాప్ చెయ్యటానికి ! ఏది అవసరం లేదు. తప్పించు కొనే తెలివి తేటలు ఉంటె చాలు" అన్నాడు.

విక్టర్ కు అర్ధం కాలేదు "ట్రాప్ చెయ్యటం అంటే" అన్నాడు అంతే రసహ్యంగా.  సైదులు ఏదో చెప్పేలోపు విక్టర్ ఫోన్ మోగింది. చూస్తే క్యాబ్ మేనేజర్ ఫోన్ చేస్తున్నాడు.

"సైదు మామ,  నాకు ఏదో పికప్ వచ్చి నట్లు ఉంది. సాయత్రం మాట్లాడుదాం" అని చెప్పి పికప్ అడ్రస్ కి బయలు దేరాడు.

అడ్రస్ కి వెళ్ళి "మేడం ! కింద వెయిట్ చేస్తున్నా రండి" అని ఫోన్ చేశాడు.

కొద్ది సేపటికి ఆమె కారు వెనుక తలుపు తీసుకుని కూర్చుంది. కారంత ఆమె పెర్ఫ్యూమ్ తో నిండి పోయింది. విక్టర్ తన కారులో  అద్దాన్ని ఆమె అందమయిన  మొఖం కనిపించేలా అడ్జస్ట్ చేసాడు.  ఆమెను అలా చూస్తూ డ్రైవ్ చెయ్యటం చాల కష్టంగా చాల అనిజిగా ఉంది అతనికి. ఆమె సెంట్ ను గుండెల నిండా పిలుస్తూ ఆమె ఎర్రని పెదవులు కసితీరా చూస్తున్నాడు. అవేవి పట్టని ఆమె సెల్ ఫోన్ లో గేమ్ ఆడుతూ కూర్చుంది.

కొద్దిసేపటికి తానె "ఏంటి విక్టర్ ! వీకెండ్ ఎలా అయింది" అంది క్యాసువల్ గా.

"ఎం వీకెండ్ మణి మేడం. ఆఫీసు ఉంటేనే బెటర్ అనిపించింది" అన్నాడు నిరుత్సాహంగా.

"ఎందుకలా ?" అనడిగింది ఆశ్చర్యంగా.

అప్పుడు  ఉషారుగా "ఆఫీసు ఉంటె మీలాంటి వాళ్ళను చూడచ్చు. అదే ఆఫీసు లేక పొతే ఏముంటది" అన్నాడు.

అందరితో ఫ్రీగా మూవ్ అయ్యే మనస్తత్వం ఉన్నా ప్రియమణి దాన్ని  కంప్లిమేంట్ లాగే తీసుకుని "నువ్వు మరీ ఓవర్ చేస్తున్నావ్ కదా" అంది మందలింపుగా.

తర్వాత ఆఫీసు దగ్గర దిగి రిజిస్ట్రార్ లో సైన్ చేసి లోపలికి  వెళ్ళి పోయింది ప్రియమణి.


(ఇంకా ఉంది)

రెండవ భాగం కోసం ఇక్కడ నొక్కండి.

21, మార్చి 2014, శుక్రవారం

లెజెండ్ ఆడియో (హాస్యం)

(కొద్ది రోజుల క్రితం జరిగిన లెజెండ్ ఆడియో ఫంక్షన్ ఈ మధ్యే యుట్యూబ్ లో నేను చూడటం జరిగింది. అది చూసినప్పుడు చాల సందర్బాలలో నాకు నవ్వు వచ్చింది. దాన్ని మీతో పంచుకోవాలని సరదాగా ఇది రాసాను.)

ఇద్ద్దరు మిత్రులు యాదగిరి, రాజు ఒక సాయంత్రం మందు కొడుతూ టీవీ   చూస్తు చానెల్స్ తిరగేస్తుండగా ఏదో చానెల్ లో  లెజెండ్ ఆడియో ఫంక్షన్ ప్రసారం అవుతూ కనిపించింది. అసలే బాలయ్య డైలాగులు అంటే ఇష్టపడే ఇద్దరు ఆ ఫంక్షన్ ను  పూర్తిగా చూడాలని నిర్ణయించు కున్నారు. 

యాదగిరి: ఈ సినిమా పేరు ఎందిరా? లెజెండ్ అని ఉంది. నాకు తెలిసి ఇది మోహన్ బాబు సినిమా అనుకుంటా !

