14, జనవరి 2013, సోమవారం

బాబాయి ! అమ్మాయి !!

(కథ ప్రకారం కాస్త అసభ్యతను  రాయవలసి వచ్చింది, క్షమించ ప్రార్దన.)

ఆదివారం మద్యాహ్నం కాస్తా కునుకు తీసి, సాయంత్రం అవ్వటంతో డాబా మీదికి వచ్చాడు రవీంద్ర. క్రింద అర్చన, తన తమ్ముడు మరియు మరి కొంత మంది స్నేహితులు కలిసి  షటిల్ కాక్ ఆడుతున్నారు.

అర్చన తమ ఇంటి ఓనర్ వాళ్ళ అమ్మాయి. వాళ్ళు కింది వాటాలో ఉంటారు, రవీంద్ర వాళ్ళకు పై పోర్షన్ అద్దెకు ఇచ్చారు. నెల రోజుల క్రితమే ఇంట్లో దిగారు. ఇల్లాంత సర్దుకుని రవీంద్ర  భార్య కానుపుకని పుట్టింటికి వెళ్ళి పోయింది. భార్య లేక పోవటంతో చాల బోర్ గా ఉంది రవీంద్రకు అందుకే డాబా ఎక్కాడు. 
 
షటిల్ ఆడుతున్న అర్చన కు బాగా చెమట పోసి ఉక్కగా ఉన్నట్లుంది. వేసుకున్న టి షర్టు పై బటన్ తీసి  ముందుకు లాక్కుని గాలి ఉదుకుంది లోపల. అప్పుడు తెల్లని ఆమె వక్ష సౌదర్యం కనిపించి రవీంద్రను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసేసింది.

అప్రయత్నంగా పైకి చుసిన అర్చన అరవింద్ ను చూడగానే "హాయ్ అంకుల్. రండి షటిల్ ఆడుతార?" అంది.

"నో నో ఐ కాంట్ ప్లే. మీరు కానివ్వండి" అన్నాడు రవీంద్ర నవ్వుతు.

మోకాల వరకు వేసుకున్న స్కర్ట్, బిగుతయిన టి షర్టు అచ్చం ప్లేయర్ లాగే తయారయింది. తెల్లని వంటి ఛాయా, మంచి పుష్టిగ, తీర్చి దిద్దినట్లు ఉండే శరీరాకృతి. సానియా మీర్జాను మించి పోయింది అనుకున్నాడు. చదివేది ఇంటర్ మీడియాట్ అయినా మంచి వయసులో ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది అర్చన.

"ఎవడు చేసు కుంటాడో గాని వాడికి ప్రతి రాత్రి జాగారమే ! నా సామీ రంగా" అనుకున్నాడు రవీంద్ర మనసులో, అర్చనను కాంక్షగా చూస్తూ.

కాక్ కోసం అటు ఇటు పరుగెడుతున్న అర్చనను చూస్తూ ఎంత సేపు గడిపాడో తెలియదు. ఇక్కడ ఉంటె అనవరంగా డిస్టర్బ్ అవ్వటం తప్ప ఇంకేం లేదు అనుకుని కిందికి వచ్చేసాడు తమ వాటా లోకి. 

కంప్యూటర్ ముందు కుర్చుని ఏవో మెయిల్స్ చెక్ చేసుకుంటున్నాడు రవీంద్ర. మెయిన్ డోర్ బెల్ మోగటంతో వెళ్లి తలుపు తీసిన రవీంద్ర ఆశ్చర్య పోయాడు. ఎదురుగా చేతిలో బ్యాట్ తో అర్చన.

"సారి అంకుల్. డిస్టర్బ్ చేసాన?" అంటూ అడిగింది.

"అందెం లేదు. ఏంటి విషయం" అన్నాడు రవీంద్ర.

"మీరు సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్ కాద. నాకు కంప్యూటర్ లో కొన్ని డౌట్స్ ఉన్నాయి. క్లియర్  చేస్తారా?" అంది అర్చన రిక్వెస్ట్ చేస్తూ. 

"ఇంటర్ లో కంప్యూటర్ ఉందా?" అనడిగాడు రవీంద్ర ఆశ్చర్య పోతూ.

