21, అక్టోబర్ 2012, ఆదివారం

రక్షకుడు


















మనిషిని మనిషి హింసిస్తూ
నీతి, న్యాయం నశించిన శకన 
దయ, ప్రేమ కరువయిన కాలన 
మనుష్యులను కాయ
పశుల శాలయందు 
శిశువుగా అవతరించే 
యెహోవా పుత్రుడు 
యేసు నామదేయుడు 

భోదనలతో మనసు మార్చి 
పాపులను తన దరికి చేర్చి 
పరలోక వారసులనే 
మరియ తనయుడు 
మహిమ స్వరూపుడు 

కుటిలమయిన నీతిని 
కఠిన మయిన శాస్త్రని విస్మరించాడు 
వికృత గురువుల కృతులను నిలువరించాడు 

తన స్పర్శ తో, తన వాక్కుతో
రోగులకు స్వస్థతను  
ముగవారికి మాటను 
గుడ్డి వారికి చూపును 
మృతులకు మరు జన్మను ప్రసాదించాడు
జనావళిని ఆకర్షించాడు 

దైవ తనయుని తేజం 
లోకమంతా వెలుగు నింప 
బ్రతుకు భారమయి తల్లడిల్లే చీకటి తత్త్వం 
ప్రేమ ముర్తిపై కక్షతో దాల్చే కఠినత్వం 

కొరడాలతో కొట్టించే 
వికృతంగా హిసించే 
అయినా చల్లారని సాదింపు 
మూగబోయిన న్యాయాని 
సిలువేయమని వేదించే 

సిలువ భుజములపై వ్రాలెను 
లోక పాపములు మోసేను 
ఆ రక్షకుడు 
తండ్రి అజ్ఞాను పాలించను 
వ్యాఖనములు నిరుపించను 
ముందుకు సాగెను 
ఆ దైవ కుమారుడు 

రాతి మనసు గల రాక్షస సంఘం 
రాళ్ళతో కొట్టింది 
ముళ్ళ కిరీట మెట్టి 
విరగబడి నవ్వింది  
ఎన్నో వ్యంగ్యపు మాటలు రువ్వింది 

తనకై ఏడ్చే ప్రజలను వద్దని వారించే 
అయన సహనం చూసి  విశ్వమే తరించే 
తనయుని కష్టం తల్లి మనసుని దహించే 
కన్నీరు మున్నిరుగా విలపించే 

కమలమంటి పాదాలు 
ముళ్ళతో విరిసాయి 
కరుణా మయుని రక్త ధారాలు 
కల్వరి  నిండాయి 

నీచ లోకం కాళ్ళు, చేతులలో 
మేకులు దింపింది 
మహిముంటే సిలువ దిగమంది 
అయన అంగిపై పందెం కాసింది 
అయినా,  యేసు మనసు 
వారిని జాలిగానే చూసింది 
ఆ హినులను అమాయకులుగా ఎంచింది 
దండించ వద్దని తండ్రిని వేడింది 

దహమన్న నోటికి నీటిని బదులు 
కఠిన విషమును చిమ్మిన 
సర్పమంటి జాతి పాపపు కోరలు పీకగా 
మరణమును మన్నించెను 
మూడు రోజులకు తిరిగి లేచెను 

నిరాశ వెన్నంటి, విశ్వాసం అడుగంటి 
శోకం లో మునిగిన శిష్యులను చూసేను 
నేను నేనే నంటూ ఉత్తేజ పరచెను 
తండ్రి రాజ్యం విస్తరింపుమంటూ 
అయన నామమే చాలంటూ 
చివరి బోధ చేసేను 
అటుపై పరలోకం చేరెను 

ప్రేమ, శాంతి స్తాపించిన పావన మూర్తి 
ఎప్పటికి తరగనిది అయన కీర్తి 


వ్యాఖ్యలు లేవు:

వ్యాఖ్యను పోస్ట్ చెయ్యండి