రాజు: మోహన్ బాబు సినిమా ను బాల కృష్ణ ఎందుకు తీస్తాడు రా? నువ్వు ఏమన్నా ఆ సినిమా చూసినవ ఏందీ?

యాదగిరి: కాదురా ! అప్పుడెప్పుడో మోహన్ బాబు నేను లెజెండ్ నేను లెజెండ్ అని టీవీ ల చెప్పినట్లు గుర్తు. 

రాజు: అరె ఆ విషయమా? అది సినిమా గురించి కాదురా బై. సినిమా ఉత్సవాలు అయినాయి కదా ! దాంట్ల చిరంజీవికి లెజెండ్ ఇస్తే నాకు బి లెజెండ్ అవార్డు కావాలని లొల్లి పెట్టిండు. 

యాదగిరి: అంటే ! అవార్డు ఏది ఇస్తే అది తీసుకుంటారు గాని ! నాకు అది కావలె ఇది కావలె అని జబర్దస్త్ చేస్తార?

రాజు: చిరంజీవి, ఆయన ఎప్పుడో కలిసి పోయిండ్రు. నేను పాము ఈన జెర్రి అని చెప్పుకున్నారు (టామ్ అండ్ జెర్రీ). ఒకళ్ళ మనసు ఒకళ్ళం  దోచుకున్న దొంగలం  అని కూడా చెప్పిండ్రు,  టీవీల మంచిగా అలుముకున్నారు. 

యాదగిరి: అబ్బా ఎంత మంది అచ్చిండ్రు చూసినవ? బాలయ్య క్రేజే వేరు రా బై. 

రాజు: చాలు తియ్యు రా బై. సినిమా హీరో కనిపిస్తే ఎడికయినా అస్తారు జనం. 

యాదగిరి: అరె ఈ యాంకరు పేరు అనసూయ కద? జబర్దస్త్ ల వస్తుండె. అబ్బా ! మస్త్ ఉంటది రా బై. 

రాజు: ఆమెకు పెండ్లి అయ్యింది. ఒక పిలగడు కూడా పుట్టిండు. నువ్వు ఎక్కువ ఆశపడకు బిడ్డ. 

యాదగిరి: అయితే మనకేంది  కాక పొతే మనకేంది. సూడదలికి మంచిగుంటది అన్న. అలీ కూడా చేస్తుండు కదా యాంకరింగ్. 

రాజు: ఎ ఫంక్షన్ కు వచ్చిన డబ్బా కొట్టి కొట్టి చంపుతడు రా నాయన. 

యాదగిరి: అరె ! ఆలను పిలిచేడిదే అందుకు. తారిప్ చేసి తారిప్  చేసి ఫాన్స్ ను అరిపించి అరిపించి ఒక్కొక్కోడి నోరు పడిపోయే టట్లు చేసి ఇంటికి పంపాల. 

రాజు: వాళకేం వస్తాది  రా?

యాదగిరి:  జనం ఎంత అరిస్తే సినిమా అంత హిట్ అవుతది అని అందరు అనుకుంటారు. గట్లనే హీరో క్రేజ్ మస్త్ ఉంది అని సినిమా ఎట్లా ఉన్నా మొదటి రోజే అందరు చూస్తరు. కతం,  వారం రోజులల్ల డబ్బులు వచ్చేసే. అరేయ్ !  స్క్రీన్ మీద దూకుడు ఇంకా ఈగ అని పడుతుంది ఎందుకు రా?

రాజు: ఈ సినిమా దూకుడు నిర్మాతలు ఇంకా ఈగ నిర్మాతలు కలిసి తీసిండ్రు. అందుకోసం అనుకుంటా. 

యాదగిరి: అంటే ఫుల్ బారి బడ్జెట్ సిన్మాన ఏందీ? ఇంతమంది నిర్మాతలు కలిసిండ్రు !

రాజు: ఒక్కవేళ ఫ్లాప్ అయితే ఎక్కువ నష్టం రావద్దని కావచ్చు. 

యాదగిరి: అరె లోకేష్ బాబు కూడ వచ్చిండు కదా ! 

రాజు: మామ సినిమా ఫంక్షన్ కు అల్లుడు రాడ ఏందీ ! 