"లేదు లేదు నేను ఇన్స్టిట్యూట్ లో నేర్చుకుంటున్నాను. అక్కడ ల్యాబ్ దొరకదు, నా డౌట్స్ క్లారిఫయ్ కావటం లేదు. అందుకే మీ హెల్ప్ అడుగుతున్నాను" అంది అర్చన.

"నో ప్రాబ్లం. అలాగే చెపుతాను" అన్నాడు రవీంద్ర ఉషారుగా.

వెంటనే అర్చన వచ్చి కంప్యూటర్ ముందు కూర్చుని MS వర్డ్ ఓపెన్ చేసింది. "అంకుల్ ఇదిగో ఇ మెయిల్ మర్జ్ ఆప్షన్ ఉంది కాదా ! నేను అన్ని చేసిన తర్వాత మెయిల్ వెళ్ళటం లేదు. ఎలా ట్రై చేసిన నాకు పనిచేయటం లేదు" అంది.

రవీంద్ర తన వెనుక నిలబడి ముందుకు వంగి అది ఎలా చేస్తే వర్క్ అవుతుందో చెప్పసాగాడు. అలాగే కంప్యూటర్ ఆపరేట్ చేసే టప్పుడు తన చేతులు అర్చనకు తగిలించ సాగాడు. 

అర్చనలో ఏవో ప్రకంపనలు మొదలయ్యాయి అని అర్ధం అయింది రవీంద్రకు. కావాలనే ఆ అమ్మాయికి ఇంకా దగ్గరగా జరిగి ఎక్కడెక్కడో తగల సాగాడు. అర్చన చాల డిస్టర్బ్ అవుతోంది.

తను కంప్యూటర్ ఆపరేట్ చేస్తుంటే ఆమె భుజాల మిద చేతులు వేసి  చిన్నగా  మర్దన చేస్తు "నాకిలా చేస్తే ఎంత హాయిగా ఉంటుందో. నిక్కుడ బాగుందా" అంటూ  అమాయకంగా అడిగాడు.

అర్చనకు అదంతా కొత్తగా ఉంది. తండ్రి, తమ్ముడు తప్ప పరాయి మగవాడి స్పర్శ తెలియని తనకు రవీంద్ర స్పర్శ కొత్త అనుభూతిని ఇస్తోంది. "హు" అంది మత్తుగా. 

అర్చన ఒంటి నుండి వచ్చే చెమట వాసన రవీంద్ర ను మత్తేకిస్తోంది. గట్టిగా ఉపిరి పీల్చుకుని తన వెచ్చని ఉపిరి అర్చన మెడకు తగిలేలా చేస్తున్నాడు. ముప్పయి రెండేళ్ళ రవీంద్రకు ఇలాంటి అనుభూతులు కొత్త కాకపోయినా, నెల రోజులుగా చూస్తున్న అర్చన ఇలా దొరికే సరికి తట్టుకోలేక పోతున్నాడు. అందుకే తనకు తెలిసిన కిటుకులన్ని ప్రయోగిస్తూ తనను లొంగ దిసుకోవలనుకున్నాడు.

ఈ అవకాశం వదలకూడదు, అర్చన ఇంకా అడ్డు చెప్పదని అనుకున్న తర్వాత ఇంకేదో చెయ్యాలనుకునే లోపు. 

"అక్క ! మమ్మీ  పిలుస్తోంది" అంటూ అర్చన తమ్ముడు పైకి వచ్చాడు.

ఒక్కసారిగా ఇద్దరు ఈ లోకం లోకి వచ్చారు. "ఓకే అంకుల్. థాంక్స్ వేరి మచ్" అంటూ సిగ్గుపడుతూ వెళ్ళి పోయింది అర్చన. తను అటు వెళ్ళగానే రవీంద్రకు ఒక్క రకమయిన సంతోషం. చదువుకునే రోజులలో ఎంతో మందిని లొంగ దిసుకున్నాడు. అందమయిన తానంటే ఎ అమ్మాయి అయినా వారం రోజులలో పడిపోయేది. తన ఫ్రెండ్స్ అందరు ప్లే బాయ్ అంటూ పిలిస్తే గర్వ పడేవాడు.

తనకు ఈ చిన్న పిల్లను పడేయటం పెద్ద విషయం కాదు. చిన్న పిల్ల అనుకోగానే ఎక్కడో గుచ్చుకుంది రవీంద్ర కు. కాని అర్చన అందం గుర్తుకొచ్చి దాన్ని కప్పేసింది. 