యాదగిరి: అరేయ్ ఇల్ల  ఇంట్ల మామ అలుల్ల లొల్లి భలే ఉంటాది రా బై. అప్పట్లో ఎన్టీఆర్,  చంద్రబాబు. ఇప్పుడు బాలయ్య, లోకేష్. ఎవరిని ఎవరు ఎం చేస్తారో ఇప్పుడు. 

రాజు: బాలయ్య ఎన్టీఆర్ లాంటొడు  కాదురో. కాల్చి పారేస్తాడు. 

యాదగిరి: అరె అటు చూడురా !  వాళ్ళు డాన్సు చేస్తుంటే ఎంత చక్కగా చప్పట్లు కొడుతూ ఎంజాయ్ చేస్తున్నాడు. బాలయ్య పాపం అమాయకుడురా. 

రాజు: అదేరా నేను చెప్పేది. తెలివయినోడిని గెలికితే వాడు అలోచించి కుట్ర చేసి ఏదయినా చెయ్యాలని చూస్తాడు. అదే బాలయ్యను గెలికితే అక్కడిక్కడే సపా చేస్తాడు. అందుకే బాలయ్య బహు డేంజర్. 

యాదగిరి: జగపతి బాబు కూడ ఉన్నాడట కదా ఇండ్ల ?

రాజు: విలన్ గా చేసిండట. ఫుల్ స్టైల్ గా ఉంటాది నా పాత్ర  అని చెప్పిండు. నా ఫాన్స్ బాధ పడద్దు, నేను మళ్ళ హీరో గా కూడా చేస్తా అన్నాడు. 

యాదగిరి: ఈయన ఫాన్స్ భాధపడ్డ రా? అసలు ఇప్పుడు ఎవరన్నా ఉన్నారా? డబ్బులెందుకు పోగొట్టు కోవాలె పూలు అమ్మిన దగ్గర కట్టెలు ఎందుకు అమ్మాలె. 

రాజు: కాని మనోళ్ళు అన్ని రకాలు చేసుడు నేర్చుకోవల్ర భై. ఎప్పుడు చూడు హీరో అంటారు తొడలు కొడుతారు. యాభై దాటినా యంగ్ హీరో అంటారు ! ఈయన మంచి పని చేసిండు. 

యాదగిరి: అరె జగపతి బాబు అస్తుండు మాట్లాడానికి. అరేయ్ ఎం చెప్పిండు బాలయ్య గురించి. అదే వాక్ మాన్, కేసెట్ , పెన్సిల్ తోని  కేసెట్ తిప్పుకుంటా సింపుల్ గా ఉన్నడు అంట. 

రాజు: అదే వాక్ మాన్, అదే కేసెట్, అదే పెన్సిల్ తో దాన్ని తిప్పు కోవటం. సింపుల్ గా ఉండుడ  ! లేక అక్కడే ఆగిపోవుడా ? 

యాదగిరి: అంటే ఏందిరా ? బాలయ్యకు డబ్బులు లేవా ఐపాడ్ లు,  ఐఫోన్ లు కొనుక్కోవటానికి. 

రాజు: డబ్బులు లేక కాదుర. వాటి వాడకం  తెలియక ! ఆయన ఇంకా వాక్ మాన్ ల  కేసెట్  పెట్టుకుంటూ,  పెన్సిల్ తోని  తిప్పుకుంటూ ఉన్నాడని అర్ధం అస్తుంది అంటున్నా. 

యాదగిరి: బాలయ్య బాబు వాడటం మొదలు పెడితే అయన కన్నా బాగా ఎవడు వాడలేడు. 

రాజు: అయన వాడుకో బడ్డ కూడ, ఆయనంత బాగ ఎవరు వాడ బడరేమో. 

యాదగిరి: బాలయ్య ఫాన్స్ ఇక్కడ. హర్ట్ చేసావంటే అసలే మందు యేసి ఉన్నా. కొడుకా నరుకుతా. 

రాజు: ఆవేశ పడకురా. నేను చెప్పింది చంద్ర బాబు  వాడుకోవటం గురించి కాదు. డైరెక్టర్ బోయపాటి వాడకం గురించి. ఆక్టింగ్ బాగా చేయించాల కదా. 

యాదగిరి: ఓరి ఓరి ఓరి చెప్పవెంది రా. నేనింక గమనిస్తాలె,  డైరెక్టర్ బోయపాటి సినా? ఇంకేంది ! ఇది గూడ హిట్టే. ట్రైలర్ ఎసిండ్రు చూడు. 

రాజు: వారెవ్వా ట్రైలర్ ఏముంది రా బై. అచ్చం సింహ లెక్కనె పవర్ ఫుల్ గా ఉన్నది. 

యాదగిరి: ఏందీ రా ఎక్కిరిస్తున్నవా ? ట్రైలర్ సింహ లెక్క ఉన్నదా? కండ్లు పెట్టి చూడు. దాంట్ల మీసాలు ఎట్లా ఉన్నాయి, దింట్ల ఎట్లున్నాయి. అండ్ల మెడ మీద టాటూ లేదు ఇండ్ల టాటూ ఉన్నది. డైలాగులన్ని డిఫరెంట్. 

రాజు: నిజమే రా డైలాగులు అన్ని డిఫరెంట్ ఉన్నాయి. "సీటు కాదు కదా అసెంబ్లీ గేటు కూడా తాక నివ్వను" ఈ డైలాగు వాళ్ళ బావ బాలయ్య తో అన్నట్లు ఉంది రియల్ లైఫ్ ల. 

యాదగిరి: ఛల్ ! వేస్ట్ ఫెల్లో. తెలుగు దేశం పార్టి ఎన్టీఆర్ పెట్టింది. అయన కొడుకులకు కాకపోతే ఇంకా ఎవరికీ ఇస్తారు.

రాజు: ఎన్టీఆర్ కొడుకులు నలుగురి పేరు చెప్పురా. 

యాదగిరి: బాల కృష్ణ, హరి కృష్ణ, రామ కృష్ణ ఇంకా ఇంకా.....గవ్వన్ని ఇప్పుడెందుకు రా బై. రాజ మౌళి గూడ అచ్చిండు ! ఏందీ మొత్తం గడ్డం పెంచిండు?

రాజు: ఇప్పుడు బాహుబలి తిస్తుండు కదా. అండ్ల హీరోలు గడ్డం పెంచిండ్రు ఈయన బి పెంచిండు. 

యాదగిరి: అంటే అయన సినిమాల్ల హీరోలు ఎట్లా గెటప్ ఎస్తె అట్లా తయారవుతాడ? 

రాజు: చుడలె ! ఛత్రపతి టైం లా ప్రభాస్ లాగా మీసాలు పెంచిండు. యమ దొంగ టైం ల జూనియర్ లెక్క పెద్ద జుట్టు పెంచిండు. మగధీర టైం ల రామ్ చరణ్ తోని పోటి పడి గుర్రం స్వారి చేసిండు. 

యాదగిరి: మరి ఈగ టైం ల ఈగ లాగ రెక్కలు పెట్టుకున్నాడ? 

రాజు: కాదుర బాబు. నాని లెక్కనె మీసాలు తీసేసి అయిన కంటే యంగ్ తయారయిండు. 

యాదగిరి: ఇంకా నయం హీరో క్యారెక్టర్ పిచ్చోడు ఐతే ఎట్లా చేస్తాడో. 

రాజు: దేవి శ్రీ వచ్చిండు చూడు. కతర్నాక్ మ్యూజిక్ ఇస్తాడు బై. 

యాదగిరి: కాని ఎప్పుడో ఒక్కసారి విన్నట్లు ఉంటాయి రా బై ఈయన పాటలు.  థమన్ అయితే వెరైటి గా ఉంటాయి పాటలు. 

రాజు: అంత డైరెక్టర్ మీద ఉంటది  రా బై. బోయపాటి మాట్లాడుతుండు వినురా. చూడు అభిమానుల రక్తం కుత కుత లాడుతదట. వాళ్ళ కోసమే సినిమా తీస్తాడట. 

యాదగిరి: అంతే కదరా. ఫాన్స్ లేక పొతే హీరోలు లేరు గదా. 

రాజు: ఫాన్స్ కోసమే సినిమాలు దిస్తే తర్వాత నిర్మాతలు ఉండరని ఎప్పుడు తెలుసు కుంటారో ఇళ్ళు. 

యాదగిరి: అన్నింట్లా ఏదో పుల్ల పెట్టక పొతే నీకు మనసుల పట్టద? అయన చెప్పింది ఫాన్స్ కొరుకొనెటియి ఉండి అందరికి నచ్చేటట్లు తిసిన అని. 

రాజు: అచ్చా !  అన్ని కలిపి కిచిడి చేసిండు మన ప్లేట్ల పెట్టిండు  అన్నట్లు. 

యాదగిరి: చుడురా ఎంత కరేజ్ తో చెప్పుతున్నాడు. సినిమా గుండె మిద చెయ్యి యెసుకొని చూస్తారని. పగిలి పోతుందట. 

రాజు: ఏందీ పగిలేది  !  గుండెనా ! నిర్మతలద?  లేక చూసె  టొల్లద? 

యాదగిరి: సినిమా రా బై. టోటల్ ఫ్యామిలీ తోని చూడచ్చంట. కళ్ళ నీళ్ళు పెట్టుకుంటరంట ! చూడు.  ముందు అయన చెప్పేది విని మాట్లాడు. 

రాజు: సినిమా నచ్చిపెట్టుకుంటారో లేక ఎందుకు వచ్చాము రా బాబు అని పెట్టుకుంటారో. 

యాదగిరి: ఇంకా నువ్వు అపు. బాలయ్య బాబు స్పీచ్ మొదలయింది విను. 

రాజు: శుక్లం బరధరం విష్ణు చతుర్ భుజం ప్రసన్న వదనం జ్యాయే. సర్వ విజ్ఞోప శాంతయే కృష్ణం వందే జగత్ గురు. సరస్వతి నామస్తుబ్యం వరదే కామా రూపిణి విద్య రంభం కరిష్యామి. 

యాదగిరి: ఏందిరా !  ఇష్టం వచ్చినట్లు చదువుతున్నావ్ శ్లోకలు. 

రాజు: అంటే బాలయ్య బాబు చదివితే మూసుకొని చూస్తావ్. నేను చదివితే లొల్లి చేస్తావ్. 

యాదగిరి: అరె !  ఆయనంటే తెలుగు బాగ మాట్లాడుతడు,  రోజు పూజలు చేస్తాడు,  అందుకే చదువుతుండు. 

రాజు: అంటే ! రోజు పూజారి గుడిలో మంత్రాలూ చదువుతడు అని,  పలకరించే ప్రతిసారి ఒక మంత్రం చదవాల్న? పోనీ దాని అర్ధం చెపితే అయినా బాగుండేది గద. అంత తత్తర పడుతూ చదవటం దేనికి,  అందరిని చంపటం దేనికి ? బిత్తిరి తనం గాకపోతే. 

యాదగిరి: అబ్బా వినురా. 

రాజు: నలు దిక్కులా నుంచి, నలు చెరగాల నుంచి, నలు మూలల నుంచి తరలి వచ్చిన అభిమానులకు అంట. ఆ మూడు మాటలకు తేడా ఏందో  కొంచెం చెప్పురా. 

యాదగిరి: నువ్వు అన్నింట్లో విమర్శలు చెయ్యటం ఆపెయ్. అంత మంది ముందు అప్పటికప్పుడు మాట్లాడితే తెలుస్తది. 

రాజు: ఏందీ బాలయ్య దేవిని భయపడ్డావ?  అని అడుగుతున్నాడు. 

యాదగిరి: అంటే అయన పవర్ ఫుల్ క్యారెక్టర్ చూసి భయపడ్డావ అని అడుగుతుండు రా మజాక్ లా. 

రాజు: ఎంత పవర్ ఫుల్ అయితే మాత్రం దెయ్యం ను చూసినట్లు భయపడుతర్రా బై. పిచ్చి వాగుడు కాక పొతే. 

యాదగిరి: బాలయ్యను చూసి భయపడనోడు లేడు ఇండస్ట్రీ లా. అది తెలుసుకుంటే మంచిది. 

రాజు: ఎందుకంటే, ఒకడు ఆయనకు ఎదురు ఎల్లిన,  అయన వాడికి ఎదురు ఎల్లిన వాడికే రిస్క్,  ట్రైలర్ లా చెప్పిండు కద. 

యాదగిరి: జగపతి బాబును ఎంత బాగ పోగుడుతున్నాడు చూడు. 

రాజు: అయన విలన్ కాదు, కతర్నాక్ పాత్ర అని చెప్పదలిగి వాళ్ళ నాయన గురించి ఇంకా సమర సింహ రెడ్డి గురించి ఇన్ని చెప్పల్లా రా బై? 

యాదగిరి: అరె ! ఏందిరా బై. సినిమా గురించి చెప్పి ఎవరు ఎట్లా చేసిండ్రు అని చెప్పడానికి  ఏందో ఏందో చెపుతడు. నిద్ర పట్టదు, పరకాయ ప్రవేశం అని. 

రాజు: గిల్లు కుంటడట ! పాత్ర లోంచి భయటకు రాదలిగి. డైరెక్టర్ కట్ చెపుతడు కదరా. డైలాగులు చెప్తుండు  చూడు. 

యాదగిరి: డైలాగులు చెప్పుడు అపు బాలయ్య. ఏదో సినిమాల్లా ,  చూసుకొని చెపుతావ్ అని మాకు దెల్సు. 

రాజు: అయ్యో దేవుడా. ఏందిరా మీ హీరో గిట్లా చేస్తుండు. 

యాదగిరి: ఏందీ ! మా హీరోనా? అంటే మా ఇంట్ల పుట్టిండా? ఏందీ. 

రాజు: అగొ అందరు లేచి పోతుండ్రు గదురా ! 

యాదగిరి: మరి ! ఒళ్ళు ఉంటారు బె గిట్ల మెదడు తింటే. ఛల్ !  చానెల్ మార్చు. 

బాలయ్య స్పీచ్ పూర్తికాకుండానే చానెల్ మార్చిన వారికి,   పవర్ స్టార్ పార్టి పెడుతున్నాడని న్యూస్ తెలిసి,  ఎలాగయినా దాన్ని లైవ్ చుడాలనుకున్నారు యాదగిరి, రాజు. 


19, మార్చి 2014, బుధవారం

నాకో నిజం తెలిసింది !!! -2



నాకో నిజం తెలిసింది
అందం అనందం లో
అనందం తృప్తి లో
తృప్తి  ఆపేక్షను అణుచుటలో ఉందని

నాకో నిజం తెలిసింది
భాద్యత బరువునే  కాదు
అనుభవన్ని ఇస్తుందని
అనుభవం తెలివిని పెంచుతుందని

నాకో నిజం తెలిసింది
అతి విమర్శ ఇష్టాన్ని  చంపుతుందని
అతి పొగడ్త బద్దకాన్ని పెంచుతుందని
అతి వినయం గౌరవణ్ణి తగ్గిస్తుందని

నాకో నిజం తెలిసింది
డబ్బుతో కూలీలను కొనగలం కాని
మేలు కోరే మనుష్యులను కదాని

నాకో నిజం తెలిసింది
మన  వారికి  వివరణ అవసరం లేదని
పరాయి వారికి అది అనవసరం అని

నాకో నిజం తెలిసింది
ఆయుధం మనిషిని లొంగదిస్తుందని
మాట మనసును సైతం లొంగదిస్తుందని

నాకో నిజం తెలిసింది
మన భవిష్యత్తును మన ఘతం కాక
మన వర్తమానం నిర్ణయించాలని

 నాకో నిజం తెలిసింది
మన విజయాలు ఇతరులకు చెప్పటం
గొప్ప కోసం కాకుండా వారిని
ఉత్తేజ  పరచేలా ఉండాలని

నాకో నిజం తెలిసింది
ఆవేశ పడటం అందరికి సాధ్యం అని
ఓపికగా ఉండటం కొందరికే సాధ్యం అని
అది అంత తేలిక కాదని

నాకో నిజం తెలిసింది
తెలివయిన వారి కింద పనిచేసే కన్న
మూర్ఖుల కింద పని చేస్తే
తొందరగా ఎదుగుతాం  అని

నాకో నిజం తెలిసింది
విజయానికి కొలమానం
ఎంత సాధించమని కాదని
ఎన్ని అడ్డంకులలో సాధించమని

నాకో నిజం తెలిసింది
విజయం కోసం ప్రయత్నం
సాధ్యసధ్యల  మిద సాగాలని
లేదంటే అది వృదా ప్రయాసేనని

నాకో నిజం తెలిసింది
నిలకడ లేని మనసు
నిశ్చయం లేని మనిషి
ఆశలేని జీవితం
ధైర్యం లేని ప్రాణం
ఎందుకు పనికి రావని