ఎలాగు పడిపోయింది. ఇంకో రెండు రోజులలో మంచి అదను చూసి పని పూర్తీ చెయ్యాలి. అందమయిన కన్నె పిల్లను తినివి తీరా అనుభవించాలి. తనకు జీవితం లో మర్చి పోలేని అనుభూతిని ఇవ్వాలి అనుకున్నాడు రవీంద్ర. ఆ రాత్రి అర్చన గురించి ఆలోచిస్తూ అందమయిన కలలు కంటూ ఎప్పుడు నిద్ర పోయాడో తెలియదు. ప్రొద్దునే ఫోన్ రావటం తో లేచి "హలో" అన్నాడు రవీంద్ర. 

"ఒరేయ్ రవి. నేను రా అన్నయ్యను" అన్నాడు రవీంద్ర అన్నయ్య.

"ఏంటి అన్నయ్య ! ఇంత పొద్దున్నే ఫోన్ చేసావ్. ఇంటి దగ్గర అంత ఓకే కాద" అడిగాడు ఆశ్చర్యంగా.

"అంత ఓకే రా. ఆ చెత్త ట్యూషన్ మాస్టర్ గాడు మన గీత తో అసభ్యంగా బిహేవ్ చేసాడు. రాత్రంతా అదే గొడవ. నీకు చేద్దామనుకున్నాను. మళ్ళి  నువ్వు కంగారు పడుతవని చెప్పలేదు. అందుకే ఇప్పుడు చేస్తున్న" అన్నాడు రవీంద్ర అన్నయ్య.

గీత తన అన్నయ్య కూతురు పదవ తరగతి చదువుతోంది. అది వినటంతోనే రవీంద్రకు ఎక్కడలేని కోపం వచ్చింది. "ఏంటి అన్నయ్య ! ఆ నా కొడుకును నరికి పారేయకుండా వదిలేసావ" అన్నాడు ఆవేశంగా. 

"అనుకున్నాను రా. నువ్వు ఇలాగె అంటవాని. వాణ్ణి నరికితే అయిపోతుందా! మీ వదిన, పిల్లల గతి ఏమవుతుంది. అందుకే నాలుగు తగిలించి వదిలేసం. అంతటితో అయిపొయింది, నువ్వు కూడా వదిలేయ్" అంటూ ఫోన్ పెట్టేసాడు.

రవీంద్ర రక్తం మరిగిపోతోంది. "అంత చిన్న పిల్లతో అల ప్రవర్తించటానికి ఆ దొంగ లంజ కొడుకుకి మనసెలా వచ్చింది. తానె గనుక అక్కడ ఉండి ఉంటె నరికి పారేసేవాడు" అనుకుంటూ భయటకు వచ్చాడు అసహనంగ. 

అర్చన స్కూల్ కు బయలు దేరుతున్నట్లుగా ఉంది. తనను చూసి సిగ్గు పడుతూ "హాయ్" అంటూ  చెయ్యి ఉపి గేటు తీసుకుని భయటకు వెళ్ళి పోయింది.

అంతే రవీంద్రను ఎవ్వరో చాచి చెంప మిద కొట్టినట్లు అయింది. ఇంట్లోకి వచ్చి చేతితో తల బాదుకుంటూ "ఎంత తప్పు చేశాను. ఆ మాస్టర్ గాడు  చేసింది తప్పయితే నేను చేసింది ఏమిటి? అబం శుభం తెలియని ఆ చిట్టి తల్లిని అనుభావించాలనుకున్నాను"  అర్చన పట్ల తన ప్రవర్తన గుర్తుకొచ్చి తన మిద తనకే అసహ్యం వేసింది.

"తన తప్పు సరిదిద్దు కోవాలి. ఆ చిన్నారికి తను ఒక బాబాయి నని గుర్తు చెయ్యాలి. ఇంకెప్పుడు ఎ ఆడపిల్ల పట్ల ఇలా ప్రవర్తించ కూడదు" అనుకుని ప్రశాంతంగా ఆఫీసు కు బయలు దేరాడు రవీంద్ర.

ఇలాంటి రవీంద్ర లు మన చుట్టూ కొకోల్లాలు. తన దాక వస్తే గాని తెలియదు వారికీ.

(సమాప్తం).

3 వ్యాఖ్యలు: